การพัฒนาบุคลากรด้านเทคโนโลยีสารสนเทศของเรือนจำจังหวัดเลย
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) ระดับการพัฒนาบุคลากรด้านเทคโนโลยีสารสนเทศของเรือนจำจังหวัดเลย 2) เปรียบเทียบระดับการพัฒนาบุคลากรด้านเทคโนโลยีสารสนเทศของเรือนจำจังหวัดเลย ที่จำแนกตามเพศ อายุ ระดับการศึกษา ประสบการณ์ทำงาน และรายได้เฉลี่ยต่อเดือน และ 3) เพื่อศึกษาข้อเสนอแนะแนวทางการพัฒนาบุคลากรด้านเทคโนโลยีสารสนเทศของเรือนจำจังหวัดเลยประชากรที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ ได้แก่ บุคลากรของของเรือนจำจังหวัดเลย จำนวนทั้งหมด 70 คน ซึ่งผู้วิจัยศึกษาจากประชากรทั้งหมด เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมเป็นแบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ คือ จำนวน ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และวิเคราะห์ข้อมูลทดสอบสมมติฐาน โดยใช้สถิติค่า (t-test) และใช้สถิติเอฟ (F-test)
ผลการวิจัยพบว่า
1. การพัฒนาบุคลากรด้านเทคโนโลยีสารสนเทศของเรือนจำจังหวัดเลย โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก (μ = 4.27) และเมื่อพิจารณารายด้าน พบว่า ด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุด คือ ด้านความพร้อมด้านเทคโนโลยีสารสนเทศ (μ = 4.50) รองลงมา คือ ด้านประสิทธิผลในการปฏิบัติงาน (μ = 4.47) และด้านที่มีค่าเฉลี่ยน้อยที่สุด คือ ด้านศักยภาพในการประยุกต์ใช้เทคโนโลยีสารสนเทศในการปฏิบัติงาน (μ = 3.93)
2. ผลการเปรียบเทียบระดับการพัฒนาบุคลากรด้านเทคโนโลยีสารสนเทศของเรือนจำจังหวัดเลย ที่จำแนกตามเพศ อายุ ระดับการศึกษา ประสบการณ์ทำงาน และรายได้เฉลี่ยต่อเดือน โดยภาพรวม พบว่าบุคลากรที่มีอายุต่างกัน มีความคิดเห็นต่อการพัฒนาบุคลากรด้านเทคโนโลยีสารสนเทศของเรือนจำจังหวัดเลย แตกต่างกัน แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ส่วนบุคลากรที่มีเพศ ระดับการศึกษา ประสบการณ์ทำงาน และรายได้เฉลี่ยต่อเดือน ต่างกัน มีความคิดเห็นต่อการพัฒนาบุคลากรด้านเทคโนโลยีสารสนเทศของเรือนจำจังหวัดเลย แตกต่างกัน ไม่แตกต่างกัน
3. ข้อเสนอแนะแนวทางการพัฒนาบุคลากรด้านเทคโนโลยีสารสนเทศของเรือนจำจังหวัดเลย ได้แก่ ฝึกอบรมในด้านการรักษาความปลอดภัยทางไซเบอร์ (Cybersecurity) เพื่อให้บุคลากรเข้าใจถึงวิธีการป้องกันข้อมูลจากการถูกโจมตีหรือถูกแฮ็ก
Article Details
เอกสารอ้างอิง
จิณห์นภา รอดมี. (2553). คุณภาพชีวิตของเจ้าหน้าที่เรือนจำ : ศึกษาเฉพาะกรณีจังหวัดปัตตานี ยะลานราธิวาส. (วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์).
จันทิมา แสงแพร และ พระครูปริยัติกาญจนกิจ. (2567). การพัฒนาโปรแกรมคอมพิวเตอร์ช่วยสอนพระพุทธศาสนา.(วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย.
นิตยา สุริน. (2562). การพัฒนาศักยภาพบุคลากรในการเปลี่ยนสู่ยุคดิจิทัล กรณีศึกษาสำนักงานเลขานุการคณะกรรมการวินิจฉัยชี้ขาดอำนาจหน้าที่ระหว่างศาล สำนักงานศาลยุติธรรม. (การศึกษาค้นคว้าอิสระรัฐประศาสนศาสตร์, มหาบัณฑิตมหาวิทยาลัยรามคําแหง.
แมนพาวเวอร์กรุ๊ปประเทศไทย. (2564). ทิศทางและแนวทางการปรับทัพของตลาดงาน และการปรับตัวของแรงงานในปี 2564. แมนพาวเวอร์กรุ๊ป ประเทศไทย.
พงศธร ดวงศรี และโกศล สอดส่อง. (2563). การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ในองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในอำเภอวังสามหมอ จังหวัดอุดรธานี. (วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต, วิทยาลัยพิชญบัณฑิต).
เรือนจำจังหวัดเลย. (2568). ข้อมูลพื้นฐาน. เรือนจำจังหวัดเลย กรมราชทัณฑ์.
ลภัสรินทร์ ทิพย์อุทัย. (2567). ระดับสมรรถนะด้านเทคโนโลยีสารสนเทศของบุคลากร ที่ทำการปกครองจังหวัดขอนแก่น. สำนักงานวารสารเมธีวิจัย.
โสภณ กลั่นสกุลและ ธนสินจันทเดช. (2567). แนวทางการพัฒนาทักษะในการปฏิบัติงานแห่งศตวรรษที่ 21 ของบุคลากรเรือนจำจังหวัดในเขต 7. มหาวิทยาลัยนานาชาติแสตมฟอร์ด.
สุขสันต์ แซ่จ๋าว และโกศล สอดส่อง. (2565). การพัฒนาบุคลากรด้านเทคโนโลยีสารสนเทศในสังกัดสำนักศาลยุติธรรม ประจำภาค 4. (วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต, วิทยาลัยพิชญบัณฑิต).
อุมาพร แม้นเหมือน พิพัฒน์ ไทยอารี. (2563). ความต้องการพัฒนาศักยภาพในการทำงานของบุคลากรในด้านเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารของหน่วยงานภาครัฐในช่วงสถานการณ์การแพร่ระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019.มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.
อภิวัฒน์ เกิดอำแพง และวลัยพร รัตนเศรษฐ. (2564). ความต้องการในการพัฒนาของบุคลากร กลุ่มบริหารงานบุคคลสำนักบริหารกลาง สำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข. สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดสระบุรี.