ปัจจัยด้านนวัตกรรมทางธุรกิจที่มีผลต่อการดำเนินงานของธุรกิจบริการ SMEs ภายใต้การเปลี่ยนผ่านสู่ดิจิทัลในจังหวัดปทุมธานี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) เพื่อศึกษาระดับปัจจัยด้านนวัตกรรมทางธุรกิจของธุรกิจบริการ SMEs ภายใต้การเปลี่ยนผ่านสู่ดิจิทัลในจังหวัดปทุมธานี 2) เพื่อศึกษาระดับผลการดำเนินงานของธุรกิจบริการ SMEs ภายใต้การเปลี่ยนผ่านสู่ดิจิทัลในจังหวัดปทุมธานี 3) เพื่อศึกษาปัจจัยด้านนวัตกรรมทางธุรกิจที่มีผลต่อการดำเนินงานของธุรกิจบริการ SMEs ภายใต้การเปลี่ยนผ่านสู่ดิจิทัลในจังหวัดปทุมธานี กลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้ประกอบธุรกิจบริการที่จดทะเบียนพาณิชย์ จังหวัดปทุมธานี จำนวน 385 คน โดยวิธีการสุ่มแบบง่าย เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลงานวิจัยเป็นแบบสอบถามและสถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ สถิติเชิงพรรณนา (Descriptive statistics) คือ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบน มาตรฐาน และสถิติอนุมาน (Inferential statistics) วิเคราะห์การถดถอยเชิงเส้นแบบพหุคูณ (Multiple regression analysis; MRA)
ผลการวิจัยพบว่า 1) ปัจจัยด้านนวัตกรรมทางธุรกิจ ด้านสารสนเทศ มีค่าเฉลี่ย 4.65 2) ด้านผลการดำเนินงานของธุรกิจบริการ SMEs ภายใต้การเปลี่ยนผ่านสู่ดิจิทัลในจังหวัดปทุมธานี พบว่า ด้านลูกค้า มีค่าเฉลี่ย 4.67 และ 3) ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยด้านนวัตกรรมทางธุรกิจที่มีผลต่อการดำเนินงานของธุรกิจบริการ SMEs ภายใต้การเปลี่ยนผ่านสู่ดิจิทัลในจังหวัดปทุมธานี โดยภาพรวม พบว่า ด้านสารสนเทศ ส่งผลต่อการดำเนินงานของธุรกิจบริการ SMEs ภายใต้การเปลี่ยนผ่านสู่ดิจิทัลในจังหวัดปทุมธานี อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 และด้านคน ส่งผลต่อการดำเนินงานของธุรกิจบริการ SMEs ภายใต้การเปลี่ยนผ่านสู่ดิจิทัลในจังหวัดปทุมธานี อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ในขณะที่ ด้านภาวะผู้นำ ด้านการวางแผน และ ด้านกระบวนการ ไม่มีผลต่อการดำเนินงานของธุรกิจบริการ SMEs ภายใต้การเปลี่ยนผ่านสู่ดิจิทัลในจังหวัดปทุมธานีและทุกตัวแปรสามารถอธิบายความผันแปรของผลต่อการดำเนินงานของธุรกิจบริการ SMEs ภายใต้การเปลี่ยนผ่านสู่ดิจิทัลในจังหวัดปทุมธานี ได้ร้อยละ 24.3 (Adjusted R2 = .243, SEE = .37513)
Article Details
เอกสารอ้างอิง
เกวลี แก่นจันดา. (2565). การมุ่งเน้นความเป็นผู้ประกอบการและการมุ่งเน้นการเรียนรู้ที่ส่งผลต่อความสามารถทางนวัตกรรมกับความได้เปรียบทางการแข่งขันของบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย. วารสารปัญญาภิวัฒน์, 14(1), 71-85.
กระทรวงพาณิชย์. (2567). แนวโน้มธุรกิจบริการกับผู้บริโภคยุคใหม่, สืบค้นเมื่อวันที่ 12 มิถุนายน 2568. จากhttps://www.moc.go.th/th/gallery/article/detail/id/5/iid/387.
