แบบจำลองกระบวนการสร้างแบรนด์บุคคล ทางการเมืองของผู้สมัครหน้าใหม่: การสังเคราะห์เชิงแนวคิด
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเสนอแบบจำลองกระบวนการสร้างแบรนด์บุคคลทางการเมืองของผู้สมัครหน้าใหม่ โดยอาศัยการสังเคราะห์แนวคิดจากการตลาดทางการเมืองและการสร้างแบรนด์ส่วนบุคคลเป็นกรอบในการวิเคราะห์ ผู้เขียนได้ประยุกต์ใช้แนวคิด Brand Identity Prism ของ Kapferer ร่วมกับกระบวนการสร้างแบรนด์ 3 ขั้นตอนของ Philip Kotler และ David Aaker ได้แก่ การวางตำแหน่งของแบรนด์ การสร้างความแตกต่างจากคู่แข่ง และการพัฒนาอัตลักษณ์แบรนด์ เพื่อนำมาพัฒนาเป็นกรอบแนวคิดเชิงบูรณาการสำหรับการสร้างแบรนด์บุคคลทางการเมืองของผู้สมัครหน้าใหม่ ผลการสังเคราะห์นำไปสู่การเสนอแนวทาง การพัฒนาแบรนด์บุคคลทางการเมืองผ่านองค์ประกอบ 6 มิติ ได้แก่ ลักษณะภายนอก บุคลิกภาพ วัฒนธรรม ความสัมพันธ์กับประชาชน ภาพสะท้อนจากผู้สนับสนุน และการรับรู้ตนเองของประชาชน ซึ่งองค์ประกอบดังกล่าวมีความสัมพันธ์เชิงพลวัตและทำงานร่วมกันในการสร้างอัตลักษณ์ทางการเมืองของผู้สมัครหน้าใหม่ แบบจำลองที่นำเสนอสามารถใช้เป็นแนวทางเชิงกระบวนการในการวางแผนและพัฒนาแบรนด์บุคคลทางการเมืองได้อย่างเป็นระบบ และมีความยืดหยุ่นในการประยุกต์ใช้กับผู้สมัครที่มีภูมิหลังและบริบททางการเมืองที่แตกต่างกัน รวมถึงสามารถรองรับการเปลี่ยนแปลงของการสื่อสารทางการเมืองในยุคปัจจุบัน อย่างไรก็ตามบทความนี้เป็นการศึกษาและวิเคราะห์เชิงแนวคิดในระยะเริ่มต้น ยังมิได้ผ่านกระบวนการ วิจัยเชิงประจักษ์ การศึกษาครั้งต่อไปควรดำเนินการผ่านกระบวนการวิจัยพื้นฐาน เช่น การสัมภาษณ์ การสำรวจความคิดเห็น การวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพและเชิงปริมาณ ตลอดจนการประเมินแบบจำลองโดยผู้เชี่ยวชาญ และการทดลองใช้กับกลุ่มเป้าหมาย เพื่อพัฒนาแบบจำลองให้มีความสมบูรณ์และสามารถนำไปใช้ในเชิงปฏิบัติได้อย่างเหมาะสม
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กิตติโชค นิธิเสถียร. (2566). การตลาดการเมือง กรณีศึกษา การเลือกตั้งใหญ่ของประเทศไทย ปี 2566. วารสารการบริหารนิติบุคคลและนวัตกรรมท้องถิ่น, 9(7). 327-343. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/jsa-journal/article/view/267323
นันทนา นันทวโรภาส. (2548). การสื่อสารทางการเมือง : ศึกษากรณีการรณรงค์หาเสียงเลือกตั้งทั่วไปของพรรคไทยรักไทย [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์]. หอสมุดแห่งมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. https://digital.library.tu.ac.th/tu_dc/frontend/Info/item/dc:113912
ปณิชา ชาญฤทธิเสน, สุภาภรณ์ ศรีดี, หฤทัย ปัญญาวุธตระกูล และจิตราภรณ์ สุทธิวรเศรษฐ์. (2566). กลยุทธ์การตลาดทางการเมืองในการหาเสียงเลือกตั้งของผู้สมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรหน้าใหม่ที่เป็นสตรีของพรรคพลังประชารัฐ. วารสารสังคมศาสตร์และวัฒนธรรม, 7(1). 305-324. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/JSC/article/view/261521
ปรมะ ตันเดชาวัฒน์. (2565, 8 มิถุนายน). กลยุทธ์สร้างตราผลิตภัณฑ์ให้กับระบบการเมือง. กรุงเทพธุรกิจ, https://www.bangkokbiznews.com/columnist/1008694.
