Institutional Determinants of Knowledge Management Effectiveness in Higher Education Institutions in Thailand
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aimed to 1) study the characteristics of higher education institutions that affect the effectiveness of knowledge management, and 2) study the management factors in higher education institutions that affect the effectiveness of knowledge management in Thailand. The research was quantitative, with a sample of 385 administrators or representatives from higher education institutions. Data was collected using questionnaires and analyzed using descriptive statistics and inferential statistics, including One-way ANOVA and multiple regression analysis. The results showed that: 1) Regarding the characteristics of higher education institutions, most respondents were from the central region, had more than 100 personnel, and were mostly affiliated with public higher education institutions. 2) Regarding knowledge management factors in higher education institutions, leadership (support for knowledge management) had the highest mean score. 3) Regarding the effectiveness of knowledge management in higher education institutions in Thailand, knowledge creation had the highest mean score. 4) ANOVA analysis comparing the effectiveness of higher education institutions in Thailand categorized by institutional characteristics revealed no statistically significant differences at the .01 level across campus location, number of personnel (administrators and faculty members), and institutional affiliation type. 5) Analysis of knowledge management factors in higher education institutions that affect the effectiveness of knowledge management in higher education institutions in Thailand: Overall, 78.5% (Adjusted R2 = .785) showed no statistically significant difference at the .01 level. The factors of leadership (knowledge management support), knowledge management strategy, information technology, human resource management and incentive systems, and organizational culture significantly affected the effectiveness of knowledge management in higher education institutions in Thailand overall at the .01 statistical significance level. The factors of measurement and evaluation significantly affected the effectiveness of knowledge management in higher education institutions in Thailand overall at the .05 statistical significance level.
Article Details
References
กมลชนก ภู่วิทย์. (2567). ปัจจัยวัฒนธรรมองค์กรและการประเมินผลที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการจัดการความรู้ของสถาบันอุดมศึกษาในประเทศไทย. วารสารการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยศิลปากร, 15(2), 45–62.
จริยา ปันทวังกูร, & กิตติศักดิ์ ดียา. (2563). การจัดการความรู้ในสถาบันอุดมศึกษา. วารสารวิชาการและวิจัย มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ, 10(3), 289–303.
ณฐวัฒน์ พระงาม. (2559). อิทธิพลสื่อประชาสัมพันธ์ที่มีผลต่อการตัดสินใจศึกษาต่อของนักเรียนในสถาบันการอาชีวศึกษาภาคเหนือ. วารสารหาดใหญ่วิชาการ, 17(1), 49–68.
ณัฐวุฒิ ศรีสวัสดิ์. (2566). ระบบเทคโนโลยีสารสนเทศที่มีอิทธิพลต่อประสิทธิผลการจัดการความรู้ในสถาบันอุดมศึกษา.(วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยขอนแก่น).
ธีรวุฒิ เอกะกุล. (2543). ระเบียบวิธีวิจัยทางพฤติกรรมศาสตร์และสังคมศาสตร์. สถาบันราชภัฏอุบลราชธานี.
ปิยะนุช วงศ์ศรี. (2565). ปัจจัยด้านทรัพยากรมนุษย์ที่ส่งผลต่อความสำเร็จของการจัดการความรู้ในมหาวิทยาลัยไทย. วารสารบริหารธุรกิจและสังคมศาสตร์, 12(2), 33–50.
สำนักงานปลัดกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม. (2567). ข้อมูลสถาบันอุดมศึกษา. สืบค้นเมื่อ 12 ธันวาคม 2567, จาก https://info.mhesi.go.th/homestat_academy.php
สมนึก เอวิราปองพงศ์ และคณะ. (2553). การยอมรับการจัดการความรู้ของบุคลากรมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตสุราษฎร์ธานี. วารสารเซนต์จอห์น, 16(19), 93–111.
สุพัตรา อินทรกำแหง. (2564). ปัจจัยการบริหารจัดการที่มีผลต่อประสิทธิผลการจัดการความรู้ในสถาบันอุดมศึกษา. (วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม).
สุพรรษา มงคลวิวัฒน์. (2551). ความคิดเห็นของบุคลากรกรมสุขภาพจิตต่อกระบวนการการจัดการความรู้สู่องค์กรแห่งการ เรียนรู้. (สารนิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์).
Alavi, M., & Leidner, D. E. (2001). Knowledge management and knowledge management systems: Conceptual foundations and research issues. MIS Quarterly, 25(1), 107–136.
Aujirapongpan, S., et al. (2010). Acceptance of knowledge management among staff at Prince of Songkla University, Surat Thani Campus. Saint John’s Journal, 16(19), 93–111.
Chong, J.P. (2006). Genetic and morphologic variation in Anodonta of the Columbia River basin. Master of Science in Wildlife Biology. UTAH STATE UNIVERSITY
Davenport, T. H., & Prusak, L. (1998). Working knowledge: How organizations manage what they know. Harvard Business School Press.
Gold, A. H., Malhotra, A., & Segars, A. H. (2001). Knowledge management: An organizational capabilities perspective. Journal of Management Information Systems, 18(1), 185–214.
Kehal, M. (2019). Assurance of learning and accreditations in business schools: An AACSB perspective. Journal of Economic and Administrative Sciences, 36(1), 82–96.
Knight, S. (1994). Dictionary use while reading: The effects on comprehension and vocabulary acquisition for students of different verbal abilities. Modern Language Journal, 78(3), 285–299.
Leonard, D. (1998). Wellsprings of knowledge: Building and sustaining the sources of innovation. Harvard Business School Press.
Mongkolwiwat, S. (2008). The staff’s opinions on the knowledge management process towards becoming a learning organization (Master’s independent study). Thammasat University.
Nonaka, I., & Takeuchi, H. (1995). The knowledge-creating company: How Japanese companies create the dynamics of innovation. Oxford University Press.
Saythong, S. (2016). Buddhist approach to knowledge management for development the Sangha College in Upper Northern Thailand. Journal of MCU Social Science Review, 5(2), 85–96.
Stankosky, M. (2005). Creating the discipline of knowledge management: The latest in university research. Elsevier Butterworth-Heinemann.