ณชพัฒน์ สิทธิวรพัฒน์ และ กฤษดา เชียรวัฒนสุข. (2568). นวัตกรรมดิจิทัลกับการยกระดับความสามารถทางการแข่งขันสำหรับธุรกิจ SMEs. วารสารวิชาการสถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ, 11(1), 400 - 411.
ณพล ทับทิมหิน (2562). การปรับเปลี่ยนสู่รัฐบาลดิจิทัลในหน่วยงานภาครัฐไทย. (การค้นคว้าอิสระวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์).
ณัฐพล บัวเปลี่ยนสี. (2564). การพัฒนารูปแบบนวัตกรรมการจัดการทรัพยากรมนุษย์ในยุคดิจิทัลสำหรับเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก. วารสารมณีเชษฐารามวัดจอมมณี, 4(2), 1–16.
ปาณิสรา ปิตวงษ์์ และ พิทวัส เอื้อสังคมเศรษฐ์. (2568). Digital Servitization Influencing SME Performance การใช้้บริการดิจิทัลที่มีอิทธิพลต่อผลการดำเนินงานของธุรกิจวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม. Journal of Social Sciences and Humanities Research in Asia (JSHRA), 31(2), 1-16
พิพัฒน์ เหลืองนฤมิตชัย. (2559). Disruptive Technology กับการลงทุน. https://thaipublica.org/2016/07/pipat-48/
ภูมิภควัธจ์ ภูมพงศ์คชศร และคณะ. (2568). นวัตกรรมการจัดการทรัพยากรมนุษย์ในโลกของการเปลี่ยนแปลง. วารสารสหศาสตร์การพัฒนาสังคม, 3(2), 450–467.
ศิราณี เมฆลอย. (2564). ปัจจัยทางการตลาดที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการตัดสินใจเลือกซื้อผลิตภัณฑ์ข้าวหอมมะลิบรรจุถุงของประชาชนในจังหวัดสมุทรสาคร. วารสาร Journal of Roi Kaensarn Acadami, 6(9), 323-336.
สำนักงานส่งเสริมวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม (สสว.). (2567). ข้อมูลจำนวนผู้ประกอบการ, สืบค้นเมื่อ 12 มกราคม 2568 . จาก https://www.smebigdata.com/msme/dashboard-b?g=7.
สำนักงานเศรษฐกิจการคลัง. (2567). รายงานภาวะเศรษฐกิจการคลัง ปี 2567. สืบค้นเมื่อ 10 มกราคม 2568 . จาก https://online.pubhtml5.com/pqvvy/xeoq/
อรวรรณ เชิงรัมย์และคณะ. (2566). การบริหารความเสี่ยงในองค์กรยุคใหม่ : การเปลี่ยนแปลงด้านเทคโนโลยีดิจิทัล.วารสารวิชาการเทคโนโลยีการจัดการ, 4(2), 239-250.
อิริยา ผ่องพิทยาและคณะ. (2566). ปัจจัยด้านนวัตกรรมทางธุรกิจในยุคดิจิทัลส่งผลต่อการดําเนินงานของธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อมในพื้นที่จังหวัดนนทบุรี. วารสารนวัตกรรมการจัดการศึกษาและวิจัย, 5(2), 353 – 364.
Aggarwal, R. (2024). Digital innovation in developing economies: Bridging the practical gap. International Journal of Innovation Management, 28(1), 45–67.
Cronbach, L. J. (1951). Coefficient alpha and the internal structure of tests. Psychometrika, 16(3), 297–334.
Kaplan and Norton. (2001). The strategy focused organization: How balanced scorecard companiesthrive in the new business environment. Boston: Havard Business School Press.
Oyelakin, O., & Kandi, U.M. (2017). The moderating role of government policieson the relationship between technology, innovation and entrepreneurship development in Nigeria: Apartial least square approach. Universal Journal of Management, 5(10), 477-484.
Pallant, J. (2007). SPSS survival manual: A step-by-step guide to data analysis using SPSS version 15. McGraw-Hill.
Siriwan, U., Ramabut, C., Thitikalaya, N., & Pongwiritthon, R. (2013). The management of the small and medium enterprises to achievement competitive advantage in northern Thailand. Conference of the International Journal of Arts & Sciences, 6(1), 147-157.
Taro Yamane. (1973). Statistics: an introductory analysis. New York: Harper& Row.
