การบูรณาการพุทธวิธีกับนวัตกรรมการสื่อสารเพื่อเสริมพลังอำนาจ ผู้นำวิถีชีวิตใหม่เชิงสันติภาพ
คำสำคัญ:
Buddhist Communication Innovation, Empowerment, New Normal Leader, Buddhist Peaceful Means, Dhammadhipateyyaบทคัดย่อ
บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาแนวทางการบูรณาการพุทธวิธีเข้ากับนวัตกรรมการสื่อสารเพื่อเสริมสร้างพลังอำนาจให้แก่ผู้นำในยุควิถีชีวิตใหม่ (New Normal) และเพื่อนำเสนอพุทธนวัตกรรมการสื่อสารที่เป็นฐานรากในการสร้างสันติภาพที่ยั่งยืนภายในองค์กร จากการศึกษาพบว่า ภาวะผู้นำในยุควิถีชีวิตใหม่ต้องเผชิญกับความท้าทายทั้งจากความผันผวนของเทคโนโลยีและความแตกต่างระหว่างวัย การเสริมสร้างพลังอำนาจจึงต้องเปลี่ยนผ่านจากการใช้อำนาจสั่งการไปสู่การสร้างอำนาจร่วม โดยบูรณาการหลักพุทธสันติวิธี อันได้แก่ หลักสัมมาวาจา และกัลยาณมิตร เข้ากับแบบจำลองการสื่อสารสมัยใหม่ (SMCR Model) การใช้โยนิโสมนสิการในการกลั่นกรองข้อมูลข่าวสาร และการใช้สารณียธรรม 6 เป็นกลไกสร้างความสามัคคีในการทำงานทางไกล ผลการศึกษาชี้ให้เห็นว่า พุทธนวัตกรรมการสื่อสารช่วยยกระดับจิตวิญญาณของผู้นำให้มีความเห็นอกเห็นใจ (Empathy) และยึดมั่นในธรรมาธิปไตย ซึ่งไม่เพียงแต่จะช่วยเพิ่มประสิทธิภาพในการทำงาน แต่ยังสามารถสร้างสันติภายใน ให้แก่บุคลากร อันนำไปสู่วัฒนธรรมองค์กรแห่งความสุขและสันติภาพเชิงรุกท่ามกลางสภาวะวิกฤต
เอกสารอ้างอิง
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกฉบับภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพฯ โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
กมล ฉายาวัฒนะ. (2554). บริหารคนและงานด้วยวิธีการของพระพุทธเจ้า. กรุงเทพฯ พิมพ์ดีการพิมพ์.
ณรงค์ สินสวัสดิ์. (2521). สังคมกับการปกครอง. กรุงเทพฯ แพร่พิทยา.
เนตร์พัณณา ยาวิราช. (2549). ภาวะผู้นำและผู้นำเชิงกลยุทธ์. กรุงเทพฯ เซ็นทรัลเอ็กซ์เพรสศึกษาการพิมพ์.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2549). ภาวะผู้นำ. กรุงเทพฯ บุ๊คไทม์.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2555). วินัย เรื่องใหญ่กว่าที่คิด. กรุงเทพฯ มูลนิธิพุทธธรรม.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2556). พุทธธรรมฉบับปรับขยาย. กรุงเทพฯ ผลิธัมม์.
พระธรรมโกศาจารย์ (พุทธทาสภิกขุ). (2529). ธรรมาธิปไตย. สุราษฎร์ธานี: ธรรมทานมูลนิธิ.
ภิญโญ สาธร. (2526). หลักการบริหารการศึกษา. กรุงเทพฯ คุรุสภา.
ยงยุทธ เกษสาคร. (2533). ภาวะผู้นำและการจูงใจ. กรุงเทพฯ ป. สัมพันธ์พานิช.
นิติพล ภูตะโชติ. (2556). พฤติกรรมองค์กร ปัญหาของการสื่อสาร. กรุงเทพฯ สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุปรีดี สุวรรณบูรณ์. (2564). ภาษาไทยเพื่อการสื่อสาร. สืบค้นเมื่อ 1 กรกฎาคม 2568, จาก https//sites.google.com/site/thaicommunication83/bth-thi-1-kar-suxsar
Berlo, D. K. (1960). The Process of Communication An Introduction to Theory and Practice. New York Holt, Rinehart and Winston.
Gamble, T. K., & Gamble, M. (2010). Communication Works (10th ed.). New York McGraw-Hill.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารบาลีเถรวาทปริทรรศน์

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความนี้ได้รับการเผยแพร่ภายใต้สัญญาอนุญาต Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0) ซึ่งอนุญาตให้ผู้อื่นสามารถแชร์บทความได้โดยให้เครดิตผู้เขียนและห้ามนำไปใช้เพื่อการค้าหรือดัดแปลง หากต้องการใช้งานซ้ำในลักษณะอื่น ๆ หรือการเผยแพร่ซ้ำ จำเป็นต้องได้รับอนุญาตจากวารสาร


