การพัฒนาโปรแกรมเสริมสร้างการจัดการเรียนรู้จิตตปัญญาศึกษาของครูสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษามหาสารคาม เขต 2
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
วิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. ศึกษาสภาพปัจจุบัน สภาพที่พึงประสงค์ และความต้องการจำเป็นของการจัดการเรียนรู้จิตตปัญญาศึกษาของครู 2. สร้างและประเมินโปรแกรมเสริมสร้างการจัดการเรียนรู้จิตตปัญญาศึกษาของครู วิธีดำเนินการวิจัยแบ่งเป็น 2 ระยะ คือ 1. ศึกษาสภาพปัจจุบัน สภาพที่พึงประสงค์ และความต้องการ กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษามหาสารคาม เขต 2 จำนวน 299 คน กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างโดยใช้ตารางของ Krejcie และ Morgan เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และดัชนีความต้องการจำเป็น 2. การพัฒนาโปรแกรมเสริมสร้างการจัดการเรียนรู้จิตตปัญญาศึกษาของครู มีการประเมินโปรแกรมโดยผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 7 คน ได้มาจากการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง แบบประเมินความเหมาะสม ความเป็นไปได้ของโปรแกรม สถิติในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการวิจัย พบว่า
1. สภาพปัจจุบัน โดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง สภาพที่พึงประสงค์ โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด และลำดับความสำคัญของความต้องการจำเป็น เรียงลำดับจากมากไปหาน้อย ได้แก่ การออกแบบกิจกรรมการเรียนรู้ การศึกษาสภาพและความต้องการของผู้เรียน การประเมินกิจกรรมการเรียนรู้ตามสภาพจริง และการดำเนินการเรียนรู้ ตามลำดับ
2. โปรแกรมเสริมสร้างการจัดการเรียนรู้จิตตปัญญาศึกษาของครู ประกอบด้วย ประกอบด้วย 1) หลักการ 2) วัตถุประสงค์ 3) เนื้อหา แบ่งออกเป็น 4 Module ได้แก่ 1. การศึกษาสภาพและความต้องการของผู้เรียน 2. การออกแบบกิจกรรมการเรียนรู้ 3. การดำเนินการเรียนรู้ 4. การประเมินกิจกรรมการเรียนรู้ตามสภาพจริง 4) หลักการพัฒนา/วิธีพัฒนา หลักการพัฒนาแบบ 70:20:10 วิธีพัฒนาประกอบด้วย การฝึกอบรมและร่วมสัมมนา การเรียนรู้เป็นกลุ่ม การเรียนรู้ด้วยตนเอง และการเรียนรู้จากการปฏิบัติจริง ผลการประเมินความเหมาะสมและความเป็นไปได้ของโปรแกรมเสริมสร้างการจัดการเรียนรู้จิตตปัญญาศึกษาของครู โดยรวมมีความเหมาะสมอยู่ในระดับมากที่สุด และความเป็นไปได้อยู่ในระดับมากที่สุด
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2552). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
กีรติวิทย์ สุวรรณธรรมมา. (2556). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนตามแนวคิดจิตตปัญญาศึกษาและทฤษฎีปัญญาสังคม. (ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยขอนแก่น).
กุลยา ตันติผลาชีวะ. (2552). การสอนแบบจิตปัญญา แนวการใช้ในการสร้างแผนการสอนระดับอนุบาลศึกษา. กรุงเทพฯ : เอดิสัน เพรสโปรดักส์.
ฆนัท ธาตุทอง. (2552). เทคนิคการพัฒนาหลักสูตรสถานศึกษา. นครปฐม : เพชรเกษมการพิมพ์.
จิระพร ชะโน. (2554). เอกสารประกอบการสอน การออกแบบการเรียนการสอน (Instructional Designs : 0506702. มหาสารคาม : มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ธนา นิลชัยโกวิทย์. (2551). หนังสือรวบรวมบทความการประชุมวิชาการประจำปี 2551 เรื่องจิตตปัญญาศึกษา การศึกษาเพื่อพัฒนาความเป็นมนุษย์. กรุงเทพฯ : โครงการศูนย์จิตตปัญญาศึกษา มหาวิทยาลัยมหิดล.
บุญชม ศรีสะอาด. (2553). การวิจัยเบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่ 8. กรุงเทพฯ : สุวีริยาสาส์น.
บุญเหลือ มุ่งต่อม. (2552). แนวทางการพัฒนาการดำเนินงานวินัยนักเรียน : กรณีศึกษาโรงเรียน บ้านโนนกกจาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาเลย เขต 2. (การค้นคว้าอิสระครุศาสตรมห่บัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย).
เบญญาภา หลวงราช, ไชยยศ ไพวิทยศิริธรรม. (2560). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความมีวินัยในตนเองของนักเรียน โรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา. วารสารวิชาการและวิจัย(มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ), 11(3), 228-242.
ประเวศ วะสี. (2550). การเรียนรู้ใหม่ไปให้พ้นวิกฤติ. กรุงเทพฯ : ร่วมด้วยช่วยกัน.
ประเวศ วะสี. (2562). จิตตปัญญาศึกษา ปาจารยสารฉบับสิกขาปริทัศน์มหาวิทยาลัยมหิดล. [ออนไลน์]. ได้จาก : http://eduweb.kpru.ac.th/pdf/rs 23.pdf, 2562.
เมธินี วงศ์วานิช รัมภกาภรณ์. (2555). แนวคิดจิตตปัญญาศึกษาสู่การปฏิบัติ. กรุงเทพฯ: บริษัทพริกหวานกราฟฟิค จำกัด.
สลักจิต ตรีรณโอภาส. (2555). พฤติกรรมมนุษย์กับการพัฒนาตน. กรุงเทพฯ : ราชภัฏพิบูลสงคราม.
Boone, M. (1992). The Impact of Leadership Behavior of the Superintendent on Restructuring Rural Schools. Texas : ERIC Database.
