Development Guidelines for Entrepreneurial Leadership of School Administrators under Khon Kaen Primary Educational Service Area 1
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The present research aimed to examine the current conditions, desired conditions, and essential needs regarding entrepreneurial leadership among school administrators under the Office of Khon Kaen Primary Educational Service Area 1. Additionally, the study sought to synthesize development guidelines for enhancing entrepreneurial leadership that are appropriate to the contextual needs of schools in the area. A mixed methods research design was employed, utilizing an explanatory sequential approach in which quantitative data were collected first, followed by qualitative data to deepen the understanding of administrative behaviors and the actual context of schools. Quantitative data were collected from 306 administrators and teachers by using the table developed by Krejcie and Morgan, the research tools included a questionnaire assessing current and desired conditions. Data were analyzed using mean, standard deviation, and content analysis.
The quantitative findings revealed that the current level of entrepreneurial leadership among school administrators was high, whereas the desired level was at the highest level. This discrepancy reflects the expectations of school personnel who seek more pronounced entrepreneurial behaviors from administrators than what is presently demonstrated. The overall essential need was 0.263. When examined by component, the areas requiring the most development were creative innovation, risk-taking, and opportunity seeking.
The qualitative analysis supported these findings, emphasizing that administrator development should focus on strengthening creative thinking skills, the ability to assess complex situations, data-driven decision-making, the capacity to inspire personnel, and the recognition and utilization of new opportunities to foster positive change.
Article Details
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2565). แผนพัฒนาการศึกษาของกระทรวงศึกษาธิการ ฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2566-2570). กรุงเทพฯ: สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ.
นฤมล ศรีชมภู. (2565). ภาวะผู้นำเชิงผู้ประกอบการของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการบริหารสถานศึกษาในยุคความปกติใหม่ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาหนองคาย. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัย ราชภัฏอุดรธานี).
พิชิต เล่ห์ฉลาด. (2565). แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 1. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี).
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 1. (2566). เอกสารงานสารสนเทศด้านงานบริหารงานบุคคล. ขอนแก่น : สำนักงานฯ
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2566). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2566-2570). กรุงเทพฯ: สำนักงานฯ.
สุชาดา ชัยมงคล. (2564). ภาวะผู้นำเชิงผู้ประกอบการของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อบรรยากาศนวัตกรรมของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาในจังหวัดราชบุรี. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร).
สุวิมล ว่องวาณิช. (2558). การวิจัยประเมินความต้องการจำเป็น. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Fullan, M. (2020). The professional capital of teaching. Teachers College Press.
Harari, Y. N. (2018). 21 Lessons for the 21st Century. Spiegel & Grau.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.
Leithwood, K., & Louis, K. S. (2012). Linking leadership to student learning. Jossey-Bass.
Lewin, K., Lippitt, R., & White, R. K. (1939). Patterns of aggressive behavior in experimentally created “social climates”. The Journal of Social Psychology, 10(2), 269-299.
Lumpkin, G. T., & Dess, G. G. (1996). Clarifying the entrepreneurial orientation construct and linking it to performance. The Academy of Management Review, 21(1), 135–172.
Martinez and Johnson. (2021). Social media's impact on brand evangelism Digit. Mark. Rev, 17(3) 214-230
Schwab, K. (2016). The Fourth Industrial Revolution. World Economic Forum.
