ปัจจัยด้านคุณลักษณะของสถาบันอุดมศึกษาที่มีต่อประสิทธิผลของการจัดการความรู้ในสถาบันอุดมศึกษาในประเทศไทย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาคุณลักษณะของสถาบันอุดมศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการจัดการความรู้ และ 2) ศึกษาปัจจัยการจัดการในสถาบันอุดมศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการจัดการความรู้ในประเทศไทย การวิจัยเป็นเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้บริหารหรือผู้แทนสถาบันอุดมศึกษา จำนวน 385 คน โดยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูล วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา และสถิติเชิงอนุมาน ได้แก่ One-way ANOVA และการวิเคราะห์การถดถอยเชิงพหุคูณ ผลการวิจัย 1) ปัจจัยคุณลักษณะของสถาบันอุดมศึกษา พบว่า ผู้ตอบแบบสอบถามส่วนใหญ่เป็นภาคกลาง มีจำนวนบุคลากร มากกว่า 100 คน และส่วนใหญ่สังกัดสถาบันอุดมศึกษาภาครัฐ 2) ปัจจัยการจัดการความรู้ในสถาบันอุดมศึกษา พบว่า ด้านภาวะผู้นำ (การสนับสนุนการจัดการความรู้) มีค่าเฉลี่ยสูงที่สุด 3) ปัจจัยประสิทธิผลการจัดการความรู้ของสถาบันอุดมศึกษาในประเทศไทย พบว่า ด้านการสร้างความรู้ มีค่าเฉลี่ยสูงที่สุด 4) การทดสอบความแปรปรวนของกลุ่มข้อมูลในการวิเคราะห์เปรียบเทียบประสิทธิผลการจัดการความรู้ของสถาบันอุดมศึกษาในประเทศไทย จำแนกตามปัจจัยคุณลักษณะของสถาบันอุดมศึกษา พบว่า สถานที่ตั้งของสถาบันอุดมศึกษา/วิทยาเขต ด้านจำนวนบุคลากร (ผู้บริหารและอาจารย์) และด้านประเภทของสถาบันอุดมศึกษาที่สังกัด แตกต่างอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 5) การวิเคราะห์ปัจจัยการจัดการความรู้ในสถาบันอุดมศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการจัดการความรู้ของสถาบันอุดมศึกษาในประเทศไทย โดยภาพรวมร้อยละ 78.5 (Adjusted R2 = .785) โดยมีปัจจัยด้านภาวะผู้นำ (การสนับสนุนการจัดการความรู้) ด้านกลยุทธ์ในการจัดการความรู้ ด้านเทคโนโลยีสารสนเทศ ด้านการจัดการทรัพยากรมนุษย์และระบบจูงใจ และด้านวัฒนธรรมองค์กร ส่งผลต่อประสิทธิผลการจัดการความรู้ของสถาบันอุดมศึกษาในประเทศไทยในภาพรวม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 ส่วนด้านการวัดและการประเมินผล ส่งผลต่อประสิทธิผลการจัดการความรู้ของสถาบันอุดมศึกษาในประเทศไทยในภาพรวม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กมลชนก ภู่วิทย์. (2567). ปัจจัยวัฒนธรรมองค์กรและการประเมินผลที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการจัดการความรู้ของสถาบันอุดมศึกษาในประเทศไทย. วารสารการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยศิลปากร, 15(2), 45–62.
จริยา ปันทวังกูร, & กิตติศักดิ์ ดียา. (2563). การจัดการความรู้ในสถาบันอุดมศึกษา. วารสารวิชาการและวิจัย มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ, 10(3), 289–303.
ณฐวัฒน์ พระงาม. (2559). อิทธิพลสื่อประชาสัมพันธ์ที่มีผลต่อการตัดสินใจศึกษาต่อของนักเรียนในสถาบันการอาชีวศึกษาภาคเหนือ. วารสารหาดใหญ่วิชาการ, 17(1), 49–68.
ณัฐวุฒิ ศรีสวัสดิ์. (2566). ระบบเทคโนโลยีสารสนเทศที่มีอิทธิพลต่อประสิทธิผลการจัดการความรู้ในสถาบันอุดมศึกษา.(วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยขอนแก่น).
ธีรวุฒิ เอกะกุล. (2543). ระเบียบวิธีวิจัยทางพฤติกรรมศาสตร์และสังคมศาสตร์. สถาบันราชภัฏอุบลราชธานี.
ปิยะนุช วงศ์ศรี. (2565). ปัจจัยด้านทรัพยากรมนุษย์ที่ส่งผลต่อความสำเร็จของการจัดการความรู้ในมหาวิทยาลัยไทย. วารสารบริหารธุรกิจและสังคมศาสตร์, 12(2), 33–50.
สำนักงานปลัดกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม. (2567). ข้อมูลสถาบันอุดมศึกษา. สืบค้นเมื่อ 12 ธันวาคม 2567, จาก https://info.mhesi.go.th/homestat_academy.php
สมนึก เอวิราปองพงศ์ และคณะ. (2553). การยอมรับการจัดการความรู้ของบุคลากรมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตสุราษฎร์ธานี. วารสารเซนต์จอห์น, 16(19), 93–111.
สุพัตรา อินทรกำแหง. (2564). ปัจจัยการบริหารจัดการที่มีผลต่อประสิทธิผลการจัดการความรู้ในสถาบันอุดมศึกษา. (วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม).
สุพรรษา มงคลวิวัฒน์. (2551). ความคิดเห็นของบุคลากรกรมสุขภาพจิตต่อกระบวนการการจัดการความรู้สู่องค์กรแห่งการ เรียนรู้. (สารนิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์).
Alavi, M., & Leidner, D. E. (2001). Knowledge management and knowledge management systems: Conceptual foundations and research issues. MIS Quarterly, 25(1), 107–136.
Aujirapongpan, S., et al. (2010). Acceptance of knowledge management among staff at Prince of Songkla University, Surat Thani Campus. Saint John’s Journal, 16(19), 93–111.
Chong, J.P. (2006). Genetic and morphologic variation in Anodonta of the Columbia River basin. Master of Science in Wildlife Biology. UTAH STATE UNIVERSITY
Davenport, T. H., & Prusak, L. (1998). Working knowledge: How organizations manage what they know. Harvard Business School Press.
Gold, A. H., Malhotra, A., & Segars, A. H. (2001). Knowledge management: An organizational capabilities perspective. Journal of Management Information Systems, 18(1), 185–214.
Kehal, M. (2019). Assurance of learning and accreditations in business schools: An AACSB perspective. Journal of Economic and Administrative Sciences, 36(1), 82–96.
Knight, S. (1994). Dictionary use while reading: The effects on comprehension and vocabulary acquisition for students of different verbal abilities. Modern Language Journal, 78(3), 285–299.
Leonard, D. (1998). Wellsprings of knowledge: Building and sustaining the sources of innovation. Harvard Business School Press.
Mongkolwiwat, S. (2008). The staff’s opinions on the knowledge management process towards becoming a learning organization (Master’s independent study). Thammasat University.
Nonaka, I., & Takeuchi, H. (1995). The knowledge-creating company: How Japanese companies create the dynamics of innovation. Oxford University Press.
Saythong, S. (2016). Buddhist approach to knowledge management for development the Sangha College in Upper Northern Thailand. Journal of MCU Social Science Review, 5(2), 85–96.
Stankosky, M. (2005). Creating the discipline of knowledge management: The latest in university research. Elsevier Butterworth-Heinemann.
