การเสริมแรงจูงใจต่อการตัดสินใจไปประจำการในพื้นที่สามจังหวัดชายแดนภาคใต้ ของนักบินทหารบก
คำสำคัญ:
การเสริมแรงแรงจูงใจ, การตัดสินใจ, สามจังหวัดชายแดนภาคใต้, นักบินทหารบกบทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. ศึกษาปัจจัยแรงจูงใจที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจไปประจําการในพื้นที่สามจังหวัดชายแดนภาคใต้ของนักบินทหารบก และ 2. เสนอแนวทางในการสร้างแรงจูงใจต่อการตัดสินใจไปประจําการในพื้นที่สามจังหวัดชายแดนภาคใต้ของนักบินทหารบก ใช้วิธีวิจัยแบบผสมผสาน ทำการเก็บรวบรวมข้อมูลจากนักบินกองพันบินที่ 9 จำนวน 49 คน และผู้บังคับบัญชา 2 คน โดยใช้แบบสอบถามและแบบสัมภาษณ์เป็นเครื่องมือในการวิจัย ผลการศึกษาพบว่า 1. แรงจูงใจโดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก และปัจจัยแรงจูงใจทั้ง 5 ด้าน อยู่ในระดับมากทั้งหมด โดยสามารถเรียงลำดับปัจจัยที่ระดับการจูงใจมากไปหาน้อยได้ดังต่อไปนี้ ด้านการเติมเต็มตนเองและการเติบโตส่วนบุคคล ด้านความก้าวหน้าในตำแหน่ง ด้านความสัมพันธ์อื่น ๆ ด้านการสนับสนุนจากองค์กร และสุดท้ายด้านผลประโยชน์และสวัสดิการและความมั่นคงในชีวิต สะท้อนว่านักบินให้ความสำคัญกับการพัฒนาตนเองมากกว่าผลตอบแทนด้านวัตถุ และ 2. แนวทางสร้างแรงจูงใจ ได้แก่ การถ่ายทอดประสบการณ์จากรุ่นพี่ การกำหนดเส้นทางความก้าวหน้า การจัดหาอุปกรณ์และการฝึกเตรียมความพร้อม การสร้างสัมพันธ์กับชุมชนและการกำหนดสวัสดิการตามความเสี่ยงของพื้นที่ ข้อเสนอแนะจากข้อค้นพบแสดงให้เห็นว่า แรงจูงใจทั้ง 5 ด้าน เป็นแรงจูงใจที่สามารถส่งผลต่อการตัดสินใจไปประจำการในพื้นที่สามจังหวัดชายแดนภาคใต้ของนักบินทหารบกได้ โดยหน่วยงานสามารถนำแนวทางการสร้างแรงจูงใจที่ผู้ศึกษานำเสนอไปปรับใช้ได้ทั้งในระดับนโยบายและระดับปฏิบัติการ เพื่อสนับสนุนส่งเสริมการปฏิบัติหน้าที่ในพื้นที่ที่มีสถานการณ์ไม่ปกติ
เอกสารอ้างอิง
กมล สดมณี. (2551). ปัจจัยที่มีผลต่อความพึงพอใจในการปฏิบัติหน้าที่ใน 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้ของทหารในสังกัด กองพลทหารราบที่ 2 กองพันทหารราบที่ 1 รักษาพระองค์. วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.
กรรณิการ์ เกตทอง. (2559). สาเหตุและแนวโน้มการลาออก/โอนย้าย ของข้าราชการในหน่วยงานวิชาการ กรณีศึกษา สำนักงานคณะกรรมการนโยบายรัฐวิสาหกิจ (สคร.). การค้นคว้าอิสระรัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาบริหารรัฐกิจและกิจการสาธารณะ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ประไพพิมพ์ สุธีวสินนนท์ และประสพชัย พสุนนท์. (2559). กลยุทธ์การเลือกตัวอย่างสําาหรับการวิจัยเชิงคุณภาพ. วารสารปาริชาต มหาวิทยาลัยทักษิณ, 29(2), 31-48.
ปรียาภรณ์ ประยงค์กุล และสุจรรยา โลหาชีวะ. (2563). แนวทางในการป้องกันการบริโภคเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ในวัยรุ่นไทยตามทฤษฎีพฤติกรรมตามแผน. วารสารพยาบาลสภากาชาดไทย, 13(2), 39–46.
พิเชษฐ์ เมืองโคตร, จักรชัย สื่อประเสริฐสิทธิ์ และณรงค์ พรมสืบ. (2564). แรงจูงใจในการปฏิบัติงานของกำลังพลหน่วยเฉพาะกิจหน่วยบัญชา การต่อสู้อากาศยานและรักษาฝั่ง กองทัพเรือ ในการปฏิบัติงานในพื้นที่ 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้ และจังหวัดสงขลา. วารสารด้านการบริหารรัฐกิจและการเมือง, 10(1), 56-73.
สำนักงานสภาความมั่นคงแห่งชาติ. (2566). นโยบายการบริหารและพัฒนาจังหวัดชายแดนภาคใต้ พ.ศ. 2565 - 2567. สืบค้น 28 พฤศจิกายน 2567 จาก https://www.nsc.go.th/wp-content/uploads/2023/10/Southern-Border-2022-2024-5-langues.pdf.
ศูนย์การบินทหารบก. (2567). ประวัติ กองสนามบิน ศูนย์การบินทหารบก. สืบค้น 28 พฤศจิกายน 2567 จาก https://aavnc.rta.mi.th/airfielddivision/history.html.
Ajzen, I. (1991). The Theory of Planned Behavior. Organizational Behavior and Human Decision Processes, 50(2), 179–211. https://doi.org/10.1016/0749-5978(91)90020-T.
Davidova, M., Holcner, V., Kubinyi, L., Neubauer, J., Binková, K. & Laštovková, J. (2023). Motivation for Military Service as an Important Component of Human Resources Management in the Ministry of Defense in the Czech Republic. AD ALTA Journal of Interdisciplinary Research, 13(2), 55-62.
Greenberg, K., Pathak, P. A., & Sönmez, T. (2021). Mechanism design meets priority design: Redesigning the US Army’s branching process. arXiv. https://doi.org/10.48550/arXiv.2106.06582.
Herzberg, F., Mausner, B., & Snyderman, B. B. (1959). The motivation to work. John Wiley & Sons.
McClelland, D. C. (1961). The achieving society. Van Nostrand.
Wilkinson, A., Redman, T., & Dundon, T. (Eds.). (2021). Contemporary human resource management: Text and cases (6th ed). SAGE Publications Ltd.
