การประยุกต์หลักสุจริตธรรมเพื่อส่งเสริมพฤติกรรมการเลือกตั้งท้องถิ่นของประชาชนในเทศบาลนครนครราชสีมา

พระครูสมุห์ณัฐพล อคฺคปญฺโญ; จำลอง  มหิงษาเดช

ผู้แต่ง

พระครูสมุห์ณัฐพล อคฺคปญฺโญ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
จำลอง มหิงษาเดช นักวิชาการอิสระ

คำสำคัญ:

การประยุกต์หลักสุจริตธรรม, พฤติกรรมการเลือกตั้งท้องถิ่น, การเลือกตั้งท้องถิ่น

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1. เพื่อศึกษาระดับพฤติกรรมการเลือกตั้งท้องถิ่นของประชาชนในเทศบาลนครนครราชสีมา 2. เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างหลักสุจริตธรรมกับพฤติกรรมการเลือกตั้งท้องถิ่นของประชาชนในเทศบาลนครนครราชสีมา และ 3. เพื่อนำเสนอการประยุกต์หลักสุจริตธรรมเพื่อส่งเสริมพฤติกรรมการเลือกตั้งท้องถิ่นของประชาชนในเทศบาลนครนครราชสีมา การวิจัยในครั้งนี้เป็นการวิจัยแบบผสานวิธีดังนี้กระบวนการเก็บรวบรวมข้อมูลเชิงปริมาณทำโดยใช้แบบสอบถามที่มีค่าสัมประสิทธิ์ความเชื่อมั่น 0.866 กับกลุ่มตัวอย่างจำนวน 399 คน จากนั้นสถิติที่เลือกใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และทำการวิเคราะห์ค่าสหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน และการสัมภาษณ์เชิงลึกร่วมกับผู้ให้ข้อมูลหลักอีกจำนวน 9 รูปหรือคน ผลการวิจัยพบว่า 1. ระดับพฤติกรรมการเลือกตั้งท้องถิ่นของประชาชนในเทศบาลนครนครราชสีมา โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก ( =3.97) 2. ความสัมพันธ์ระหว่างหลักสุจริตธรรมกับพฤติกรรมการเลือกตั้งท้องถิ่นของประชาชนในเทศบาลนครนครราชสีมา พบว่า หลักสุจริต 3 โดยภาพรวม กับพฤติกรรมการเลือกตั้งท้องถิ่นของประชาชนในเทศบาลนครนครราชสีมา มีความสัมพันธ์เชิงบวก อยู่ในระดับปานกลาง (R=0.759**) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 จึงยอมรับสมมติฐานการวิจัย 3. การประยุกต์หลักสุจริตธรรมเพื่อส่งเสริมพฤติกรรมการเลือกตั้งท้องถิ่นของประชาชนในเทศบาลนครนครราชสีมา พบว่า 1) กายสุจริต ประพฤติชอบด้วยกาย ที่มุ่งเน้นพฤติกรรมการลงคะแนนโดยปราศจากการรับผลประโยชน์และการทำผิดกฎหมายเพื่อสร้างรากฐานประชาธิปไตยที่โปร่งใส 2) วจีสุจริต ประพฤติชอบด้วยวาจา ซึ่งเป็นกุญแจสำคัญในการสร้างบรรยากาศทางการเมืองที่สร้างสรรค์ ผ่านการงดเว้นการใส่ร้ายป้ายสีและการใช้วาทกรรมสร้างความเกลียดชัง และ 3) มโนสุจริต ประพฤติชอบด้วยใจ ซึ่งเป็นปัจจัยต้นน้ำในการขัดเกลาจิตสำนึกให้ลดละความโลภและอคติส่วนตัว โดยเปลี่ยนแรงขับเคลื่อนจากการเห็นแก่ตนมาเป็นการเห็นแก่ประโยชน์สาธารณะเป็นหลักเมื่อประชาชนชาวโคราช

เอกสารอ้างอิง

นุชปภาดา ธนวโรดม. (2564). พฤติกรรมการเลือกตั้งของผู้มีสิทธิ์เลือกตั้งในเขตเทศบาลนครนครสวรรค์จังหวัดนครสวรรค์. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

บวรศักดิ์ อุวรรณโณ. (2544). การสร้างธรรมาภิบาลในสังคมไทย. กรุงเทพฯ: วิญญูชน.

บุญศรี มีวงษ์อุโฆษ. (2542). การเลือกตั้งและพรรคการเมือง. กรุงเทพฯ: สถาบันนโยบายการศึกษา.

พระใบฎีกาคณิน สุวณฺโณ (เร่งทอง) และคณะ. (2566). พฤติกรรมทางการเมืองของผู้นำท้องถิ่นที่มีความสัมพันธ์กับการตัดสินใจของประชาชนในการเลือกตั้งท้องถิ่นในอำเภอลานสัก จังหวัดอุทัยธานี. วารสารพุทธนวัตกรรมและการจัดการ, 6(3), 13-26.

พระมหามานะ อภิวฑฺฒโน. (2566). การประยุกต์หลักสุจริตธรรมเพื่อส่งเสริมพฤติกรรมการเลือกตั้งระดับท้องถิ่น ในตำบลบางสีทอง อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี. สารนิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณวิทยาลัย.

เรียม ศรีทอง. (2542). พฤติกรรมมนุษย์กับการพัฒนาตน. กรุงเทพฯ: บริษัทเธิร์ดเวฟเอ็ดดูเคชั่น จำกัด.

วิจิตร เกิดน้อย. (2562). พฤติกรรมทางการเมืองในการเลือกตั้งทั่วไปของผู้มีสิทธิ์เลือกตั้งในตำบลไทยาวาส อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม. วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

สุขุม นวลสกุล. (2557). การเมืองและการปกครองไทย. พิมพ์ครั้งที่ 21. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

สุทธิรักษ์ ตาพล และคณะ. (2566). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการเลือกตั้ง สมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนตำบลในอำเภอเมือง จังหวัดขอนแก่น. วารสารบัณฑิตศึกษามหาจุฬาขอนแก่น, 11(2), 210-225.

เอกลักษณ์ สุนทราลักษณ์ และคณะ. (2567). การบริหารงานของภาวะผู้้นําตามหลักสุจริตธรรม. วารสารสหวิทยาการนวัตกรรมปริทรรศน์, 7(6), 248-260.

Yamane, T. (1973). Statistics: An Introductory Analysis (3rd ed.). New York: Harper and Row.