Development of an Evidence-Based Learning Management Model (RUEA FAI Model) to Enhance Learners’ Lifelong Learning Quality in Educational Institutions under the Nakhon Phanom Provincial Office of Learning Encouragement
Main Article Content
Abstract
This research and development (R&D) study aimed to (1) examine the current and desirable states, problems, needs, and related factors of evidence-based learning management; (2) develop and preliminarily validate an evidence-based learning management model; (3) examine the results of implementing the model; and (4) synthesize the findings to refine the model. The study was conducted in four phases in educational institutions under the Nakhon Phanom Provincial Office of Learning Encouragement between November 2025 and August 2026. Phase 1 used document analysis, a questionnaire completed by 244 stratified-random respondents from a population of 663, and semi-structured interviews with 15 key informants; needs were ranked with the Modified Priority Needs Index (PNI Modified). In Phase 2, the findings were synthesized with theory and prior research, and nine experts evaluated the draft model and manual. In Phase 3, the model was piloted in 12 institutions, and indicators before and after implementation were compared descriptively. Phase 4 synthesized evidence from Phases 1–3. The greatest need was the use of data and evidence for decision-making (PNI Modified = 0.532), followed by the learning ecosystem and networks (0.459). The resulting RUEA FAI Model has seven components (Review & Digitalize, Upskill & Transform, Engagement & Partnership, Area-based & Identity, Focus on Learn to Earn, Accountability, and Integrated Happiness) and a continuous evidence-use cycle. Experts rated accuracy (4.78), propriety (4.71), feasibility (4.67), and utility (4.76) at the highest level. After the trial, mean quality of institutional learning management rose from 3.15 to 4.61 and learner progress from 3.07 to 4.56. These are descriptive changes; no inferential test is reported, and the change cannot be attributed to the model alone. The model should be adopted under the principle of “shared principles, context-adapted methods.
Article Details
References
ธนพล สำเภา, เพ็ญผกา ปัญจนะ และธวัชชัย ไพใหล. (2565). ประสิทธิผลการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศในการบริหารโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 1. วารสารการบริหารการศึกษาและภาวะผู้นำ, 11(41), 114–122.
พระราชบัญญัติส่งเสริมการเรียนรู้ พ.ศ. 2566. (2566, 19 มีนาคม). ราชกิจจานุเบกษา, เล่ม 140 ตอนที่ 20 ก.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2567). รายงานผลการศึกษาสภาพปัจจุบันของระบบนิเวศการเรียนรู้ในสถานศึกษาและข้อเสนอแนวทางการพัฒนาระบบนิเวศการเรียนรู้. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
สำนักงานเลขานุการของคณะกรรมการยุทธศาสตร์ชาติ. (2561). ยุทธศาสตร์ชาติ พ.ศ. 2561–2580. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2565). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2566–2570). กรุงเทพฯ: สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
Barends, E., Rousseau, D. M., & Briner, R. B. (2017). CEBMa guideline for rapid evidence assessments in management and organizations. Amsterdam: Center for Evidence-Based Management.
Bertalanffy, L. von. (1968). General system theory: Foundations, development, applications. New York: George Braziller.
Davenport, T. H., & Harris, J. G. (2017). Competing on analytics: Updated, with a new introduction: The new science of winning. Boston, MA: Harvard Business Review Press.
Deming, W. E. (1986). Out of the crisis. Cambridge, MA: Massachusetts Institute of Technology, Center for Advanced Engineering Study.
Fullan, M. (2007). The new meaning of educational change (4th ed.). New York: Teachers College Press.
Juran, J. M. (1989). Juran on leadership for quality: An executive handbook. New York: Free Press.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610.
Mandinach, E. B., & Gummer, E. S. (2016). Data literacy for educators: Making it count in teacher preparation and practice. New York: Teachers College Press.
Nonaka, I., & Takeuchi, H. (1995). The knowledge-creating company: How Japanese companies create the dynamics of innovation. New York: Oxford University Press.
Pfeffer, J., & Sutton, R. I. (2006). Hard facts, dangerous half-truths, and total nonsense: Profiting from evidence-based management. Boston, MA: Harvard Business School Press.
Schildkamp, K. (2019). Data-based decision-making for school improvement: Research insights and gaps. Educational Research, 61(3), 257–273.
Senge, P. M. (1990). The fifth discipline: The art and practice of the learning organization. New York: Doubleday.
UNESCO. (2021). Reimagining our futures together: A new social contract for education. Paris: UNESCO.
World Economic Forum. (2025). The future of jobs report 2025. Geneva: World Economic Forum.