การตื่นตัวทางการเมืองของประชาชนในระบอบประชาธิปไตยที่ส่งผลต่อการเลือกตั้งท้องถิ่นในเทศบาลตำบลหัวทะเล อำเภอเมือง จังหวัดนครราชสีมา
คำสำคัญ:
การตื่นตัวทางการเมือง, ประชาธิปไตย, การเลือกตั้งท้องถิ่นบทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษาระดับ 2) เพื่อเปรียบเทียบ และ 3) เพื่อนำเสนอการตื่นตัวทางการเมืองของประชาชนในระบอบประชาธิปไตยที่ส่งผลต่อการเลือกตั้งท้องถิ่นในเทศบาลตำบลหัวทะเล อำเภอเมือง จังหวัดนครราชสีมา ระเบียบวิธีวิจัยเป็นแบบผสานวิธี ระหว่างการวิจัยเชิงปริมาณ มีค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับเท่ากับ 0.915 กับกลุ่มตัวอย่างได้แก่ ประชาชน จำนวน 386 คน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ และการวิจัยเชิงคุณภาพ เก็บข้อมูลจากผู้ให้ข้อมูลสำคัญจำนวน 9 รูปหรือคน โดยใช้เทคนิคการวิเคราะห์เนื้อหาเชิงพรรณนา สรุปเป็นความเรียง ผลการวิจัยพบว่า 1 ระดับการตื่นตัวทางการเมืองของประชาชนในระบอบประชาธิปไตยที่ส่งผลต่อการเลือกตั้งท้องถิ่นในเทศบาลตำบลหัวทะเล อำเภอเมือง จังหวัดนครราชสีมา โดยภาพรวม พบว่า อยู่ในระดับมาก (=4.04) เมื่อพิจารณาเป็นรายด้านพบว่า อยู่ในระดับมาก 2. ความสัมพันธ์ระหว่างอิทธิบาท 4 กับการตื่นตัวทางการเมืองของประชาชนในระบอบประชาธิปไตยที่ส่งผลต่อการเลือกตั้งท้องถิ่นในเทศบาลตำบลหัวทะเล อำเภอเมือง จังหวัดนครราชสีมา พบว่าโดยภาพรวม มีความสัมพันธ์กันเชิงบวก อยู่ในระดับปานกลาง (r=0.745**) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 จึงยอมรับสมมติฐานที่ตั้งไว้ 3. การตื่นตัวทางการเมืองของประชาชนในระบอบประชาธิปไตยที่ส่งผลต่อการเลือกตั้งท้องถิ่นในเทศบาลตำบลหัวทะเล อำเภอเมือง จังหวัดนครราชสีมา พบว่า ด้านความเข้าใจทางการเมือง ประชาชนมีความรู้เกี่ยวกับสิทธิ หน้าที่ บทบาทขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ด้านการมีส่วนร่วมทางการเมือง พบว่า การมีการออกไปใช้สิทธิเลือกตั้ง การรับรู้ข้อมูลข่าวสาร การแลกเปลี่ยนความคิดเห็น ด้านทัศนคติทางการเมือง พบว่า การเปิดพื้นที่แลกเปลี่ยนความคิดเห็นอย่างสร้างสรรค์และโปร่งใสช่วยให้ประชาชนเกิดความรู้สึกเป็นส่วนหนึ่งของชุมชน ด้านพฤติกรรมทางการเมือง พบว่า การตื่นตัวทางการเมืองของประชาชนมีความสัมพันธ์โดยตรงกับระดับความรู้ ความเชื่อมั่น และการสร้างความรู้สึกเป็นส่วนหนึ่งทางการเมือง
เอกสารอ้างอิง
ชนิกานต์ ธรรมเจริญ. (2565). ทัศนคติของประชาชนที่มีต่อพรรคการเมืองในอำเภอคลองหลวงจังหวัดปทุมธานี. วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ชัยรัตน์ มาสอน. (2563). การมีส่วนร่วมของประชาชนต่อการปกครองส่วนท้องถิ่น อำเภอน้ำพอง จังหวัดขอนแก่น. วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ชูวงศ์ ฉายะบุตร. (2635). การปกครองท้องถิ่นไทย. กรุงเทพฯ: บริษัทพิฆเณศ พริ้นติ้ง เซ็นเตอร์ จํากัด.
เทศบาลตำบลหัวทะเล. (8 พฤษภาคม 2568). ข้อมูลทั่วไป. เข้าถึงได้จาก https://www.huathale.go.th/
ประทาน คงฤทธิศึกษากร. (2535). การปกครองท้องถิ่น. กรุงเทพฯ: สถาบันพัฒนบริหารศาสตร์.
พระมหาณัฏฐพจน์ ขนฺติธโร. (2563). ปัจจัยที่มีผลต่อการตื่นตัวทางการเมืองของประชาชนในอำเภอละแม จังหวัดชุมพร. วิทยานิพนธ์ปริญญารัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระเมธี สิริปญฺโญ (วังใน). (2565). ภาวะผู้นำทางการเมืองตามหลักพุทธธรรมของผู้ปกครองท้องที่ในตำบลป่าแมต อำเภอเมืองแพร่ จังหวัดแพร่. วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ไพบูลย์ สุขเจตนี. (2563). การพัฒนาความไว้วางใจทางการเมืองของประชาชนที่มีต่อนักการเมืองท้องถิ่นในจังหวัดนนทบุรี. ดุษฎีนิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
รัฐกูล เสนารา. (2563). ารมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชนต่อมาตรการควบคุมโรคโควิด-19 ในอำเภอภูเวียง จังหวัดขอนแก่น. วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
สำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้ง. (2566). รายงานสถานการณ์การเลือกตั้งท้องถิ่นปี 2566. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้ง.
สิน พันธุ์พินิจ. (2557). เทคนิคการวิจัยทางสังคมศาสตร์. กรุงเทพฯ: บริษัท จูนพับลิสซิ่ง จำกัด.
สุขุม นวลสกุล. (2557). การเมืองและการปกครองไทย. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
สุมาลี บุญเรือง. (2564). การพัฒนาการตื่นตัวทางการเมืองของประชาชนในระบอบประชาธิปไตยที่มีผลต่อการเลือกตั้งทั่วไป. ดุษฎีนิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
Taro Yamane. (1973). Statistics: An Introductory Analysis. Tokyo: Aoyama Gakuin University.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารรัฐศาสตร์ มจร โคราช

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความนี้ได้รับการเผยแพร่ภายใต้สัญญาอนุญาต Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0) ซึ่งอนุญาตให้ผู้อื่นสามารถแชร์บทความได้โดยให้เครดิตผู้เขียนและห้ามนำไปใช้เพื่อการค้าหรือดัดแปลง หากต้องการใช้งานซ้ำในลักษณะอื่น ๆ หรือการเผยแพร่ซ้ำ จำเป็นต้องได้รับอนุญาตจากวารสาร