DESIGNING A 21ST-CENTURY EDUCATIONAL ECOSYSTEM BASED ON THE THREEFOLD TRAINING (TRISIKKHA) IN SAMUT PRAKAN PROVINCE.
DESIGNING A 21ST-CENTURY EDUCATIONAL ECOSYSTEM BASED ON THE THREEFOLD TRAINING (TRISIKKHA) IN SAMUT PRAKAN PROVINCE.
Keywords:
Educational ecosystem, Threefold Training, 21st-century education, Holistic human developmentAbstract
This qualitative research aims to design a 21st-century educational ecosystem tailored to the context of Samut Prakan Province by integrating the Buddhist principles of the Threefold Training (Tisikkhā: Morality, Concentration, and Wisdom) with modern learning theories. The study establishes a holistic paradigm for learner development amidst the complexities of the digital age through the synthesis of relevant academic literature and documentary analysis.
The research proposes the "Threefold Training Educational Ecosystem" model, which features interconnected components centered on human development. Specifically: 1) Morality (Sīla) provides the foundation for safe and supportive learning environments, fostering positive behavior in both physical and virtual spaces; 2) Concentration (Samādhi) serves as a tool for mental cultivation, enhancing mindfulness and self-regulation to effectively manage overwhelming stimuli and information; and 3) Wisdom (Paññā) represents the ultimate goal, focusing on higher-order thinking, critical analysis, and innovation grounded in a virtuous understanding of life. This model extends beyond formal schooling to integrate families, communities, and local resources, utilizing technology as a catalyst for learning networks. Findings suggest that this ecosystem effectively cultivates quality 21st-century citizens who possess not only modern competencies but also moral integrity and mental resilience, contributing to sustainable well-being for themselves and society.
References
เกรียงศักดิ์ เจริญวงศ์ศักดิ์. (2561). การคิดเชิงอนาคต: อนาคตศึกษาเพื่อการตัดสินใจในปัจจุบัน. ซัคเซส มีเดีย.
ชัยยศ อิ่มสุวรรณ์. (2562). ชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพ: จากแนวคิดสู่การปฏิบัติในโรงเรียน. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ทิศนา แขมมณี. (2560). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 21). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ทิศนา แขมมณี. (2563). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 24). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป. อ. ปยุตฺโต). (2559). พุทธธรรม ฉบับปรับปรุงและขยายความ. สำนักพิมพ์ผลิธัมม์.
พิชิต ฤทธิ์จรูญ. (2558). หลักการวัดและประเมินผลการศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 7). เฮ้าส์ ออฟ เคอร์มิสท์.
พิชาย รัตนดิลก ณ ภูเก็ต. (2564). ความเหลื่อมล้ำทางการศึกษาในสังคมเมือง: กรณีศึกษาปริมณฑลกรุงเทพมหานคร. วารสารรัฐประศาสนศาสตร์, 19(2), 45-78.
วิจารณ์ พานิช. (2555). วิถีสร้างการเรียนรู้เพื่อศิษย์ในศตวรรษที่ 21. มูลนิธิสดศรี-สฤษดิ์วงศ์.
วิจารณ์ พานิช. (2556). ครูเพื่อศิษย์ สร้างห้องเรียนกลับทาง. เอส. อาร์. พริ้นติ้ง แมสโปรดักส์.
วิจารณ์ พาณิช. (2561). การสร้างการเรียนรู้สู่ศตวรรษที่ 21. มูลนิธิสยามกัมมาจล.
วิจารณ์ พาณิช. (2565). การสร้างการเรียนรู้สู่ศตวรรษที่ 21. มูลนิธิสยามกัมมาจล.
สมพร เทพสิทธา. (2561). จิตวิทยาการศึกษาเพื่อการพัฒนาผู้เรียน. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
สมพร จิตตโสภณ. (2563). การประยุกต์ใช้หลักไตรสิกขาเพื่อพัฒนาสมรรถนะผู้เรียนในยุคดิจิทัล. วารสารครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 48(2), 115-130.
สุวิมล ว่องวาณิช. (2564). การวิจัยประเมินความต้องการจำเป็น. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2561). แนวทางการดำเนินงานการมีส่วนร่วมของภาคีเครือข่ายในการจัดการศึกษา. กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2565). รายงานสภาวะการศึกษาไทย ปี 2564-2565: ความท้าทายและทางออกสู่ระบบนิเวศการเรียนรู้ใหม่. พริกหวานกราฟฟิค.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560-2579. บริษัท พริกหวานกราฟฟิค จำกัด.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2562). แนวทางการพัฒนาทักษะมนุษย์ในศตวรรษที่ 21. พริกหวานกราฟฟิค.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2565). รายงานสถานการณ์การศึกษาไทยในบริบทจังหวัดอุตสาหกรรม. กระทรวงศึกษาธิการ.
วิจารณ์ พาณิช. (2565). การสร้างการเรียนรู้สู่ศตวรรษที่ 21. มูลนิธิสยามกัมมาจล.
สุวิมล ว่องวาณิช. (2564). การวิจัยประเมินความต้องการจำเป็น. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Partnership for 21st Century Learning. (2019). Framework for 21st century learning. Battelle for Kids. http://static.battelleforkids.org/documents/p21/P21_Framework_Brief.pdf
Siemens, G. (2005). Connectivism: A learning theory for the digital age. International Journal of Instructional Technology and Distance Learning, 2(1), 3-10.
Zhao, Y., & Frank, K. A. (2016). A dynamic, ecological, and entrepreneurial perspective on technology in education. In Y. Zhao (Ed.), Research in the context of educational change and innovation (pp. 1-22). Routledge.
