คุณลักษณะของนักการเมืองท้องถิ่นที่พึงประสงค์แนวพุทธตามทัศนคติของประชาชนในเทศบาลนครนครราชสีมา

ผู้แต่ง

  • ณัฐพล สวัสดิ์มงคลกุล มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
  • พระมหาภาสกร ฐิตสกฺกาโร นักวิชาการอิสระ

คำสำคัญ:

คุณลักษณะ, นักการเมืองท้องถิ่น, ทัศนคติ

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1. ระดับคุณลักษณะของนักการเมืองท้องถิ่นตามทัศนคติของประชาชนในเทศบาลนครนครราชสีมา 2. เปรียบเทียบทัศนคติของประชาชนต่อคุณลักษณะของนักการเมืองท้องถิ่นในเทศบาลนครนครราชสีมา โดยจำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล และ 3. คุณลักษณะของนักการเมืองท้องถิ่นแนวพุทธตามทัศนคติของประชาชนในเทศบาลนครนครราชสีมา การวิจัยเป็น แบบผสานวิธี ประกอบด้วยการวิจัยเชิงปริมาณใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูล โดยมีค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับเท่ากับ 0.865 กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ประชาชนที่มีอายุ 18 ปีบริบูรณ์ขึ้นไป ที่มีสิทธิ์เลือกตั้งในเทศบาลนครนครราชสีมา อำเภอเมือง จังหวัดนครราชสีมา จำนวน 379 คน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ทดสอบสมมติฐานโดยการทดสอบค่าที วิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว และการวิจัยเชิงคุณภาพ ใช้วิธีการสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 9 รูปหรือคน วิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์เนื้อหาเชิงพรรณนา

ผลการวิจัยพบว่า 1. ระดับคุณลักษณะของนักการเมืองท้องถิ่นตามทัศนคติของประชาชนในเทศบาลนครนครราชสีมา โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก ( = 4.48) 2. ผลการเปรียบเทียบคุณลักษณะของนักการเมืองท้องถิ่นในเทศบาลนครนครราชสีมา โดยจำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล พบว่า ไม่แตกต่างกัน จึงปฏิเสธสมมติฐานการวิจัยที่ตั้งไว้ 3. คุณลักษณะของนักการเมืองท้องถิ่นที่พึงประสงค์แนวพุทธตามทัศนคติของประชาชนในเทศบาลนครนครราชสีมา พบว่า การประยุกต์ใช้หลักสังคหวัตถุ 4 ของนักการเมืองท้องถิ่นที่ส่งผลต่อการบริหารงานใน 5 ด้านสำคัญ ได้แก่ ด้านบุคลิกภาพ ด้านความรับผิดชอบ ด้านการตัดสินใจ ด้านการติดต่อสื่อสาร และด้านคุณธรรมจริยธรรม และการนำหลักทาน ปิยวาจา อัตถจริยา และสมานัตตตา มาปรับใช้ ส่งผลเชิงบวกอย่างมีนัยสำคัญต่อทัศนคติและความเชื่อมั่นของประชาชน โดยประชาชนให้ความสำคัญกับด้านคุณธรรมจริยธรรมและความรับผิดชอบเป็นลำดับต้นๆ รองลงมาคือการติดต่อสื่อสารที่จริงใจและการตัดสินใจที่ยุติธรรม เพื่อการพัฒนาท้องถิ่นอย่างยั่งยืน

เอกสารอ้างอิง

กาญจนา แก้วเทพ. (2561). การสื่อสารการเมืองท้องถิ่นในยุคดิจิทัล. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

เทศบาลนครนครราชสีมา. (11 มกราคม 2568). ข้อมูลชุมชนเทศบาลนครนครราชสีมา พ.ศ. 2568. สืบค้น จาก https://www.koratcity.go.th/organiz-strupersonnel?dpm=3

ธีระพล อ่อนดำ. (2559). ภาวะผู้นำเชิงประชาธิปไตยของนักการเมืองท้องถิ่น. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

ธีระพล อ่อนดำ. (2559). ภาวะผู้นำทางการเมืองท้องถิ่น. ขอนแก่น: มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

ปิยวัฒน์ สีหวัฒน์. (2550). การกระจายอำนาจและการปกครองท้องถิ่น. นนทบุรี: โครงการจัดพิมพ์คบไฟ.