ปภาภรณ์ ไชยหาญชาญชัย และรมิดา จิตติมิตร. (2566). การสำรวจผู้นำทางการเมืองในฐานะตราผลิตภัณฑ์บุคคล: กรณีศึกษาผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร. วารสารการประชาสัมพันธ์และการโฆษณา, 16(2). 1-28. https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jprad/article/view/270154
รติกา พันธ์สวัสดิ์, พัด ลวางกูร, กานต์ บุญยะกาญจน และกฤติธี ศรีเกตุ. (2567). การสร้างแบรนด์ทางการเมืองของพรรคก้าวไกล. วารสารการวิจัยการบริหารการพัฒนา, 14(3). 837-850. https://so01.tci-thaijo.org/index.php/JDAR/article/view/275874/177937
รมิดา โพธิกุลธร และอภิรัตน์ กังสดารพร. (2 สิงหาคม, 2562). ปรากฏการณ์การสื่อสารทางการตลาดของผู้ทรงอิทธิพลในธุรกิจในโลกออนไลน์ [Paper]. การประชุมนำเสนอผลงานวิจัยระดับบัณฑิตศึกษา ครั้งที่ 14 ปีการศึกษา 2562, มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย.
วนภรณ์ จักรมานนท์, วิทยาธร ท่อแก้ว และสุภาภรณ์ ศรีดี. (2566). กลยุทธ์การสร้างแบรนด์บุคคลด้วยบทกลอนมโนราห์เพื่อการหาเสียงเลือกตั้งของทีมไพเจน มากสุวรรณ์. วารสารวิชาการ วิจัย และนวัตกรรม มสธ. (มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์), 3(1). 6–18. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/InnovationStou/article/view/264123
ศศิธร ธรรมนิมิตเมตตา และพัด ลวางกูร. (2565). การได้มาซึ่งความนิยมของสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในประเทศไทย. วารสารรามคำแหง ฉบับรัฐประศาสนศาสตร์, 5(2/2565). 311-342. https://so16.tci-thaijo.org/index.php/RJPA/article/view/2078/1265
ศุภสัณห์ พรประภา. (2564). กลยุทธ์การสื่อสารการตลาดทางการเมืองผ่านสื่อสังคมของพรรคอนาคตใหม่ [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์]. คลังปัญญา สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์. https://repository.nida.ac.th/items/44b95208-d4f1-4eb1-bd4c-af2b624c5ff4
สมศักดิ์ เงางาม และวินัย ผลเจริญ. (2561). วาทกรรมเชิงศีลธรรมของพุทธศาสนากับการชุมนุมทางการเมืองของกลุ่ม กปปส. : ศึกษาผ่านแนวคิดของพระพุทธะอิสระ. วารสารการเมืองการปกครอง, 8(3). 49-66. https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jopag/article/view/162220/117014
สุภาวดี จรุงธรรมโชติ และรุ่งรัตน์ ชัยสำเร็จ. (8 มิถุนายน, 2561). ปัจจัยแห่งความสำเร็จในการสร้างแบรนด์กิจการเพื่อสังคมกลุ่มอาหารออร์แกนิค [Paper]. การประชุมวิชาการและนำเสนอผลงานวิชาการระดับชาติ UTCC Academic Day ครั้งที่ 2, มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย.
อภิญญา ฉัตรช่อฟ้า. (2563). การเมืองกับการมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชน. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 7(7), 1–11. https://so03.tci-thaijo.org/index.php/JMND/article/view/244989
Aaker, D. A. (1998). Building strong brands. Free Press.
