การพัฒนาระบบนิเวศห้องเรียนดิจิทัลโดยใช้เทคนิคการจัดการเรียนรู้แบบเชิงรุกออนไลน์ เพื่อส่งเสริมการเรียนรู้ตลอดชีวิตสำหรับครูและบุคลากรทางการศึกษา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาองค์ประกอบของระบบนิเวศห้องเรียนดิจิทัลโดยใช้เทคนิคการจัดการเรียนรู้แบบเชิงรุกออนไลน์ 2) เพื่อออกแบบและพัฒนาระบบนิเวศห้องเรียนดิจิทัลฯ และ 3) เพื่อประเมินประสิทธิภาพและความเหมาะสมของระบบฯ กลุ่มเป้าหมายที่ใช้ ได้แก่ ผู้เชี่ยวชาญด้านการศึกษาและด้านเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารเพื่อการศึกษาจำนวน 7 ท่าน ทำการประเมินระบบที่ได้ศึกษา พัฒนา และปรับแก้ในระยะเวลา 1 ปี เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบประเมินประสิทธิภาพและความเหมาะสมของระบบ ซึ่งแบ่งออกได้เป็น 3 ตอน การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการวิจัยพบว่า 1. จากการศึกษาและการสังเคราะห์องค์ประกอบของระบบแบ่งได้เป็น 2 ด้าน คือ 1) ด้านของสิ่งมีชีวิต ได้แก่ ในส่วนของผู้เรียนและในส่วนของผู้สอน 2) ด้านของสิ่งที่ไม่มีชีวิต ประกอบไปด้วยส่วนที่เป็นเครื่องมือ/ อุปกรณ์ที่ใช้สนับสนุนการเรียนการสอนและส่วนรูปแบบวิธีการจัดการเรียนการสอนเชิงรุกออนไลน์ 2. ส่วนของระบบที่พัฒนาขึ้นประกอบด้วย 3 ส่วน คือ ส่วนของผู้เรียน ส่วนของผู้สอน และส่วนของผู้ดูแลระบบ และ 3. ผลการประเมินประสิทธิภาพและความเหมาะสม พบว่า ผลการประเมินอยู่ในระดับมากที่สุด 3 ลำดับแรกอยู่ในขั้นตอนการเรียนการสอน ได้แก่ การวัดทักษะการใช้เครื่องมือและสื่อดิจิทัลของผู้เรียน ( = 4.92, SD = 0.28) การปฐมนิเทศผู้เรียน ( = 4.85, SD = 0.38) การลงทะเบียนเรียนและฝึกปฎิบัติการเรียนรู้ ( = 4.77, SD = 0.44) และเมื่อพิจารณาที่ผลผลิตแล้วพบว่า ทักษะการเรียนรู้ด้วยตนเองมีระดับมากที่สุด ( = 4.56, SD = 0.47) ส่วนการประเมินผลป้อนกลับในภาพรวมและรายด้าน พบว่า ผลจากความคิดเห็นต่อการพัฒนาทักษะของผู้เรียนและผลจากความคิดเห็นต่อการจัดการเรียนการสอนของผู้สอนในภาพรวมมีความเหมาะสมในระดับมากที่สุด ( = 4.55, SD = 0.35)
Article Details
เอกสารอ้างอิง
คณะกรรมาธิการขับเคลื่อนการปฏิรูปประเทศ ด้านการสื่อสารมวลชน สภาขับเคลื่อนการปฏิรูปประเทศ. (2560). ข้อมูลข่าวสาร เกี่ยวกับการขับเคลื่อนการปฏิรูปประเทศและการจัดทำร่างพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญ. https://www.parli ament.go.th/ewtadmin/publicopinions/frontend/showall_block8.php
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
พรหมมา วิหคไพบูลย์. (2567). การพัฒนาการพัฒนาสื่อดิจิทัลเพื่อการจัดการเรียนรู้เชิงรุกโดยอาศัยการเรียนรู้แบบร่วมมือด้วย เทคนิค STAD ของนักศึกษาครู สาขาวิชาคณิตศาสตร์ในรายวิชาคณิตศาสตร์ ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. Journal of Roi Kaensarn Academi, 9(2), 514-532.
มัลลิกา โคมพิทยา, พิจิตรา ธงพานิช, และนิราศ จันทรจิตร. (2566). การขยายผลใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้ เพื่อเสริมสร้างการคิดแก้ปัญหาอย่างมีเหตุผลและการคิดวิเคราะห์ทางคณิตศาสตร์ ตามแนวคิดระบบนิเวศการเรียนรู้ดิจิทัลและทฤษฎีการสร้างองค์ความรู้ด้วยตนเอง สำหรับนักศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนครพนม, 14(2), 345-357.
