Good governance-based Educational Institution Management Affecting the Effectiveness of Educational Institutions under the Suvarnabhumi-Prakan Education Network, Samut prakan Province
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The purposes of this research were fourfold (1) to study the implementation of school administration based on the principles of good governance in schools under the Suvarnabhumi-Prakan Educational Network, Samut prakan Province; (2) to examine the effectiveness level of these schools; (3) to investigate the relationship between good governance–based school administration and school effectiveness; and (4) to identify the aspects of good governance–based administration that significantly affect school effectiveness. The sample consisted of 260 teachers from secondary schools under the Samut prakan Secondary Educational Service Area Office, selected through stratified random sampling. The research instrument was a questionnaire with item-objective congruence (IOC) values ranging from 0.67 to 1.00 and an overall reliability coefficient of 0.94
The findings revealed that: (1) personnel perceived the implementation of school administration based on good governance at a highest level. (2) school effectiveness was also rated at a highest level. (3) all six aspects of good governance showed a positive correlation with school effectiveness at the .01 level of statistical significance; and (4) the aspects of value for money, rule of law, and transparency significantly predicted school effectiveness, jointly explaining 46.70% of the variance.
Article Details
References
กนกวรรณ วิลาวัลย์. (2560). ความสัมพันธ์ระหว่างการบริหารตามหลักธรรมาภิบาลกับผลสัมฤทธิ์ของสถานศึกษา. วารสารการบริหารการศึกษา, 13(2), 45-59.
ชัชวาลย์ เรืองประพันธ์. (2543). การบริหารงานวิชาการในสถานศึกษาไทย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
โครงการพัฒนาแห่งสหประชาชาติ. (2540). Governance for sustainable human development. กรุงเทพฯ: UNDP Thailand.
พรรณี ลีกิจวัฒนะ. (2566). การบริหารสถานศึกษาตามหลักธรรมาภิบาล. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัย.
พรพิมล ทองคำ. (2561). การบริหารตามหลักธรรมาภิบาลกับคุณภาพผู้เรียนและความพึงพอใจของผู้ปกครอง. วารสารวิชาการ ครุศาสตร์, 6(2), 89-102.
สุชาติ ธาดาธำรงเวช. (2554). การประเมินประสิทธิผลของการจัดการศึกษา. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุพจน์ วิทยศักดิ์พันธุ์. (2562). ปัจจัยเชิงสาเหตุที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21. วารสารการบริหารการศึกษา, 16(1), 33-50.
สำนักงานการตรวจเงินแผ่นดิน.(2561). รายงานประจำปี 2561. กรุงเทพฯ: สำนักงานการตรวจเงินแผ่นดิน.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสมุทรปราการ. (2565). รายงานผลการดำเนินงานประจำปี. สมุทรปราการ: สำนักงาน.
อนันต์ชัย อัศวเมฆิน. (2559). การบริหารเชิงกลยุทธ์กับประสิทธิผลสถานศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งหนึ่ง.
Epstein, J. L. (2001). Land use in northeastern Thailand. Geographical review, 33(1), 15-41.
Rambo, A. T. (2017). School, family, and community partnerships: Preparing educators and improving schools. Boulder, CO: Westview Press.
Fullan, M. (2007). The new meaning of educational change (4th ed.). New York, NY: Teachers College Press.
Hattie, J. (2009). Visible learning: A synthesis of over 800 meta-analyses relating to achievement. London: Routledge.
Leithwood, K., & Jantzi, D. (2006). Transformational school leadership for large-scale reform: Effects on students, teachers, and their classroom practices. School Effectiveness and School Improvement, 17(2), 201–227.
Office of the Auditor General of Thailand. (2018). Annual Report 2018. Bangkok: Office of the Auditor General of Thailand.
Organisation for Economic Co-operation and Development. (2021). Public governance review. Paris: OECD Publishing. https://doi.org/10.1787
World Bank. (2020). World development report 2020: Trading for development in the age of global value chains. Washington, DC: World Bank. https://doi.org/10.1596/978-1-4648-1457-0