Armannsdottir, G., Carnell, S., & Pich, C. (2019). Exploring Personal Political Brands of Iceland’s Parliamentarians. Journal of Political Marketing, 19(1–2), 74–106. https://doi.org/10.1080/15377857.2019.1680931
Benoit, W. L. (2007). Communication in Political Campaigns. Peter Lang.
Digimusketeers. (2022, 12 October). ทำธุรกิจต้องรู้จักการปั้นแบรนด์ด้วย Personal Branding. https://digimusketeers.co.th/blogs/online-marketing/personal-branding.
Godin, S. (2003). Purple cow: Transform your business by being remarkable. Portfolio.
Gorbatov, S., Khapova, S. N., & Lysova, E. I. (2018). Personal Branding: Interdisciplinary Systematic Review and Research Agenda. Frontiers in Psychology, 9, 1-17. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2018.02238
Henneberg, S. (2004). Political marketing theory: Hendiadyoin or oxymoron. Unpublished Manuscript, Bath.
Kapferer, J.-N. (1986). Strategic brand management: Creating and sustaining brand equity long term. Free Press.
Kemp, S. (2024). Global Digital Report 2024: Thailand. DATAREPORTAL, https://datareportal.com/reports/digital-2024-thailand.
Kotler, P. (1967). Marketing management: Analysis, planning, and control. Prentice-Hall.
Kotler, P. (2016, March 22). Branding: From Purpose to Beneficence. THE MARKETING JOURNAL, https://www.marketingjournal.org/brand-purpose-to-beneficence-philip-kotler/.
Kotler, P., & Pfoertsch, W. (2006). B2B brand management. Springer Science & Business Media.
Kris, P. (2019, January 19). Brand Identity Prism คืออะไร สร้าง Brand Identity ได้อย่างไร. GreedisGoods, https://greedisgoods.com/brand-identity-prism-%E0%B8%84%E0%B8%B7%E0%B8%AD.
Lees-Marshment, J. (2001). The Marriage of Politics and Marketing. Political Studies, 49(4). 692–713. https://doi.org/10.1111/1467-9248.00337
Lees-Marshment, J., Rudd, C., & Stromback, J. (Eds.). (2009). Global political marketing. Routledge.
Malmi, A. (2014, May). Political personal branding in social media under the European Parliamentary Elections 2014. THESEUS, https://urn.fi/URN:NBN:fi:amk-2014052710450.
McNair, B. (2022). An introduction to political communication (7th ed.). Routledge.
Newman, B. I. (1994). The Marketing of the President: Political Marketing as Campaign Strategy. Sage.
Newman, B. I. (2001). Image-manufacturing in the United States: Recent U.S. presidential elections and beyond. European Journal of Marketing, 35(9–10), 966–970. https://doi.org/10.1108/EUM0000000005954
Perloff, R. M. (2021). The dynamics of persuasion: Communication and attitudes in the 21st century (7th ed.). Routledge.
Philbrick, J. L., & Cleveland, A. D. (2015). Personal Branding: Building Your Pathway to Professional Services. Medical Reference Services Quarterly, 34(2), 181–189. https://doi.org/10.1080/02763869.2015.1019324
Pich, C., Armannsdottir, G., & Dean, D. (2020). Exploring the Process of Creating and Managing Personal Political Brand Identities in Nonparty Environments: The Case of the Bailiwick of Guernsey. Journal of Political Marketing, 19(4), 414–434. https://doi.org/10.1080/15377857.2020.1825271
Pich, C., Dean, D., & Punjaisri, K. (2014). Political brand identity: An examination of the complexities of Conservative brand and internal market engagement during the 2010 UK General Election campaign. Journal of Marketing Communications, 22(1), 100–117. https://doi.org/10.1080/13527266.2013.864321
Teja, Y. (2023, May 16). Kapferer's Brand Prism. Linkedin, https://www.linkedin.com/pulse/kapferers-brand-prism-yuva-teja/.
