พฤติกรรมทางการเมืองของผู้ประกอบการเรือโดยสาร อำเภอบึงโขงหลง จังหวัดบึงกาฬ

Main Article Content

จิรัฎฐ์ ธูปหอม
วีรนุช พรมจักร์

บทคัดย่อ

            บทความวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) เพื่อศึกษาระดับการแสดงออกพฤติกรรมทางการเมืองของผู้ประกอบการเรือโดยสาร อำเภอบึงโขงหลง จังหวัดบึงกาฬ 2) เพื่อศึกษาเปรียบเทียบการแสดงออกพฤติกรรมทางการเมืองของผู้ประกอบการเรือโดยสาร อำเภอบึงโขงหลง จังหวัดบึงกาฬ และ 3) เพื่อนำเสนอแนวทางการแสดงออกพฤติกรรมทางการเมืองตามระบอบประชาธิปไตยของผู้ประกอบการเรือโดยสาร อำเภอบึงโขงหลง จังหวัดบึงกาฬ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ ได้แก่ ผู้ประกอบการเรือโดยสาร จำนวน 143 คน เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ เก็บรวบรวมข้อมูลโดยแบบสอบถาม นำข้อมูลมาวิเคราะห์ด้วยสถิติ ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ทดสอบสมมติด้วยสถิติ t-test Independent และความแปรปรวนทางเดียว (ANOVA) ผลการวิจัย พบว่า 1) ระดับการแสดงออกพฤติกรรมทางการเมืองของผู้ประกอบการเรือโดยสาร อำเภอบึงโขงหลง จังหวัดบึงกาฬ รายด้านและโดยรวม พบว่า โดยรวมมีพฤติกรรมทางการเมืองที่เห็นด้วยมาก เมื่อวิเคราะห์ค่าเฉลี่ยของแต่ละด้าน พบว่า มีพฤติกรรมทางการเมืองที่เห็นด้วยมากทุกด้าน เรียงลำดับค่าเฉลี่ยจากมากไปหาน้อย ดังนี้ ด้านการติดตามข่าวสารทางการเมือง รองลงมา คือ ด้านการสนับสนุนทางการเมือง ด้านการแสดงความคิดเห็นทางการเมือง ด้านการมีส่วนร่วมทางการเมือง และด้านการยอมรับความคิดเห็นทางการเมือง 2) ผู้ประกอบการเรือโดยสารที่มีเพศ อายุ ระดับการศึกษา สถานภาพทางสังคม รายได้ ประเภทของเรือที่แตกต่างกัน มีการแสดงออกพฤติกรรมทางการเมืองของผู้ประกอบการเรือโดยสาร อำเภอบึงโขงหลง จังหวัดบึงกาฬ ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติทั้งรายรวมและรายด้าน และ 3) ข้อเสนอแนะการแสดงออกพฤติกรรมทางการเมืองของผู้ประกอบการเรือโดยสาร อำเภอบึงโขงหลง จังหวัดบึงกาฬ ได้แก่ 1) ควรมีส่วนร่วมในกระบวนการเลือกตั้ง เพราะการใช้สิทธิเลือกตั้งเป็นสิ่งสำคัญในการแสดงออกทางการเมือง และการมีส่วนร่วมในการพัฒนาประเทศ 2) ประชาชนควรศึกษาข้อมูลเกี่ยวกับผู้สมัครแต่ละคนและสนับสนุนผู้ที่มีคุณสมบัติที่เหมาะสม และมีนโยบายที่สอดคล้องกับความต้องการของประชาชน และ 3) การเข้าร่วมกิจกรรมทางการเมือง การปราศรัย หรือการสนับสนุนผู้สมัครผ่านทางโซเชี่ยวมีเดีย เป็นช่องทางหนึ่งในการแสดงออกทางการเมือง

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ธูปหอม จ., & พรมจักร์ ว. (2026). พฤติกรรมทางการเมืองของผู้ประกอบการเรือโดยสาร อำเภอบึงโขงหลง จังหวัดบึงกาฬ. Journal of Integration Social Sciences and Development, 6(1), 150–159. สืบค้น จาก https://so15.tci-thaijo.org/index.php/JISSD/article/view/3428
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร. (2560). รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560. กรุงเทพฯ: สำนักการพิมพ์. อริย์ธัช แก้วเกาะสะบ้า.

พระวุฒิชัย หิตวิชฺโช.(2564). พฤติกรรมทางการเมืองของผู้นำท้องถิ่นตามทรรศนะของประชาชน ในอำเภอโพธิ์ตาก จังหวัดหนองคาย. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตขอนแก่น.

ณรงค์ สินสวัสดิ์. (2539). จิตวิทยาการเมือง. (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ: ออเรียนแทลสกอล่า.

ยุทธนา ประณีต. (2565). พฤติกรรมทางการเมืองของพลเมืองตามวิถีประชาธิปไตยในจังหวัดนนทบุรี. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณ์ราชวิทยาลัย;

วัลลภ วิบูลย์กูล. (2544). การรับรู้ข่าวสารและพฤติกรรมทางการเมืองของครูสังกัดสำนักงานการประถมศึกษาจังหวัดหนองบัวลำภู. (วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพัฒนศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น).

สุพิชชา ณ ป้อมเพ็ชร. (2553). สวัสดิภาพในการจราจรทางน้ำ. เข้าถึงได้จาก:http://www.ipesp.ac.th.