วรัช ตันติวงศ์, เพียงเพ็ญ จิรชัย, และโสพล มีเจริญ. (2566). การสร้างสื่อบทเรียนดิจิทัลร่วมกับการจัดการเรียนรู้เชิงรุกเพื่อส่งเสริมการสร้างผลงานสื่ออินโฟกราฟิก. วารสารนวัตกรรมการเรียนรู้และเทคโนโลยี, 3(1), 68-82.
ศจีทิพย์ ตาลพันธ์, เอกราช โฆษิตพิมานเวช, และกนกอร สมปราชญ. (2566). การจัดการเรียนรู้เชิงรุก. วารสารมณีเชษฐาราม วัดจอมมณี, 6(5), 642-656.
ศุภกร ณ พิกุล, และพระมหาประสิทธิ์ เนตรรังสี. (2566). การพัฒนาระบบนิเวศการเรียนรู้ภาษาอังกฤษเพื่อทักษะแห่งยุคดิจิทัล. วารสารนวัตกรรมการจัดการศึกษาและการวิจัย, 5(2), 416-428.
สมพร เรืองอ่อน, สุนิษา คิดใจเดียว, โสภี แก้วชะฎา, แสงจันทร์ เรืองอ่อน, และปฐมพงษ์ ฉบับพลัน. (2566). การศึกษาองค์ประกอบของตัวแบบระบบนิเวศการเรียนรู้ดิจิทัล มรดกทางวัฒนธรรม เพื่อเสริมสร้างทักษะดิจิทัล ทักษะการเรียนรู้ตลอดชีวิตและทักษะแรงงานแห่งอนาคต. วารสารสังคมศาสตร์และวัฒนธรรม, 7(4), 95-111.
สุธน วงค์แดง. (2568). ระบบนิเวศการเรียนรู้สู่การเรียนรู้ตลอดชีวิต. สักทอง: วารสารสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ (สทมส.), 31(3), 1-17.
Kritsupath Sarnok, and Pallop Piriyasurawong. (2019). Instructional Design of Flipped Classroom using Active Learning Technique through ICT for Enhancing Learning Skills Based on Cross-Cultural Understanding for Higher Education Students. International Research Journal of Advanced Engineering and Science, 4(2), 458-460.
Kritsupath Sarnok, Panita Wannapiroon, and Prachyanun Nilsook. (2020). DTL-Eco System by Digital Storytelling to Develop Knowledge and Digital Intelligence for Teacher Profession Students. The 2020 the 3rd International Conference on Education Research and Policy (ICERP 2020) co-located with 2020 the 5th International Conference on Distance Education and Learning (ICDEL 2020). Beijing, China: eijing University of Posts and Telecommunications Hotel (BUPT Hotel). May 22-25, 2020.
Lan Thi Nguyen, Issara Kanjug, Grichawat Lowatcharin, Theeradej Manakul, Kornwipa Poonpon, Weerachai Sarakorn, Anucha Somabut, Niwat Srisawasdi, Saksuriya Traiyarach, and Kulthida Tuamsuk et al. (2023). Digital Learning Ecosystem for Classroom Teaching in Thailand High Schools. SAGE Open. 1–14.
Maria Eloisa Perez Gonzalez and María-Soledad Ramírez-Montoya. (2022). Techno-andragogic Ecosystem Model for Active Learning: digital age learners. Journal of Information Technology Research (JITR), 15(1), 1-14.
Pérez- González, M.E. & Ramírez-Montoya, M. S. (2019). Techno-andragogic Ecosystem Model for Active Learning: digital age learners. In Proceedings of the 7th International Conference on Technological Ecosystems for Enhancing Multiculturality (TEEM 2019). University of Leon. Spain.
PhraWisutthiphong metheea, Phrakruwiroj kanchanakhetb, PhrakruWilard kanchanadhamma (LekSudhammapañño), PhramahaBoonruang Siripunyo (Kaewla). (2021). Learning Ecosystem using New Normal Active Administrative Innovation in Thai Society. Turkish Journal of Computer and Mathematics Education, 12(8), 2517-2524.
Susana Sastre-Merino, José Luis Martín-Núñez, and Amparo Verdu-Vazquez. (2022). Creation of a Digital Learning Ecosystem Using Research-Based Learning for Future Programming Teachers. Journal of Information Technology Research, 15(1), 1-14.
