การบริหารสถานศึกษาตามหลักธรรมาภิบาลที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัดสหวิทยาเขตสุวรรณภูมิปราการ จังหวัดสมุทรปราการ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาการดำเนินงานการบริหารสถานศึกษาตามหลักธรรมาภิบาลของสถานศึกษา สังกัดสหวิทยาเขตสุวรรณภูมิปราการ จังหวัดสมุทรปราการ 2) เพื่อศึกษาระดับประสิทธิผลของสถานศึกษา 3) เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการบริหารสถานศึกษาตามหลักธรรมาภิบาลกับประสิทธิผลของสถานศึกษา และ 4) เพื่อศึกษาตัวแปรด้านการบริหารสถานศึกษาตามหลักธรรมาภิบาลที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของสถานศึกษา กลุ่มตัวอย่างคือ ครูในโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสมุทรปราการ จำนวน 260 คน โดยใช้วิธีการสุ่มแบบแบ่งชั้น เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามที่มีค่าดัชนีความสอดคล้องของข้อคำถาม (IOC) อยู่ระหว่าง 0.67–1.00 และมีค่าความเชื่อมั่นรวมทั้งฉบับเท่ากับ 0.94
ผลการวิจัยพบว่า 1) บุคลากรมีความคิดเห็นต่อการบริหารสถานศึกษาตามหลักธรรมาภิบาลในภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด 2) ประสิทธิผลของสถานศึกษาอยู่ในระดับมากที่สุด 3) การบริหารสถานศึกษาตามหลักธรรมาภิบาลทั้ง 6 ด้าน มีความสัมพันธ์เชิงบวกกับประสิทธิผลของสถานศึกษาอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 และ 4) ตัวแปรด้านหลักความคุ้มค่า หลักนิติธรรม และหลักความโปร่งใส สามารถร่วมกันพยากรณ์ประสิทธิผลของสถานศึกษาได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ โดยสามารถอธิบายความแปรปรวนได้ร้อยละ 46.70
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กนกวรรณ วิลาวัลย์. (2560). ความสัมพันธ์ระหว่างการบริหารตามหลักธรรมาภิบาลกับผลสัมฤทธิ์ของสถานศึกษา. วารสารการบริหารการศึกษา, 13(2), 45-59.
ชัชวาลย์ เรืองประพันธ์. (2543). การบริหารงานวิชาการในสถานศึกษาไทย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
โครงการพัฒนาแห่งสหประชาชาติ. (2540). Governance for sustainable human development. กรุงเทพฯ: UNDP Thailand.
พรรณี ลีกิจวัฒนะ. (2566). การบริหารสถานศึกษาตามหลักธรรมาภิบาล. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัย.
พรพิมล ทองคำ. (2561). การบริหารตามหลักธรรมาภิบาลกับคุณภาพผู้เรียนและความพึงพอใจของผู้ปกครอง. วารสารวิชาการ ครุศาสตร์, 6(2), 89-102.
สุชาติ ธาดาธำรงเวช. (2554). การประเมินประสิทธิผลของการจัดการศึกษา. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุพจน์ วิทยศักดิ์พันธุ์. (2562). ปัจจัยเชิงสาเหตุที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21. วารสารการบริหารการศึกษา, 16(1), 33-50.
สำนักงานการตรวจเงินแผ่นดิน.(2561). รายงานประจำปี 2561. กรุงเทพฯ: สำนักงานการตรวจเงินแผ่นดิน.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสมุทรปราการ. (2565). รายงานผลการดำเนินงานประจำปี. สมุทรปราการ: สำนักงาน.
อนันต์ชัย อัศวเมฆิน. (2559). การบริหารเชิงกลยุทธ์กับประสิทธิผลสถานศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งหนึ่ง.
Epstein, J. L. (2001). Land use in northeastern Thailand. Geographical review, 33(1), 15-41.
Rambo, A. T. (2017). School, family, and community partnerships: Preparing educators and improving schools. Boulder, CO: Westview Press.
Fullan, M. (2007). The new meaning of educational change (4th ed.). New York, NY: Teachers College Press.
Hattie, J. (2009). Visible learning: A synthesis of over 800 meta-analyses relating to achievement. London: Routledge.
Leithwood, K., & Jantzi, D. (2006). Transformational school leadership for large-scale reform: Effects on students, teachers, and their classroom practices. School Effectiveness and School Improvement, 17(2), 201–227.
Office of the Auditor General of Thailand. (2018). Annual Report 2018. Bangkok: Office of the Auditor General of Thailand.
Organisation for Economic Co-operation and Development. (2021). Public governance review. Paris: OECD Publishing. https://doi.org/10.1787
World Bank. (2020). World development report 2020: Trading for development in the age of global value chains. Washington, DC: World Bank. https://doi.org/10.1596/978-1-4648-1457-0
