การสื่อสารทางการเมืองตามแนวพระพุทธศาสนาของผู้บริหารองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านใหญ่ อำเภอเมืองนครนายก จังหวัดนครนายก

Phatcharawit  Nakklai; Pratuangjit  Bunmak

Authors

Phatcharawit Nakklai Mahachulalongkornrajavidyalaya University
Pratuangjit Bunmak Independent Scholar

Keywords:

Political Communication, Buddhism, Subdistrict Administrative Organization

Abstract

The objectives of this research article were: 1. to study the level of political communication among executives of the Ban Yai Subdistrict Administrative Organization, Mueang Nakhon Nayok District, Nakhon Nayok Province; 2. to compare public opinions regarding the political communication of these executives, classified by personal factors; and 3. to present a Buddhist approach to political communication for these executives. A mixed-methods research design was employed. Quantitative data were collected from a sample of 348 individuals using a questionnaire with an overall reliability coefficient of 0.892; data analysis involved frequencies, percentages, means, standard deviations, and F-tests. Qualitative data were collected from nine key informants through interviews and analyzed using descriptive content analysis.

The research findings revealed that: 1. The overall level of political communication among the executives of the Ban Yai SAO was high (x̄ = 3.86). 2. The comparison of public opinions regarding the political communication of the executives, classified by personal factors, showed no significant differences in either the overall results or individual aspects; thus, the research hypothesis was rejected. 3. Regarding the Buddhist approach to political communication for the executives of the Ban Yai SAO, the principles of the Threefold Right Conduct (Sucarita) were applied, specifically: 1) Right bodily conduct (Kāya-sucarita), or proper physical behavior. Executives demonstrate actions consistent with their words, thereby fostering public trust and confidence in the communicator. 2) Right Speech (Vacī-sucarita): Executives should communicate politely and truthfully, providing clear information without inciting conflict. 3) Right Intention (Mano-sucarita): Executives possess pure intentions, prioritizing the public interest over personal gain and remaining mindful of the impact on the public.

References

ที.สี. (ไทย) 9/247/83. (ม.ป.ป.).

พระครูศรีธรรมวิเทศ (ประเสริฐ ปญฺโภาโส). (2564). ปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจของประชาชนในการเลือกตั้งทั่วไปในอำเภอเมือง จังหวัดชุมพร. สารนิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย: บัณฑิตวิทยาลัย.

พระประเสริฐ เตชโก (ชาภักดี). (2562). คุณลักษณะอันพึงประสงค์ของผู้นำทางการเมืองขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ตำบลสนับทึบ อำเภอวังน้อย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา. สารนิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระมหาศิวพล พลเมธี (ใกล้ชิด). (2563). การสื่อสารทางการเมืองของนักการเมืองที่มีต่อประชาชนในเขตเทศบาลเมืองบึงยี่โถ อำเภอธัญบุรี จังหวัดปทุมธานี. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระวิชาญ จนฺทสาโร (มุ่งภู่กลาง). (2563). อิทธิพลของสื่อที่มีต่อการมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชนในเทศบาลตำบลกุดจิก อำเภอสูงเนิน จังหวัดนครราชสีมา. วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระอัณณรัฐฬ อิสฺสรธมฺโม (สราญตระกูลไพร). (2564). ศึกษาคดีทางการเมืองของพระสงฆ์ไทย. วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

ลิขิต ธีรเวคิน. (2553). การเมืองการปกครองของไทย (พิมพ์ครังที 8). กรุงเทพมหานคร: สํานักพิมพ์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

สกลสุภา สันต์สวัสดิ์. (2567). การสื่อสารทางการเมืองเชิงสร้างสรรค์ตามแนวพระพุทธศาสนาของผู้บริหารเทศบาลเมืองสระแก้ว จังหวัดสระแก้ว. วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

สมศักดิ์ สุนันทา. (2568). การประยุกต์หลักพุทธธรรมเพื่อสื่อสารเพื่อการจัดสวัสดิการแห่งรัฐขององค์การบริหารส่วนตำบลศรีนาวา อำเภอเมือง จังหวัดนครนายก. วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

สุจิตรา จันทร์กระจ่าง. (2561). การใช้โซเชียลมีเดียในการบริหารงานขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. วารสารนิเทศศาสตร์, 3(1), 112-125.

สุธาชัย ยิ้มประเสริฐ. (2557). สื่อมวลชนกับความขัดแย้งทางการเมืองไทย. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์ฟ้าเดียวกัน.

องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านใหญ่. (2566). รายงานผลการดำเนินงานประจำปี ๒๕๖๖. นครนายก: องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านใหญ่.

องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านใหญ่. (2568). ประชากรที่มีสิทธิ์เลือกตั้งในองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านใหญ่ อำเภอเมืองนครนายก จังหวัดนครนายก. สืบค้น จาก https://www.banyai.go.th/personnel?dpm=3

George A. Miller. (1996). Language and Communication. New York: McGraw-Hill.

Likert, R. (1967). The Method of Constructing and Attitude Scale. New York: Wiley & Son.

Taro Yamane. (1973). Statistics : An Introductory Analysis. Tokyo: Aoyama Gakuin University.