The Guidelines for Happy Workplace Development in School under the Office of Vocational Education Buriram Province
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The purposes of this research were: 1) to study the current situation desirable condition and the needs of happy workplace development in school, and 2) to study the guidelines for happy workplace development in school under the Office of Vocational Education Buriram Province. It was a mixed method research. The sample group "consisted of 276 school administrators, teachers, and academic staff". The sampling was determined by the open table method of Krejcie and Morgan, using stratified random sampling. The research tools included a questionnaire about current conditions and desirable conditions for including 5 levels of rating scale with Dual-Response Format questionnaire with reliability values of 0.90 and 0.93. The key informants guidelines for happy workplace development this involved interviews with 7 experts and a guideline assessment form by 9 experts by purposive sampling. The statistics used in data analysis were mean, standard deviations, and a Priority Needs Index (PNI modified) content analysis was used to analyze the data.
The findings revealed that:
1. The current status of guidelines for happy workplace development in school under the Buriram Provincial Vocational Education Office was at a high level ( = 3.93, S.D. = 0.25). The desirable conditions of guidelines for happy workplace development in school under the Office of Vocational Education Buriram Province was at a highest level ( = 4.76, S.D. = 0.31). The needs of guidelines for happy workplace development in school under the Office of Vocational Education Buriram Province obtain the necessary index value PNI modified = 0.211.
2. The guidelines for happy workplace development in school under the Office of Vocational Education Buriram Province consist of 6 main guidelines consisting of 18 sub-guidelines. The appropriateness was at the highest level and the feasibility was at the highest level
Article Details
References
กษมา ช่วยยิ้ม .(2563). การพัฒนารูปแบบการสร้างความสุขในการทำงานของผู้บริหารและครูในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุราษฎร์ธานี เขต 2. (ครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี).
กอปรลาภ อภัยภักดิ์. (2563). สุขภาพของพนักงานคือพื้นฐานขององค์กรแห่งความสุข. แอทโฟร์พริ้นท์.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2567). นโยบายและจุดเน้นของกระทรวงศึกษาธิการ พ.ศ. 2567. เข้าถึงได้จากhttps://ops.moe.go.th/policy-and-focus-moe-fiscal-year-2024, 22 มิถุนายน 2568
จิระภา สมัครพงษ์. (2564). องค์กรแห่งความสุขในสถานศึกษาตามความคิดเห็นของครูสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาตรัง เขต 1. (สารนิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยหาดใหญ่).
จีรภัทร วงศ์ธนสมบัติ. (2566). แรงจูงใจในการทำงานที่ส่งผลต่อความพึงพอใจในงานและประสิทธิภาพการทำงานของพนักงานการประปาส่วนภูมิภาคเขต 3 : บทบาทของจรณทักษะในฐานะตัวแปรกำกับ. (หลักสูตรบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร).
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น
พชร สุลักษณ์อนวัช. (2559). ความสำเร็จในอาชีพ เชาวน์อารมณ์ และความพึงพอใจในชีวิต โดยมีความภาคภูมิใจในตนเองเป็นตัวแปรสื่อ ของพนักงานระดับปฏิบัติการกรณีศึกษา : บริษัทโทรคมนาคมแห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร. (ศิลปศาสตร์มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์).
พิมพิไลย์ ชินคล้าย. (2556). ความต้องการจำเป็นและแนวทางการพัฒนาเป็นสถานศึกษาแห่งความสุขของสถานศึกษาในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครศรีธรรมราช เขต 4. (ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ภัทรพล สายแวว. (2564). แนวทางการส่งเสริมองค์กรแห่งความสุขของสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาปทุมธานี. (ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี).
ศราวุฒิ อินดาและวันทนา อมตาริยกุล. (2565). แนวทางการพัฒนาสู่องค์กรแห่งความสุขของสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาจังหวัดหนองคาย. วารสารปัญญาปณิธาน.มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณ์ราชวิทยาลัย วิทยาเขตหนองคาย, 7(1), 83–96.
สินีนาถ มุขขันธ์. (2568). แนวทางการส่งเสริมสถานศึกษาสู่การเป็นองค์กรแห่งความสุขของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาศรีสะเกษ เขต 1. วารสารบริหารการศึกษาบัวบัณฑิต, 25(2), 81 – 94.
สุพิชชา มหิพันธ์ และบรรจบ บุญจันทร์. (2567). แนวทางการพัฒนาสถานศึกษาสู่องค์กรแห่งความสุขของโรงเรียน ในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครราชสีมา เขต 5. วารสารสมาคมพัฒนาวิชาชีพการบริหารการศึกษาแห่งประเทศไทย (สพบท.), 6(4), 146–160.
สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.). (2552). มาสร้างองค์กรแห่งความสุขกันเถอะ. กรุงเทพฯ : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ.
สำนักงานอาชีวศึกษาจังหวัดบุรีรัมย์. (2568). แผนปฏิบัติการงบประมาณ ประจำปีงบประมาณ 2568. บุรีรัมย์: สำนักงาน.
Cronbach, L. J. (1990). Essentials of psychological testing (5th ed.). New York: Harper Collins.
Diener, E., & Seligman, M. E. P. (2004). Beyond money: Toward an economy of well-being. Psychological Science in the Public Interest, 5(1), 1–31.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610.
Manion, J. (2003). Joy at work: Creating a positive workplace. Journal of Nursing Administration, 33(12), 652-659.
Smet, A. D., Loch, M., & Schaninger, B. (2007). Anatomy of a healthy corporation. McKinsey Quarterly.
