การประยุกต์ใช้กิจกรรมการเคลื่อนไหวแบบพลัยโอเมตริกในการฝึกทักษะกีฬาคาราเต้โด 8 สัปดาห์ต่อเวลาในการตอบสนองของนักศึกษามหาวิทยาลัย

Main Article Content

ธัญญาวัฒน์ หอมสมบัติ
ณัฐกานต์ บัวระบัน
พรทวี นาคศรี
ไชยา มะณี
กิตติพงษ์ จันทวัฒน์

บทคัดย่อ

           การวิจัยเชิงทดลองเบื้องต้นครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาผลของกิจกรรมการเคลื่อนไหวแบบพลัยโอเมตริกที่มีต่อเวลาในการตอบสนองของนักศึกษามหาวิทยาลัย และ 2) เปรียบเทียบผลของกิจกรรมการเคลื่อนไหวแบบพลัยโอเมตริกที่มีต่อเวลาในการตอบสนองของนักศึกษามหาวิทยาลัยกลุ่มตัวอย่างคือ นักศึกษาชมรมคาราเต้ มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ วิทยาเขตอุดรธานี จำนวน 15 คน ที่คัดเลือกด้วยวิธีการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วยคือ กิจกรรมการเคลื่อนไหวแบบพลัยโอเมตริก เป็นเวลา 8 สัปดาห์ สัปดาห์ละ 3 วัน และแบบทดสอบเวลาในการตอบสนองมีค่าความตรงเชิงเนื้อหา (IOC = 0.80) และมีค่าความเชื่อมั่นจากการทดสอบซ้ำเท่ากับ 0.957 การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและสถิติเชิงอนุมานใช้การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียวแบบวัดซ้ำ และการทดสอบ Friedman โดยกำหนดระดับนัยสำคัญทางสถิติที่ .05


            ผลการศึกษาพบว่า เวลาในการตอบสนอง (1.51, 1.00 และ 0.70 วินาที ตามลำดับ ) แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < .05) เมื่อทำการเปรียบเทียบค่าเฉลี่ยรายคู่ด้วยวิธีของ Tukey พบความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติระหว่างช่วงก่อนการฝึกกับหลังการฝึกสัปดาห์ที่ 4 ช่วงก่อนการฝึกกับหลังการฝึกสัปดาห์ที่ 8 และช่วงหลังการฝึกสัปดาห์ที่ 4 กับสัปดาห์ที่ 8 ตามลำดับ


            สรุป โปรแกรมพลัยโอเมตริกไม่เพียงช่วยเพิ่มความสามารถด้านเวลาในการตอบสนอง แต่ยังสามารถยกระดับสมรรถภาพและประสิทธิภาพในการแข่งขันของนักกีฬาได้อย่างเป็นรูปธรรม และเป็นแนวทางที่ผู้ฝึกสอนสามารถนำไปใช้พัฒนานักกีฬาได้อย่างเหมาะสมและมีประสิทธิผล

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
หอมสมบัติ ธ., บัวระบัน ณ., นาคศรี พ., มะณี ไ., & จันทวัฒน์ ก. (2026). การประยุกต์ใช้กิจกรรมการเคลื่อนไหวแบบพลัยโอเมตริกในการฝึกทักษะกีฬาคาราเต้โด 8 สัปดาห์ต่อเวลาในการตอบสนองของนักศึกษามหาวิทยาลัย. Journal of Integration Social Sciences and Development, 6(1), 408–417. สืบค้น จาก https://so15.tci-thaijo.org/index.php/JISSD/article/view/3539
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

ชนาธิป ซ้อนขำ. (2564). ผลฉับพลันของการให้ผลย้อนกลับและการตั้งเป้าหมายต่อความเร็วในการเตะเฉียงของนักกีฬาเทควันโดทีมชาติไทย. วารสารสุขศึกษา พลศึกษา และสันทนาการ, 47(1), 60-69.

ธวัชชัย ไกรทองสุข ธวัชชัย กาญจนะทวีกุล และประกิต หงส์แสนยาธรรม. (2565). การเปรียบเทียบเวลาปฏิกิริยาตอบสนองในการเตะขวางลำตัวของนักกีฬาต่อสู้. วารสารพุทธปรัชญาวิวัฒนา, 6(1), 118-130.

