การพัฒนารูปแบบการบริหารจัดการการเรียนรู้บนฐานข้อมูลเชิงประจักษ์ เพื่อยกระดับคุณภาพการเรียนรู้ตลอดชีวิตของผู้เรียนในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้ประจำ จังหวัดนครพนม
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยและพัฒนานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัจจุบัน สภาพที่พึงประสงค์ ปัญหา ความต้องการจำเป็น และปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับการบริหารจัดการการเรียนรู้บนฐานข้อมูลเชิงประจักษ์ 2) พัฒนาและตรวจสอบคุณภาพเบื้องต้นของรูปแบบ 3) ศึกษาผลการใช้รูปแบบ และ 4) สังเคราะห์ผลเพื่อปรับปรุงรูปแบบให้สมบูรณ์ ดำเนินการ 4 ระยะ ในสถานศึกษาสังกัดสำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้ประจำจังหวัดนครพนม ระหว่างเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2568 ถึงสิงหาคม พ.ศ. 2569 ระยะที่ 1 วิเคราะห์เอกสาร ใช้แบบสอบถามกับกลุ่มตัวอย่าง 244 คน จากประชากร 663 คน ด้วยการสุ่มแบบแบ่งชั้น สัมภาษณ์ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ 15 คน และจัดลำดับความต้องการจำเป็นด้วย PNI Modified ระยะที่ 2 สังเคราะห์ข้อค้นพบร่วมกับแนวคิดทฤษฎีและงานวิจัย ผู้ทรงคุณวุฒิ 9 คนประเมินรูปแบบและคู่มือ ระยะที่ 3 ทดลองใช้ใน 12 สถานศึกษา เปรียบเทียบตัวชี้วัดก่อนและหลังเชิงพรรณนา ระยะที่ 4 สังเคราะห์หลักฐานจากระยะที่ 1–3 ผลการวิจัยพบว่า ความต้องการจำเป็นสูงสุดคือการใช้ข้อมูลและหลักฐานเพื่อการตัดสินใจ (PNI Modified = 0.532) รองลงมาคือระบบนิเวศการเรียนรู้และเครือข่าย (0.459) รูปแบบ RUEA FAI Model ประกอบด้วย 7 องค์ประกอบ ได้แก่ R – Review & Digitalize, U – Upskill & Transform, E – Engagement & Partnership, A₁ – Area-based & Identity, F – Focus on Learn to Earn, A2 – Accountability และ I – Integrated Happiness พร้อมวงจรการใช้หลักฐานเพื่อการพัฒนาอย่างต่อเนื่อง ผู้ทรงคุณวุฒิประเมินความถูกต้อง (4.78) ความเหมาะสม (4.71) ความเป็นไปได้ (4.67) และความเป็นประโยชน์ (4.76) อยู่ในระดับมากที่สุด หลังทดลองใช้ คุณภาพการบริหารจัดการการเรียนรู้ของสถานศึกษาเพิ่มจาก 3.15 เป็น 4.61 และความก้าวหน้าของผู้เรียนเพิ่มจาก 3.07 เป็น 4.56 ทั้งนี้เป็นการเปลี่ยนแปลงเชิงพรรณนา ไม่มีผลทดสอบนัยสำคัญทางสถิติ และไม่อาจสรุปว่าเกิดจากรูปแบบเพียงปัจจัยเดียว การนำไปใช้ควรยึดหลัก “ใช้หลักการร่วม ปรับวิธีตามบริบท”
Article Details
เอกสารอ้างอิง
ธนพล สำเภา, เพ็ญผกา ปัญจนะ และธวัชชัย ไพใหล. (2565). ประสิทธิผลการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศในการบริหารโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 1. วารสารการบริหารการศึกษาและภาวะผู้นำ, 11(41), 114–122.
พระราชบัญญัติส่งเสริมการเรียนรู้ พ.ศ. 2566. (2566, 19 มีนาคม). ราชกิจจานุเบกษา, เล่ม 140 ตอนที่ 20 ก.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2567). รายงานผลการศึกษาสภาพปัจจุบันของระบบนิเวศการเรียนรู้ในสถานศึกษาและข้อเสนอแนวทางการพัฒนาระบบนิเวศการเรียนรู้. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
สำนักงานเลขานุการของคณะกรรมการยุทธศาสตร์ชาติ. (2561). ยุทธศาสตร์ชาติ พ.ศ. 2561–2580. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2565). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2566–2570). กรุงเทพฯ: สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
Barends, E., Rousseau, D. M., & Briner, R. B. (2017). CEBMa guideline for rapid evidence assessments in management and organizations. Amsterdam: Center for Evidence-Based Management.
Bertalanffy, L. von. (1968). General system theory: Foundations, development, applications. New York: George Braziller.
Davenport, T. H., & Harris, J. G. (2017). Competing on analytics: Updated, with a new introduction: The new science of winning. Boston, MA: Harvard Business Review Press.
Deming, W. E. (1986). Out of the crisis. Cambridge, MA: Massachusetts Institute of Technology, Center for Advanced Engineering Study.
Fullan, M. (2007). The new meaning of educational change (4th ed.). New York: Teachers College Press.
Juran, J. M. (1989). Juran on leadership for quality: An executive handbook. New York: Free Press.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610.
Mandinach, E. B., & Gummer, E. S. (2016). Data literacy for educators: Making it count in teacher preparation and practice. New York: Teachers College Press.
Nonaka, I., & Takeuchi, H. (1995). The knowledge-creating company: How Japanese companies create the dynamics of innovation. New York: Oxford University Press.
Pfeffer, J., & Sutton, R. I. (2006). Hard facts, dangerous half-truths, and total nonsense: Profiting from evidence-based management. Boston, MA: Harvard Business School Press.
Schildkamp, K. (2019). Data-based decision-making for school improvement: Research insights and gaps. Educational Research, 61(3), 257–273.
Senge, P. M. (1990). The fifth discipline: The art and practice of the learning organization. New York: Doubleday.
UNESCO. (2021). Reimagining our futures together: A new social contract for education. Paris: UNESCO.
World Economic Forum. (2025). The future of jobs report 2025. Geneva: World Economic Forum.