The Approach to Promoting Learning Management Through Digital Platforms of Primary Schools Under Phra Nakhon Si Ayutthaya Primary Educational Service Area Office 1

Main Article Content

Thawankorn Thongdaeng
Watcharapat Techawattanasiridamrong
Weeraphat Phattarakul

Abstract

           The objectives of this research were: (1) to study the conditions of learning management through digital platforms in schools under the Phra Nakhon Si Ayutthaya Primary Educational Service Area Office 1; and (2) to propose guidelines for promoting such learning management. The research procedures consisted of 2 steps: Step 1: To examine the conditions of learning management through digital platforms in schools under the Phra Nakhon Si Ayutthaya Primary Educational Service Area Office 1. The sample group consisted of 314 teachers from the area, determined using the Krejcie and Morgan table. The research instrument was a questionnaire with a reliability coefficient of 0.84 Data were analyzed using frequency, percentage, mean, and standard deviation. Step 2: To propose guidelines for promoting learning management through digital platforms of schools under the Phra Nakhon Si Ayutthaya Primary Educational Service Area Office 1. The key informants consisted of seven experts obtained by purposive sampling. The research instrument was an interview form, and data were analyzed using content analysis.


            The findings revealed that: (1) the study results on the conditions of learning management through digital platforms of schools under the Phra Nakhon Si Ayutthaya Primary Educational Service Area Office 1 were, overall, at a high level, and (2) the guidelines for promoting learning management through digital platforms of schools under the Phra Nakhon Si Ayutthaya Primary Educational Service Area Office 1 included the following: 1) Social media platforms; Should promote skills in designing participatory learning and small-group collaboration, along with outcome evaluation and reflection for continuous improvement.; 2) Should encourage teachers to develop skills in using immersive technology, educational games, interactive media, and simulations to simplify complex content; 3) Should encourage teachers to apply flipped classroom models using quality videos and collaborative activities to boost engagement and motivation for both teachers and students; and 4) Digital classroom platforms; Should encourage teachers to use diverse platforms to design activities that foster analytical and critical thinking, supported by school-level systems

Article Details

How to Cite
Thongdaeng, T., Techawattanasiridamrong, W., & Phattarakul, W. (2026). The Approach to Promoting Learning Management Through Digital Platforms of Primary Schools Under Phra Nakhon Si Ayutthaya Primary Educational Service Area Office 1. Journal of Integration Social Sciences and Development, 6(2), 284–296. retrieved from https://so15.tci-thaijo.org/index.php/JISSD/article/view/4136
Section
Research Articles

References

กฤษพร อยู่สวัสดิ์. (2563). แนวทางในการส่งเสริมการเป็นผู้เรียนรู้ตลอดชีวิตสำหรับนักเรียนประถมศึกษา. (ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย).

กุศลิน ยิ้มแก้ว. (2565). การพัฒนาสื่อดิจิทัลวิดีโอร่วมกับการเรียนรู้แบบปฏิสัมพันธ์ในชั้นเรียนเพื่อเสริมสร้างทัศนคติเชิงบวกต่อการเรียนวิชาคณิตศาสตร์อย่างมีความสุข. วารสารวิชาการครุศาสตร์อุตสาหกรรม พระจอมเกล้าพระนครเหนือ, 12(2), 1-10.

เก๋ ทองสอาด, สถิรพร เชาวน์ชัย, และ กฤธยากาญจน์ โตพิทักษ์. (2567). ความต้องการจำเป็นและแนวทางการส่งเสริมความสามารถในการจัดการเรียนรู้ยุคดิจิทัลของครูโรงเรียนประถมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเพชรบูรณ์ เขต 1. วารสารมณีเชษฐาราม วัดจอมมณี, 7(2), 1-15.

แก้วอาภา จินตนา. (2565). การจัดการเรียนรู้แบบห้องเรียนกลับด้าน เพื่อส่งเสริมการคิดวิเคราะห์ และเจตคติเชิงวิทยาศาสตร์สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4. (วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม).

จิตราภรณ์ ชั่งกริส. (2559). การพัฒนาสื่อวีดิทัศน์เพื่อการเรียนรู้ตามแนวคิด Flipped Classroom เรื่อง การตรวจร่างกาย รายวิชาการประเมินภาวะสุขภาพ. (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี).

