ทิศทางและแนวโน้มการศึกษาพระพุทธศาสนาเถรวาทในบริบทโลกอนาคต

Phramaha Setthawut  Vajirañãṇo (Pasuan)

Authors

Phramaha Setthawut Vajirañãṇo (Pasuan) Tipitaka Studies Institute (Tripitaka Institute), Mahachulalongkornrajavidyalaya University

Keywords:

Theravada Buddhism, Artificial Intelligence, Spiritual Innovation, Threefold Training in the Digital Age

Abstract

This academic article aims to analyze the current status and forecast the future directions of Theravada Buddhist studies amidst the disruptive dynamics of the 21st century. The analysis reveals that the current Buddhist educational system is facing a complex crisis, including demographic decline, a crisis of faith driven by commercialized Buddhism, and the limitations of traditional, rote-learning curricula that fail to meet modern societal needs. Future key drivers, such as advancements in Artificial Intelligence (AI/AGI), Transhumanism, and the mass mental health epidemic, will compel monastic institutions to deconstruct and rebuild new paradigms. This article proposes a transition toward Spiritual Innovation through virtual learning ecosystems (Metaverse), the integration of biofeedback technology in meditation practices, and the establishment of a Dhamma Credit Bank to integrate religious studies with national education systems. The ultimate goal is to elevate Buddhist wisdom as a Cognitive Soft Power, providing ethical guidance for humanity in the sustainable post-human era.

References

พระพรหมบัณฑิต (ประยูร ธมฺมจิตฺโต). (2556). พระพุทธศาสนากับโลกในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระมหาสมบูรณ์ วุฑฺฒิกโร, และคณะ. (2564). แนวโน้มและทิศทางการจัดการศึกษาของมหาวิทยาลัยสงฆ์ในทศวรรษหน้า. วารสารบัณฑิตศึกษาปริทรรศน์, 17(1), 1-15.

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

วิจารณ์ พานิช. (2555). วิถีสร้างการเรียนรู้เพื่อศิษย์ ในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: มูลนิธิสดศรี-สฤษดิ์วงศ์.

สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป. อ. ปยุตฺโต). (2560). การศึกษาที่สากล บนฐานแห่งภูมิปัญญาไทย. (พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงเทพฯ: มูลนิธิการศึกษาเพื่อสันติภาพ.

Ammerman, N. T. (2013). Spiritual But Not Religious? Beyond Binary Choices in the Study of Religion. Journal for the Scientific Study of Religion, 52(2), 258-278.

Campbell, H. A. (2012). Digital Religion: Understanding Religious Practice in New Media Worlds. London: Routledge.

Harari, Y. N. (2017). Homo Deus: A Brief History of Tomorrow. London: Vintage.

Kabat-Zinn, J. (2003). Mindfulness-based interventions in context: Past, present, and future. Clinical Psychology: Science and Practice, 10(2), 144-156.

Keown, D. (2013). Buddhist Ethics: A Very Short Introduction. Oxford: Oxford University Press.