ประจงจิต อุปจันโท. (2558). ผลของการประยุกต์ใช้บันไดลิงร่วมกับการเล่นพื้นเมืองไทยที่มีต่อความคล่องแคล่งว่องไวความเร็ว และเวลาปฏิกิริยาตอบสนองของนักกีฬาฟุตซอล. (ปริญญาวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม).

ปิยพงษ์ ชูจันอัด. (2563). รายงานการวิจัยเรื่องเครื่องมือฝึกเวลาปฏิกิริยา. พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ.

วราภรณ์ แก้วเมฆ. (2562). ผลของการฝึกพลัยโอเมตริกที่มีต่อพลังกล้ามเนื้อขาในนักกีฬามวยปล้ำของโรงเรียนกีฬาจังหวัดสุพรรณบุรี. (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ).

อติเทพ วิชาญ. (2562). ผลการฝึกแบบผสมผสานที่มีผลต่อความเร็วและความคล่องแคล่วว่องไว ในนักกีฬาแฮนด์บอลหญิงสถาบันการพลศึกษา วิทยาเขตลำปาง. (วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเชียงใหม่).

อรุณ จิรวัฒน์กุล. (2560). สถิติทางวิทยาศาสตร์สุขภาพเพื่อการวิจัย. กรุงเทพฯ: วิทยพัฒน์.

Arede, J., Sevin, I. P., Williams, M., Mikolajec, K., Birrento, R., & Schöllhorn, W. (2025). Velocity and acceleration-based differential plyometric training effects on young basketball players. Journal of Human Kinetics, 96(Spec Issue), 145–161.

Chu, D. A. (1998). Jumping into plyometrics (2nd ed.). Human Kinetics.

Dilekçi, U. (2023). The comparison of reaction times in competing karate athletes. International Journal of Disability, Sports & Health Sciences, 6 (Special Issue 1), 125–133.

Donders, F. C. (1969). On the speed of mental processes. Acta Psychologica, 30(3), 412–431.

Francisco, J. B., Bartolomé, J. A., Eduardo, S. V., & Jorge, M. L. (2023). Effect of individualized strength and plyometric training on the physical performance of basketball players. European journal of sport science, 23(12), 2379-2388.

Funakoshi, G. (1973). Karate-do: My way of life. Kodansha International.

Goethel, M. F., Vilas-Boas, J. P., Machado, L., & Ervilha, U. (2023). Performance, perceptual and reaction skills and neuromuscular control indicators of high-level karate athletes in the execution of the gyaku tsuki punch. Biomechanics, 3(3), 415–424.

Kenney, W. T., Wilmore, J. H., & Costill, D. L. (2015). Physiology of sport and exercise. Champaign, IL: Human Kinetics.

Radcliffe, J. C., & Farentinos, R. C. (1999). High-powered plyometrics (2nd ed.). Human Kinetics.

Rodrigo, R. C., Antonio, G. H., Jason, M. Helmi, C., Yassine, N. & Aaron, T. S. (2020). The effects of plyometric jump training on physical fitness attributes in basketball players: a meta-analysis. Journal of sport and health science, 11(6), 656-670.

Sultana, Z., Gilani, H. S. A., Ali, B., Rehman, A., & Gillani, S. M. B. (2025). Synergistic effect of elastic resistance bands and plyometric training on agility and reaction time in karate athletes. Pakistan Journal of Social Science Review, 4(4), 307–320.

Ying-Chun, W. & Na. Z. (2016). Effects of plyometric training on soccer players. Experimental and therapeutic medicine, 12(2), 550-554.

Yuan, Q., Deng, N., & Soh, K. G. (2025). A meta-analysis of the effects of plyometric training on muscle strength and power in martial arts athletes. BMC Sports Science, Medicine and Rehabilitation, 17(1), 1-15.

Zemkova, E., Vilman, T., Kovacikova, Z. & Hamar, D. (2013). Reaction time in the agilit test under simulated competitive and noncompetitive conditions. The journal of strength & conditioning research, 27(12), 3445-3449.