การบูรณาการพุทธธรรมกับศาสตร์การบริหารสมัยใหม่

ผู้แต่ง

  • พระณัฐวุฒิ โชติปญฺโญ (สมผล)

คำสำคัญ:

การบูรณาการ, หลักพุทธธรรม, การบริหารสมัยใหม่.

บทคัดย่อ

บทความวิชาการนี้มุ่งนำเสนอแนวคิดการบริหารจัดการเชิงพุทธในบริบทของยุคแห่งการเปลี่ยนแปลง ซึ่งองค์กรทั้งภาครัฐ ภาคเอกชน ภาคประชาสังคม และองค์กรทางพระพุทธศาสนาต่างเผชิญกับความเปลี่ยนแปลงทางเศรษฐกิจ สังคม เทคโนโลยีดิจิทัล และพฤติกรรมของประชาชนที่เกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว การบริหารจัดการในบริบทดังกล่าวจึงไม่สามารถมุ่งเน้นเฉพาะประสิทธิภาพ ประสิทธิผล หรือผลสัมฤทธิ์ของงานเท่านั้น แต่จำเป็นต้องให้ความสำคัญกับคุณธรรม จริยธรรม คุณภาพชีวิตของบุคลากร ความรับผิดชอบต่อสังคม และความยั่งยืนควบคู่กันไป บทความนำเสนอการบูรณาการหลักพุทธธรรมกับศาสตร์การบริหารสมัยใหม่ โดยพิจารณาหลักธรรมสำคัญ ได้แก่ สัปปุริสธรรม 7 อิทธิบาท 4 พรหมวิหาร 4 สังคหวัตถุ 4 อคติ 4 และหลักธรรมาภิบาล ตลอดจนแนวคิดการบริหารเชิงกลยุทธ์ ภาวะผู้นำ การบริหารทรัพยากรมนุษย์ การบริหารการเปลี่ยนแปลง และการบริหารในยุคดิจิทัล ผลการวิเคราะห์พบว่า การบริหารจัดการเชิงพุทธมิได้ปฏิเสธศาสตร์การบริหารสมัยใหม่ แต่ทำหน้าที่เติมเต็มมิติด้านคุณค่าและจริยธรรมให้แก่กระบวนการบริหาร โดยมี คน งาน และคุณธรรม เป็นองค์ประกอบที่ต้องพัฒนาไปพร้อมกัน ทั้งนี้ ผู้บริหารควรเป็นผู้นำการเปลี่ยนแปลงที่มีวิสัยทัศน์ ใช้ปัญญาประกอบการตัดสินใจ มีสติในการบริหาร มีความเมตตาต่อบุคลากร ยึดหลักความถูกต้องและความเป็นธรรม รวมทั้งใช้เทคโนโลยีและนวัตกรรมอย่างรับผิดชอบ อันจะนำไปสู่องค์กรที่มีประสิทธิภาพ มีคุณธรรม มีความไว้วางใจ และสามารถดำรงอยู่ได้อย่างยั่งยืนในสังคมที่เปลี่ยนแปลงอย่างต่อเนื่อง

เอกสารอ้างอิง

ปรินทร ศิริเอี้ยวพิกูล. (2569) การบริหารทรัพยากรมนุษย์ตามแนวพุทธ. วารสารพุทธจิตวิทยา. 11(3), 635–644.

พระครูวินัยธรบุญธรรม ปุญฺญธมฺโม และคณะ. (2569). ภาวะผู้นำเชิงพุทธกับการบริหารจัดการองค์กร วารสารสหวิทยาการนวัตกรรมปริทรรศน์. 9(2), 327–341.

พระธรรมปิฎก (ป. อ. ปยุตฺโต). (2545). การพัฒนาที่ยั่งยืน. กรุงเทพฯ: ธรรมสภา.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2559). พุทธธรรม ฉบับปรับขยาย. (พิมพ์ครั้งที่ 45). กรุงเทพฯ: สหธรรมิก.

พระมหาญาณวัฒน์ ฐิตวฑฺฒโน และคณะ. (2563). การบูรณาการหลักพุทธธรรมกับภาวะผู้นำทางวิชาการ. วารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์. 1(1), 48–58.

พระมหาปริญญา เตชปญฺโญ. (2563) ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงตามแนวพุทธของผู้บริหาร. วารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์. 1(2), 40–51.

ภัคภพ์ไผทท์ ภคสกุลวงศ์ และคณะ. (2564. การบริหารงานบุคคลตามหลักพุทธธรรมาภิบาลในยุคดิจิทัล. วารสารมหาจุฬาวิชาการ. 8(2), 357–369.

วิเชียร วิทยอุดม. (2554). ทฤษฎีองค์การ : ฉบับแนวใหม่. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ธนธัชการพิมพ์.

ศศิธร อนันตพันธุ์พงศ์. (2561). ภาวะผู้นำเชิงทศบารมีเพื่อการบริหารการเปลี่ยนแปลงองค์กร. วารสารสหวิทยาการนวัตกรรมปริทรรศน์. 1(1), 44–51.

ศิขริน ชื่นสมบุญ และคณะ. (2568). ภาวะผู้นำเชิงพุทธในองค์กรธุรกิจไทยสมัยใหม่. วารสาร สถาบันวิจัยญาณสังวร มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย, 16(2), 113–123.

สมคิด บางโม. (2562). องค์การและการจัดการ. (พิมพ์ครั้งที่ 7). กรุงเทพฯ ซีเอ็ดยูเคชั่น.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

09/01/2026

รูปแบบการอ้างอิง

พระณัฐวุฒิ โชติปญฺโญ (สมผล). (2026). การบูรณาการพุทธธรรมกับศาสตร์การบริหารสมัยใหม่. วารสารรัฐศาสตร์ มจร โคราช, 1(3), 59–68. สืบค้น จาก https://so15.tci-thaijo.org/index.php/JPMK/article/view/4189