การสื่อสารทางการเมืองตามแนวพระพุทธศาสนาของผู้บริหารองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านใหญ่ อำเภอเมืองนครนายก จังหวัดนครนายก

พชรวิทย์  นาคคล้าย; ประเทืองจิต  บุญมาก

ผู้แต่ง

พชรวิทย์ นาคคล้าย มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
ประเทืองจิต บุญมาก นักวิชาการอิสระ

คำสำคัญ:

การสื่อสารทางการเมือง, พระพุทธศาสนา, องค์การบริหารส่วนตำบล

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1. เพื่อศึกษาระดับการสื่อสารทางการเมืองของผู้บริหารองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านใหญ่ อำเภอเมืองนครนายก จังหวัดนครนายก 2. เพื่อเปรียบเทียบความคิดเห็นของประชาชนต่อการสื่อสารทางการเมืองของผู้บริหารองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านใหญ่ อำเภอเมืองนครนายก จังหวัดนครนายก โดยจำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล 3. เพื่อนำเสนอการสื่อสารทางการเมืองตามแนวพระพุทธศาสนาของผู้บริหารองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านใหญ่ อำเภอเมืองนครนายก จังหวัดนครนายก โดยการวิจัยเป็นแบบผสานวิธีดังนี้ การวิจัยเชิงปริมาณ เก็บข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างจำนวน 348 คน โดยใช้แบบสอบถามมีค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับเท่ากับ 0.892 วิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าเอฟ และการวิจัยเชิงคุณภาพ เก็บข้อมูลจากผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 9 รูปหรือคน ด้วยการสัมภาษณ์และวิเคราะห์เนื้อหาเชิงพรรณนา

ผลการวิจัยพบว่า 1. ระดับการสื่อสารทางการเมืองของผู้บริหารองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านใหญ่ อำเภอเมืองนครนายก จังหวัดนครนายก โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก ( = 3.86) 2. ผลการเปรียบเทียบความคิดเห็นของประชาชนต่อการสื่อสารทางการเมืองของผู้บริหารองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านใหญ่ อำเภอเมืองนครนายก จังหวัดนครนายก โดยจำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล พบว่า โดยรวมและรายด้านไม่แตกต่างกัน จึงปฏิเสธสมมติฐานการวิจัย 3. การสื่อสารทางการเมืองตามแนวพระพุทธศาสนาของผู้บริหารองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านใหญ่ อำเภอเมืองนครนายก จังหวัดนครนายก ตามหลักสุจริต 3 ได้แก่ 1) กายสุจริต ประพฤติชอบด้วยกาย ผู้บริหารแสดงออกถึงการกระทำที่สอดคล้องกับคำพูดทำให้ประชาชนเกิดความเชื่อถือและศรัทธาในผู้ส่งสาร 2) วจีสุจริต ประพฤติชอบด้วยวาจา ผู้บริหารควรให้ข้อมูลข่าวสารเป็นไปอย่างสุภาพ และถูกต้องตามความเป็นจริง ไม่สร้างความขัดแย้ง ข้อมูลข่าวสารชัดเจน 3) มโนสุจริต ประพฤติชอบด้วยใจ ผู้บริหารมีความคิดบริสุทธิ์ มุ่งประโยชน์ส่วนรวม และไม่แสวงหาประโยชน์ส่วนตน และคำนึงถึงผลกระทบต่อประชาชน

เอกสารอ้างอิง

ที.สี. (ไทย) 9/247/83. (ม.ป.ป.).

พระครูศรีธรรมวิเทศ (ประเสริฐ ปญฺโภาโส). (2564). ปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจของประชาชนในการเลือกตั้งทั่วไปในอำเภอเมือง จังหวัดชุมพร. สารนิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย: บัณฑิตวิทยาลัย.

พระประเสริฐ เตชโก (ชาภักดี). (2562). คุณลักษณะอันพึงประสงค์ของผู้นำทางการเมืองขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ตำบลสนับทึบ อำเภอวังน้อย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา. สารนิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระมหาศิวพล พลเมธี (ใกล้ชิด). (2563). การสื่อสารทางการเมืองของนักการเมืองที่มีต่อประชาชนในเขตเทศบาลเมืองบึงยี่โถ อำเภอธัญบุรี จังหวัดปทุมธานี. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระวิชาญ จนฺทสาโร (มุ่งภู่กลาง). (2563). อิทธิพลของสื่อที่มีต่อการมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชนในเทศบาลตำบลกุดจิก อำเภอสูงเนิน จังหวัดนครราชสีมา. วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระอัณณรัฐฬ อิสฺสรธมฺโม (สราญตระกูลไพร). (2564). ศึกษาคดีทางการเมืองของพระสงฆ์ไทย. วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

ลิขิต ธีรเวคิน. (2553). การเมืองการปกครองของไทย (พิมพ์ครังที 8). กรุงเทพมหานคร: สํานักพิมพ์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

สกลสุภา สันต์สวัสดิ์. (2567). การสื่อสารทางการเมืองเชิงสร้างสรรค์ตามแนวพระพุทธศาสนาของผู้บริหารเทศบาลเมืองสระแก้ว จังหวัดสระแก้ว. วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

สมศักดิ์ สุนันทา. (2568). การประยุกต์หลักพุทธธรรมเพื่อสื่อสารเพื่อการจัดสวัสดิการแห่งรัฐขององค์การบริหารส่วนตำบลศรีนาวา อำเภอเมือง จังหวัดนครนายก. วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

สุจิตรา จันทร์กระจ่าง. (2561). การใช้โซเชียลมีเดียในการบริหารงานขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. วารสารนิเทศศาสตร์, 3(1), 112-125.

สุธาชัย ยิ้มประเสริฐ. (2557). สื่อมวลชนกับความขัดแย้งทางการเมืองไทย. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์ฟ้าเดียวกัน.

องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านใหญ่. (2566). รายงานผลการดำเนินงานประจำปี ๒๕๖๖. นครนายก: องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านใหญ่.

องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านใหญ่. (2568). ประชากรที่มีสิทธิ์เลือกตั้งในองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านใหญ่ อำเภอเมืองนครนายก จังหวัดนครนายก. สืบค้น จาก https://www.banyai.go.th/personnel?dpm=3

George A. Miller. (1996). Language and Communication. New York: McGraw-Hill.

Likert, R. (1967). The Method of Constructing and Attitude Scale. New York: Wiley & Son.

Taro Yamane. (1973). Statistics : An Introductory Analysis. Tokyo: Aoyama Gakuin University.