แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำเชิงผู้ประกอบการของผู้บริหารสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 1
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาพปัจจุบัน สภาพที่พึงประสงค์ และความต้องการจำเป็นด้านภาวะผู้นำเชิงผู้ประกอบการของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 1 รวมถึงศึกษาแนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำเชิงผู้ประกอบการที่เหมาะสมต่อบริบทของสถานศึกษาในพื้นที่ งานวิจัยใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสมผสาน ซึ่งประกอบด้วยการเก็บข้อมูลเชิงปริมาณเป็นขั้นแรก แล้วจึงดำเนินการเก็บข้อมูลเชิงคุณภาพเพื่อขยายความเข้าใจเชิงลึกเกี่ยวกับพฤติกรรมการบริหารและบริบทจริงของสถานศึกษา กลุ่มตัวอย่างได้แก่ ผู้บริหารและครูจำนวน 306 คน โดยวิธีการใช้ตารางของ Krejcie and Morgan เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล แบบสอบถามสภาพปัจจุบัน และสภาพที่พึงประสงค์ สถิติการวิเคราะห์ข้อมูล ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัยเชิงปริมาณ พบว่า ภาวะผู้นำเชิงผู้ประกอบการในสภาพปัจจุบันของผู้บริหารสถานศึกษาอยู่ในระดับมาก สภาพที่พึงประสงค์อยู่ในระดับมากที่สุด สะท้อนให้เห็นถึงความคาดหวังของบุคลากรที่ต้องการเห็นบทบาทเชิงผู้ประกอบการสูงกว่าที่ปรากฏในทางปฏิบัติอย่างมีนัยสำคัญ ความต้องการจำเป็นรวม เท่ากับ 0.263 และเมื่อพิจารณาเป็นรายองค์ประกอบ พบว่า องค์ประกอบที่ควรได้รับการพัฒนาเป็นลำดับแรก ได้แก่ ด้านการสร้างนวัตกรรมอย่างสร้างสรรค์ รองลงมาคือด้านความกล้าเสี่ยง และด้านการแสวงหาโอกาส
ผลการวิเคราะห์เชิงคุณภาพสนับสนุนทิศทางเดียวกัน โดยชี้ให้เห็นว่าการพัฒนาผู้บริหารควรมุ่งเสริมสร้างทักษะการคิดสร้างสรรค์ ความสามารถในการประเมินสถานการณ์ที่ซับซ้อน การตัดสินใจบนพื้นฐานข้อมูล การสร้างแรงบันดาลใจแก่บุคลากร ตลอดจนการแสวงหาและใช้ประโยชน์จากโอกาสใหม่ในบริบทการทำงานเพื่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงเชิงบวก
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2565). แผนพัฒนาการศึกษาของกระทรวงศึกษาธิการ ฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2566-2570). กรุงเทพฯ: สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ.
นฤมล ศรีชมภู. (2565). ภาวะผู้นำเชิงผู้ประกอบการของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการบริหารสถานศึกษาในยุคความปกติใหม่ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาหนองคาย. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัย ราชภัฏอุดรธานี).
พิชิต เล่ห์ฉลาด. (2565). แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 1. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี).
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 1. (2566). เอกสารงานสารสนเทศด้านงานบริหารงานบุคคล. ขอนแก่น : สำนักงานฯ
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2566). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2566-2570). กรุงเทพฯ: สำนักงานฯ.
สุชาดา ชัยมงคล. (2564). ภาวะผู้นำเชิงผู้ประกอบการของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อบรรยากาศนวัตกรรมของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาในจังหวัดราชบุรี. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร).
สุวิมล ว่องวาณิช. (2558). การวิจัยประเมินความต้องการจำเป็น. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Fullan, M. (2020). The professional capital of teaching. Teachers College Press.
Harari, Y. N. (2018). 21 Lessons for the 21st Century. Spiegel & Grau.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.
Leithwood, K., & Louis, K. S. (2012). Linking leadership to student learning. Jossey-Bass.
Lewin, K., Lippitt, R., & White, R. K. (1939). Patterns of aggressive behavior in experimentally created “social climates”. The Journal of Social Psychology, 10(2), 269-299.
Lumpkin, G. T., & Dess, G. G. (1996). Clarifying the entrepreneurial orientation construct and linking it to performance. The Academy of Management Review, 21(1), 135–172.
Martinez and Johnson. (2021). Social media's impact on brand evangelism Digit. Mark. Rev, 17(3) 214-230
Schwab, K. (2016). The Fourth Industrial Revolution. World Economic Forum.
