Factors Related to Work Fatigue Among Health Service Network Personnel in La-un-District, Ranong Province

Main Article Content

Suwannarat Ratchanipon

Abstract

This research is a cross-sectional study. The objective was to study the related factors to fatigue at work among health service network personnel in La-un District, Ranong Province. A sample of 123 people was randomly selected to participate in a simple randomization. Data were collected using a questionnaire and then analysed using descriptive and reference statistics, including the Chi-square test, Fisher's exact test, and Pearson rank correlation coefficient.


The results found that the overall working environment characteristics factor was high ( = 3.83, SD.= 0.34). The aspect with a high mean level was the perception of success in work, the perception of their abilities, the relationships in the workplace, and the perception of the administration system ( = 4.12, 4.09, 4.01, and 4.00, SD.= 0.60, 0.53, 0.37, and 0.68). In comparison, the nature of work responsibilities was moderate ( = 2.96, SD.= 0.32).  Regarding fatigue at work among personnel, more than half of them were not fatigued at work (52.54%), and the rest were fatigued at work (47.46%). Gender and the length of time in service had a high relationship with fatigue at work (r = 0.655, p = 0.042). The perception of job success and their abilities had a low correlation (r = 0.272 and 304; p = 0.003 and 0.001). The relationship within the organisation had a low level of relationship to fatigue at work (r = 0.198, p = 0.032).


From the results, most personnel showed no fatigue at work (52.54%); however, this was just nearly 5% lower than those who indicated they had fatigue at work (47.46%). Regarding the factors related to fatigue at work, the nature of work responsibilities was moderate, and this may result in personnel becoming more fatigued. Therefore, the health service network committee should reconsider matching the expertise to the job responsibilities and integrate work to reduce the burden of responsibility and prevent fatigue at work.

Article Details

How to Cite
Ratchanipon, S. (2024). Factors Related to Work Fatigue Among Health Service Network Personnel in La-un-District, Ranong Province. ๋Journal of Graduate Studies for Lifelong Learning (JGSLL), 1(1), 50–64. retrieved from https://so15.tci-thaijo.org/index.php/GSLL/article/view/673
Section
Research article

References

กระทรวงสาธารณสุข, กองยุทธศาสตร์และแผนงาน. (2563, มิถุนายน). รายงานข้อมูลบุคลากรด้านสาธารณสุข ประจำปี 2562. https://spd.moph.go.th/wp-content/uploads/2022/12/ healthbook62.pdf.

กระทรวงสาธารณสุข. (2565). การประเมินความสุขของบุคลากรกระทรวงสาธารณสุข (Happinometor) และการประเมินสุขภาวะองค์กร (Happy Organization Public Index: HPI). กองการเจ้าหน้าที่ กรมอนามัย, https://person.anamai.moph.go.th/th/pa413/download?id=104585&mid=37749&mkey=m_document&lang=th&did=30909.

เกศินี กิตติบาล, อารี ชีวเกษมสุข และชูชาติ พ่วงสมจิตร์. (2564). การจัดการความเหนื่อยล้าจากการทำงานของพยาบาลวิชาชีพ โรงพยาบาลพระนครศรีอยุธยา. วารสารพยาบาลโรคหัวใจและทรวงอก, 32(1), 121-136.

จามรี ณ บางช้าง. (2562). ความชุกและปัจจัยที่สัมพันธ์กับภาวะเหนื่อยล้าในการทำงานของแพทย์ประจำบ้านโรงพยาบาลราชวิถี. วารสารสมาคมจิตแพทย์แห่งประเทศไทย, 64(1), 61-76.

ชนิดา เพ็ชรศรี. (2566). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อภาวะเหนื่อยล้าในการทำงานของผู้ปฏิบัติงานในโรงพยาบาลจะนะ จังหวัดสงขลา. วารสารสุขภาพและสิ่งแวดล้อมศึกษา, 8(3), 699-704.

ชัท เมืองโคตร. (2550). ปัจจัยด้านบรรยากาศองค์การที่มีผลต่อคุณภาพชีวิตการทำงานของบุคลากรสาธารณสุข ศูนย์สุขภาพชุมชนในจังหวัดขอนแก่น [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

บุญเอื้อ โจว. (2553). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความเหนื่อยหน่ายในการทำงานของพยาบาลวิชาชีพ: ศึกษากรณีวิทยาลัยแพทยศาสตร์กรุงเทพมหานครและวชิรพยาบาล [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.

พิศาล ถาวรวงษ์. (2564). ความเหนื่อยล้าในการทำงานของบุคลากรเครือข่ายบริการสุขภาพอำเภอพระพรหม จังหวัดนครศรีธรรมราช. วารสารวิชาการแพทย์เขต 11, 35(1), 1-14.

โรงพยาบาลละอุ่น. (2566). แผนพัฒนาบุคลากรโรงพยาบาลละอุ่น. สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดระนอง.

วัฒนา ศรีวิลัย และกล้าหาญ ณ น่าน. (2564). ความเครียดและความเหนื่อยหน่ายในการทำงานที่มีอิทธิพลต่อผลการปฏิบัติงานของพนักงาน กรณีศึกษา: บริษัท ไฟน์ เม็ททัล เทคโนโลยีส์ จำกัด (มหาชน). วารสารวิชาการวิทยาลัยสันตพล, 7(2), 34-42.

สำนักงานสาธารณสุขอำเภอละอุ่น. (2566). รายงานประจำปี 2566 (6 เดือน). สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดระนอง.

สุพานี สฤษฎ์วานิช. (2552). พฤติกรรมองค์การสมัยใหม่:แนวคิดและทฤษฎี (พิมพ์ครั้งที่ 2). มหาวิทยาลัย ธรรมศาสตร์.

สุรีย์พันธ์ วรพงศธร. (2558). การวิจัยทางสุขศึกษา. มหาวิทยาลัยรามคําแหง.

Bartz, A. E. (1999). Basic statistical concepts (4th ed.). Preentice–Hall.

Best, J. W. (1977). Research in Education (3nd ed.). Prentice-Hall.

Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.

Maslach, C. P., & Jackson, S. E. (1986). Maslach Burnout Inventory Manual (2nd ed.). Consulting Psychologists.

Maslach, C. P., & Leiter, M. (2016). Understanding the Burnout Experience: Recent Research and its Implications for Psychiatry. World Psy-chiatry, 15(2), 103-111.