พระครูสุวรรณธรรมาภิมณฑ์ (สมชาย เจริญผา). (2564). การประยุกต์ใช้หลักสาราณียธรรมเพื่อส่งเสริมความสมานฉันท์ในการบริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นอำเภอเมือง จังหวัดสุพรรณบุรี. วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระธรรมปิฎก (ป. อ. ปยุตฺโต). (2559). พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลธรรม. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระธีระพงษ์ ธีรงฺกุโร และคณะ. (2565). การบูรณาการหลักพุทธธรรมเพื่อการให้บริการประชาชน ของสำนักงานเขตบางพลัด กรุงเทพมหานคร. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 11(4), 191-201.

พระใบฎีกาคณิน สุวณฺโณ (เร่งทอง) และคณะ. (2566). พฤติกรรมทางการเมืองของผู้นําท้องถิ่นที่มีความสัมพันธ์กับการตัดสินใจของประชาชนในการเลือกตั้งท้องถิ่นในอำเภอลานสัก จังหวัดอุทัยธานี. วารสารพุทธนวัตกรรมและการจัดการ, 6(2), 13 26.

พระใบฎีกาบุญส่ง ปุญฺญภาโค (พันธ์กุล). (2566). การประยุกต์หลักพุทธธรรมเพื่อส่งเสริมความปรองดองสมานฉันท์ของประชาชนเทศบาลตำบลหมูสี อำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา. สารนิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระใบฎีกาสมคิด นาถสีโล และคณะ. (2564). บทบาทของพระสังฆาธิการในการช่วยเหลือเกื้อกูลประชาชน อำเภอวังทรายพูน จังหวัดพิจิตร. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 10(1), 142-152.

พระประเสริฐ ปญฺญาวโร (เปลกระโทก). (2566). การพัฒนาชุมชนตามหลักธรรมาธิปไตยของนักการเมืองท้องถิ่นในอำเภอโชคชัย จังหวัดนครราชสีมา. วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย: บัณฑิตวิทยาลัย.

พระปลัดเอกชัย จนฺทโชโต (คงชีวะ) และคณะ. (2567). การส่งเสริมภาวะผู้นำนักการเมืองท้องถิ่นตามหลักพุทธธรรมสำหรับนักการเมืองท้องถิ่นในอำเภอคง จังหวัดนครราชสีมา. วารสารพุทธสังคมวิทยาปริทรรศน์, 9(2), 81–92.

ศักดิ์สิทธิ์ เฉลิมพงศ์. (2560). จริยธรรมกับการบริหารงานภาครัฐ. นครราชสีมา: มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา.

สมคิด เลิศไพฑูรย์. (2544). การปกครองท้องถิ่นไทย. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์นิติธรรม.

สุมาลี บุญเรือง. (2564). การพัฒนาการตื่นตัวทางการเมืองของประชาชนในระบอบประชาธิปไตยที่มีผลต่อการเลือกตั้งทั่วไป. ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

Likert, R. (1967). The Method of Constructing and Attitude Scale. New York: Wiley & Son.

Taro Yamane. (1973). Statistics: An Introductory Analysis. Tokyo: Aoyama Gakuin University.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

10/29/2026

รูปแบบการอ้างอิง

สวัสดิ์มงคลกุล ณ., & พระมหาภาสกร ฐิตสกฺกาโร. (2026). คุณลักษณะของนักการเมืองท้องถิ่นที่พึงประสงค์แนวพุทธตามทัศนคติของประชาชนในเทศบาลนครนครราชสีมา. วารสารรัฐศาสตร์ มจร โคราช, 1(5), 42–56. สืบค้น จาก https://so15.tci-thaijo.org/index.php/JPMK/article/view/4604