ธัญญลักษณ์ สวัสดี, และคณะ. (2565). ผลการจัดการเรียนรู้โดยใช้แบบจำลองเป็นฐานที่มีต่อความสามารถในการสร้างแบบจำลองและผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิทยาศาสตร์ เรื่อง พืชดอก ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนบ้านทับท้อน. วารสารวิทยาศาสตร์และวิทยาศาสตร์ศึกษา, 5(2), 241–252.

บุญชม ศรีสะอาด. (2554). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 9). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.

พัชรินทร์ ชินสาร, วุฒิชัย เจริญสมบัติ, และ กาญจนา กิจชวลิศ. (2560). ผลการใช้อินโฟกราฟิกร่วมกับกระบวนการเรียนแบบสืบเสาะ ที่มีต่อความสามารถด้านการคิดวิเคราะห์ เรื่อง การเปลี่ยนแปลงของโลก ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. วารสารวิชาการและวิจัย มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ, 7(2), 16–28.

ไพศาล วรคำ. (2562). การวิจัยทางการศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 10). มหาสารคาม: ตักสิลาการพิมพ์.

ภานุพงศ์ ทองน้อย, และ มนตรี แสนวิเศษ. (2565). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อความพร้อมในการบริหารจัดการเทคโนโลยีดิจิทัลของโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครราชสีมา เขต 4. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี, 10(1), 163-176.

ภิญโญ รัตนพันธ์. (2563). ผลการจัดการเรียนรู้โดยใช้ประเด็นทางสังคมที่เชื่อมโยงกับวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ร่วมกับเว็บโต้ตอบแบบทันที ที่มีต่อทักษะการโต้แย้งและการคิดอย่างมีวิจารณญาณของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. (วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม).

วรภินท์ ชววิวัฒน์. (2566). แนวทางการส่งเสริมทักษะดิจิทัลของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพิษณุโลก เขต 2. (วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยนเรศวร).

วราภรณ์ ดำจุ้ย. (2560). สื่อสังคมออนไลน์กับการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 25(3), 125–136.

วรรณวิมล สุขศรี, สุมาลี ชัยเจริญ, และ อำนวย เลิศชยันตี. (2565). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบใช้คำถามเพื่อส่งเสริมทักษะการคิดวิเคราะห์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. วารสารวิชาการครุศาสตร์อุตสาหกรรม พระจอมเกล้าพระนครเหนือ, 12(3), 11-20.

วันวิวาห์ จำปาทอง. (2566). รูปแบบและกลยุทธ์ TikTok เพื่อการศึกษาสำหรับเด็กประถมศึกษา (อายุ 10-12 ปี). (วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์).

วิลัยภรณ์ ปิยะวงค์. (2562). การออกแบบเกมการเรียนรู้ที่ปรับเปลี่ยนตามความสนใจของผู้เรียนเพื่อเสริมสร้างความยึดมั่นผูกพันในการเรียนเรื่องสถิติ. (วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์).

ศิรยศ มหาขันธ์. (2563). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความตั้งใจในการใช้งานระบบจัดการเรียนการสอนอย่างต่อเนื่องบนแพลตฟอร์มออนไลน์. (วิทยานิพนธ์ปริญญาวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์).

ศุภร ดอนปรู. (2565). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้บนเครือข่ายสังคมออนไลน์เพื่อเสริมสร้างทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ของนักเรียนชั้นประถมศึกษา. (วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี).

สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพระนครศรีอยุธยา เขต 1. (2565). แผนพัฒนาการศึกษาขั้นพื้นฐาน (พ.ศ.2566 – 2570). สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพระนครศรีอยุธยา เขต 1.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2565). รูปแบบการจัดการเรียนรู้ผ่านดิจิทัลแพลตฟอร์มโดยการมีส่วนร่วมของภาคเอกชน.กระทรวงศึกษาธิการ.

สำนักบริหารงานการมัธยมศึกษาตอนปลาย. (2564). แนวทางในการจัดทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. กระทรวงศึกษาธิการ.