การตัดสินใจของผู้บริหารในการบริหารโรงเรียนสหวิทยาเขตรัตนรังสรรค์ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาพังงา ภูเก็ต ระนอง

Main Article Content

ฐิติชญาน์ ชุมทอง
สาโรจน์ แก้วอรุณ

บทคัดย่อ

            บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการตัดสินใจของผู้บริหารและหาแนวทางพัฒนาการตัดสินใจของผู้บริหารในการบริหารโรงเรียนสหวิทยาเขตรัตนรังสรรค์ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษา และครูโรงเรียนสหวิทยาเขตรัตนรังสรรค์ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาพังงา ภูเก็ต ระนอง จำนวน 181 คน เครื่องมือการวิจัย คือแบบสอบถามและแบบสัมภาษณ์ ค่าความเชื่อมั่นของแบบสอบถามทั้งฉบับเท่ากับ 0.88 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและการวิเคราะห์เนื้อหา


            ผลการวิจัย พบว่า การตัดสินใจของผู้บริหารในการบริหารโรงเรียนสหวิทยาเขตรัตนรังสรรค์ พบว่า โดยรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า อยู่ในระดับมากทุกด้าน เรียงลำดับค่าเฉลี่ยจากมากไปน้อย คือ ด้านการปฏิบัติตามการตัดสินใจ ด้านการศึกษาหาทางเลือก ด้านการเลือกทางเลือก ด้านการประเมินผลและการปรับปรุงข้อบกพร่อง และด้านการนิยามปัญหา


            แนวทางพัฒนาการตัดสินใจของผู้บริหารในการบริหารโรงเรียนสหวิทยาเขตรัตนรังสรรค์ พบว่า ผู้บริหารควรมีความรอบรู้ในเรื่องที่เกี่ยวกับการบริหารสถานศึกษาอย่างแท้จริง โดยอาศัยข้อมูลจากแหล่งต่าง ๆ ให้มีความน่าเชื่อถือ ทำความเข้าใจปัญหาด้วยเหตุผลอย่างละเอียดรอบคอบ วิเคราะห์หาสาเหตุที่ทำให้เกิดปัญหา ใช้หลักการบริหารด้วยความรู้ ทักษะ และประสบการณ์ นำการระดมแนวคิดมาใช้ในกิจกรรมที่สำคัญของสถานศึกษา เพื่อรับฟังความคิดเห็นจากทุกฝ่ายที่เกี่ยวข้อง มีความเข้าใจ ใส่ใจความรู้สึก เข้าใจพฤติกรรมที่ผู้ใต้บังคับบัญชาแสดงออกทั้งทางคำพูดและการกระทำ ยอมรับการตัดสินใจของผู้ใต้บังคับบัญชา ศึกษาขั้นตอน จดจำรายละเอียดงาน ใส่ใจกับงานทุกฝ่ายในสถานศึกษา คอยอำนวยความสะดวก คอยประสานงานกับหน่วยงานภายนอกเพื่อให้การดำเนินงานต่าง ๆ เป็นไปอย่างราบรื่น รวดเร็ว และการประเมินผลการปฏิบัติงาน ทำให้ผู้บริหารทราบข้อมูลการดำเนินงานที่ผ่านมา ว่าทางเลือกนั้นสามารถแก้ไขปัญหาได้หรือไม่ ทางเลือกที่ไม่สามารถแก้ไขปัญหาได้ ผู้บริหารนำมาพิจารณาขอบเขตของปัญหาใหม่ เพื่อปรับปรุงแก้ไขและหาทางเลือกอื่นมาทดแทนทางเลือกเดิม

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ชุมทอง ฐ., & แก้วอรุณ ส. (2026). การตัดสินใจของผู้บริหารในการบริหารโรงเรียนสหวิทยาเขตรัตนรังสรรค์ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาพังงา ภูเก็ต ระนอง. Journal of Integration Social Sciences and Development, 6(1), 505–517. สืบค้น จาก https://so15.tci-thaijo.org/index.php/JISSD/article/view/3573
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กันตชาติ กุดนอก. (2565). ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครพนม เขต 2. (วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร).

จุฑามาศ ดีแป้น. (2563). การตัดสินใจของผู้บริหารกับประสิทธิผลของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานนทบุรี. (วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตร์มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร).

จิตรกร จันทร์สุข และจีรนันท์ วัชรกุล. (2564). การศึกษาองค์ประกอบภาวะผู้นำดิจิทัลสำหรับผู้บริหารโรงเรียนขยายโอกาส ทางการศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุดรธานี เขต 3. Sisaket Rajabhat University Journal, 15(2), 36-49.

ชุติณัชชา ไชยโย และคณะ. (2567). ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาในกลุ่มโรงเรียนเชียงคำ 1 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพะเยา เขต 2. วารสาร มจร. อุบลปริทรรศน์, 9(1), 873–882.

นิว ตาคม. (2561). การตัดสินใจกับการบริหารงานวิชาการของผู้บริหารโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 9. (วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร).

บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 10, ฉบับปรับปรุงใหม่). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.

พงษ์นรินทร์ เจริญรัมย์. (2558). การตัดสินใจของผู้บริหารสถานศึกษาของโรงเรียนวัดนางสาว (ถาวรราษฎร์บำรุง) สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสมุทรสาคร. (การค้นคว้าอิสระปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร).

ภีมณปภัค สุพรชัยภักดี. (2561). การตัดสินใจของผู้บริหารโรงเรียนบ้านบางน้ำจืด สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสมุทรสาคร. (การค้นคว้าอิสระปริญญาศึกษาศาสตร์มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร).

ภูรีรัตน์ สุกใส. (2565). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นําดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษากับความเป็นองค์กรแห่งนวัตกรรมของสถานศึกษาระดับมัธยมศึกษาในจังหวัดอุตรดิตถ์. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยนเรศวร).

มณีรัตน์ กมลพัฒนานันท์.(2559) การตัดสินใจของผู้บริหารกับการบริหารงานวิชาการในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน. (ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร).

รัชดาภรณ์ กองผุย. (2560). การตัดสินใจของผู้บริหารกับการบริหารงานพัสดุ มหาวิทยาลัยศิลปากร วิทยาเขตพระราชวังสนามจันทร์. (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร).

วิภาดา วงศ์ยะรา. (2561). การตัดสินใจของผู้บริหารกับประสิทธิผลของโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 8. (วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตร์มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร).

สุพัตรา กสิวัฒนาวุฒิและคณะ. (2565). ความสัมพันธ์ระหว่างการใช้อำนาจกับการตัดสินใจของผู้บริหารสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาญจนบุรี เขต 2. Journal of Roi Kaensarn Academi, 7(6), 134 - 147.

สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาพังงา ภูเก็ต ระนอง. (2567). รายงานประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2567–2568. พังงา: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาพังงา ภูเก็ต ระนอง.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2563). รายงานผลการศึกษาเรื่องการนำมาตรฐานการศึกษาของชาติสู่การปฏิบัติ. กรุงเทพฯ : สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.

Krejcie, R.V., & D.W. Morgan. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement. 30(3), 607 – 610.

Likert, R. (1967). The Method of Constructing and Attitude Scale in Attitude Theory and Measurement. P.90-95. New York : Wiley & Son.