The effect of cooperative learning supplemented with think-pair-share technique on english speaking communication ability for grade 9 students
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The objectives of this research were to 1) Compare the English-speaking ability for communication of grade 9 students before and after the implement of Cooperative learning management supplemented with Think-Pair- Share technique. 2) Compare the English-speaking ability for communication of grade 9 students after the implement of Cooperative learning management supplemented with Think-Pair- Share technique with 75 percent criterion. 3) Study the satisfaction of grade 9 students towards Cooperative learning management supplemented with Think-Pair- Share technique. The Sample consisted of 30 grade 9 students from the Demonstration School of Udon Thani Rajabhat University in the first semester of the 2025 academic year, by cluster random sampling. This research is an experimental design using a single group model to test before and after learning. The research instruments were 1) Six cooperative learning lesson plans supplemented with Think-Pair-Share technique, totaling 18 hours. 2) An English communicative speaking ability assessment using performance-based assessment (Scoring Rubric) designed as a 4-level rating scale. This is conducted through random selection of 1 out of 10 question sets, with each set containing 5 questions. The data was analyzed by finding percentage, mean, standard deviation t-test dependent samples and One Sample t-test.
The research findings indicated that:
1. The English-speaking communication ability of Grade 9 students who were taught using the cooperative learning management supplemented with Think-Pair- Share technique was significantly higher after the intervention than before, at the .05 level of statistical significance.
2. The English-speaking communication ability of Grade 9 students who were taught using the cooperative learning management supplemented with Think-Pair- Share technique was significantly higher than the 75% criterion level, at the .05 level of statistical significance.
3. The students’ satisfaction with the cooperative learning management supplemented with Think-Pair- Share technique was at the high level.
Article Details
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ
กระทรวงศึกษาธิการ. (2559). รายงานการพัฒนาการเรียนการสอนภาษาอังกฤษ. กรุงเทพฯ: สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา.
ญาณินทร ไชยสงค์. (2562). การพัฒนาความสามารถด้านการอ่านและการเขียนภาษาอังกฤษโดยการจัดการเรียนรู้แบบกลุ่มร่วมมือของนักเรียนชั้นปรถมศึกษาปีที่ 6. (วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษารมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม).
ทิศนา แขมมณี. (2557). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 18). กรุงเทพฯ: ด่านสุทธาการพิมพ์
ธีระศักดิ์ สินชัย. (2559). การพัฒนาทักษะการพูดภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โดยใช้วิธีการเรียนรู้แบบร่วมมือที่เน้นวิธีการสอนแบบ ทีม คู่ เดี่ยว : กรณีศึกษาของโรงเรียนบ้านขอนแตก ตำบลขอนแตก อำเภอสังขะ จังหวัดสุรินทร์. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์, 8(2), 69-89.
นงลักษณ์ ใจฉลาด. (2559). การศึกษาผลการจัดการเรียนรู้โดยใช้วิธีเรียนแบบร่วมมือร่วมกลุ่มที่มีผลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ความรับผิดชอบ การมีส่วนร่วมและความพึงพอใจของนักศึกษาคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม. วารสารการวิจัยกาสะลองคำ. มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย, 10(2),77-8
ประสิทธิ์ กาพย์กลอน และคณะ. (2557). การเตรียมเพื่อการพูดและการเขียน: กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
พิสมร ชูเอม. (2561). การพัฒนาความสามารถในการพูดภาษาอังกฤษของนักเรียนประถมศึกษาปีที่ 4 ด้วยเทคนิคเพื่อนคู่คิด. (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร).
มติชนออนไลน์. (2568, 13 กุมภาพันธ์). ประเทศไทยอยู่ในกลุ่มประเทศที่มีความเชี่ยวชาญภาษาอังกฤษต่ำ. มติชนออนไลน์.https://www.matichon.co.th/local/education/news_5047683
มนทิตา กิตติโกสินท์. (2555). การพัฒนาทักษะการอ่านแจกลูกสะกดคำอักษรนำ โดยใช้กระบวนการเรียนรู้แบบร่วมมือกลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทย ชั้นประถมศึกษาปีที่ 2. (วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี).
ระวินันท์ ธเนศสิริทัศน์ และ ธิดารัตน์ สมานพันธ์. (2566). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและความพึงพอใจโดยใช้เทคนิคการเรียนรู้แบบร่วมมือเพื่อนคู่คิด ร่วมกับแบบฝึกทักษะภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4. วารสารศูนย์พัฒนาการเรียนรู้สมัยใหม่, 9(11), 172–190.
โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี. (2566). รายงานคุณภาพการจัดการศึกษาประจำปี 2566. อุดรธานี : โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี.
โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี. (2567). รายงานคุณภาพการจัดการศึกษาประจำปี 2567. อุดรธานี : โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี.
วีระเกียรติ รุจิรกุล. (2556). ศิลปะการพูด. ปทุมธานี: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.
สถาบันภาษาอังกฤษ สพฐ. (2558). แนวทางการพัฒนาความสามารถทางภาษาอังกฤษตาม CEFR. สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
สมชาย เกิดผล. (2562). การพัฒนาทักษะการเขียนภาษาอังกฤษเพื่อความเข้าใจโดยใช้เทคนิคการสอนแบบเพื่อนคู่คิดของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนพรานกระต่ายพิทยาคม อำเภอพรานกระต่าย จังหวัดกำแพงเพชร. รายงานการวิจัย.
สรวชญ สมณวัฒนา (2564). การพัฒนาความสามารถในการพูดของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 โดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือโดยใช้ข้อมูลท้องถิ่น. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร).
สุมัณฑนา ธีรภัคสิริ. (2559). การพัฒนาทักษะการพูดภาษาอังกฤษโดยกิจกรรมการเรียนรู้แบบร่วมมือเทคนิคจิ๊กซอว์ร่วมกับเกมทางภาษา ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. (วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม).
อรพรรณ พรสีมา. (2540). การเรียนรู้แบบมีส่วนร่วม. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ.
Johnson, D. W., & Johnson, R. T. (1992). Learning together and alone: Cooperative, competitive, and individualistic learning. Allyn & Bacon.
Lyman, F. (1987). Think‑Pair‑Share: An expanding teaching technique. MAA - CIE Cooperative News, 1(1), 1–2.
Supraba, A. (2018). The application of Think-Pair-Share strategy in improving students’ speaking ability. IDEAS: Journal on English Language Teaching and Learning, Linguistics and Literature, 6(2). https://doi.org/10.24256/ideas.v6i2.510
Ur, P. (1998). A course in language teaching: Practice and theory (Paperback ed.). Cambridge, UK: Cambridge University Press.
