ทัศนคติของวัยรุ่นที่มีต่อขนมข้าวแดกงาในพื้นที่ตำบลเมือง อำเภอเมือง จังหวัดเลย

ผู้แต่ง

  • กิติศักดิ์ ทองมีทิพย์ สาขาวิชาการพัฒนาชุมชน คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย
  • ขวัญฤทัย ทองนา สาขาวิชาการพัฒนาชุมชน คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย

คำสำคัญ:

ขนมข้าวแดกงา, ทัศนคติ, วัยรุ่น, อาหารพื้นถิ่น, การสืบทอดวัฒนธรรม

บทคัดย่อ

วัตถุประสงค์: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาประวัติความเป็นมาและคุณค่าทางวัฒนธรรมในชุมชนของขนมข้าวแดกงาในพื้นที่ตำบลเมือง อำเภอเมือง จังหวัดเลย และ 2) ศึกษาทัศนคติของวัยรุ่นที่มีต่อขนมข้าวแดกงาในพื้นที่ ตำบลเมือง อำเภอเมือง จังหวัดเลย

วิธีการศึกษา: การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่างคือวัยรุ่น อายุ 21-22 ปี ในพื้นที่ตำบลเมือง อำเภอเมือง จังหวัดเลย จำนวน 50 คน ได้มาโดยแบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บข้อมูล คือ แบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน

ข้อค้นพบ: วัยรุ่นส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง อายุเฉลี่ย 21-22 ปี วัยรุ่นมีระดับความรู้และความผูกพันกับขนมพื้นถิ่นในระดับต่ำ ผลการวิจัยพบว่า ส่วนใหญ่ไม่รู้จักขนมข้าวแดกงา จำนวน 26 คน (ร้อยละ 52.00) และไม่ทราบความเชื่อมโยงของขนมกับประเพณีหรือเทศกาลชุมชน จำนวน 27 คน (ร้อยละ 54.00) นอกจากนี้ กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่ ไม่เห็นการทำขนมในโอกาสพิเศษที่บ้านหรือชุมชน จำนวน 32 คน (ร้อยละ 64.00) ซึ่งสะท้อนถึงการลดลงของกลไกการถ่ายทอดภูมิปัญญาในชีวิตประจำวัน โดยภาพรวมวัยรุ่นมีทัศนคติที่ดีต่อขนมข้าวแดกงาอยู่ในระดับมาก

การประยุกต์ใช้จากการศึกษานี้: ผลการวิจัยสะท้อนให้เห็นถึงสถานการณ์ที่เปราะบางของภูมิปัญญาอาหารท้องถิ่นภายใต้บริบทสังคมเมือง ดังนั้น การนำผลการวิจัยไปใช้ประโยชน์จึงมุ่งเน้นการสร้างกลไกการอนุรักษ์เชิงรุก และการส่งเสริมการพัฒนาเศรษฐกิจอย่างยั่งยืน

Downloads

Download data is not yet available.

เอกสารอ้างอิง

กีรติพร จูตะวิริยะ, คำยิน สานยาวง และคำพอน อินทิพอน. (2554). วิถีการบริโภคอาหารกับการเปลี่ยนแปลงทางสังคมในยุคโลกาภิวัตน์ เขตนครหลวงเวียงจันทน์ สปป.ลาว. วารสารสังคมลุ่มนํ้าโขง, 7(2), 49-73.

จำนงค์ ผมไผ. (2567). อิทธิพลของสื่อสังคมออนไลน์ต่อพฤติกรรมและทัศนคติของคนรุ่นใหม่. วารสารนวัตกรรมสังคมศาสตร์, 1(3), 41-48.

ชิสา พันธุ์ไพโรจน์. (2568). การเรียนรู้ในการบริหารจัดการวิสาหกิจชุมชนเพื่อความยั่งยืน. วารสารสังคมศาสตร์บูรณาการ มหาวิทยาลัยมหิดล, 12(2), 171-188.

ธัญวรัตน์ สุวรรณะ. (2564). การเตรียมความพร้อมทางการเงินเพื่อวัยเกษียณของแรงงานนอกระบบ ในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล. วารสารเครือข่ายส่งเสริมการวิจัยทางมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 4(2), 58-72.

นันทิยา ตันตราสืบ และวารัชต์ มัธยมบุรุษ. (2561). การศึกษาเรื่องพฤติกรรมการบริโภคอาหารพื้นถิ่นล้านนาของนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติในจังหวัดเชียงใหม่. วารสารสังคมศาสตร์วิชาการ, 11(1), 97-106.

บุญชม ศรีสะอาด. (2553). การวิจัยเบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่ 8. กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.

บุณฑริกา นันทา, ปริชาติ ดิษฐกิจ, จรรยา สิงห์คำ และถนอมวรรณ สิงห์จุ้ย. (2566). ดอกไม้กินได้ : คุณค่ามากกว่าการเป็นไม้ประดับ. วารสารเกษตรและอาหาร มรวอ., 2(2), 1-12.

พวงรัตน์ ทวีรัตน์. (2540). วิธีการวิจัยทางพฤติกรรมศาสตร์และสังคมศาสตร์. พิมพ์ครั้งที่ 7. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร.

พัชราภรณ์ ไชยศรี, วิชิต ไชยเวศ, ชาคริต วังคะออม และนงค์ลักษณ์ เหลาพรม. (2562). ประสิทธิผลของเจลล้างมือที่มีส่วนผสมของสารสกัดบัวแดงในการยับยั้งเชื้อแบคทีเรียก่อโรค. PSRU Journal of Science and Technology, 4(3), 58-71.

ภัสราภรณ์ ทองภูธรณ์ และศวิตา ศรีสวัสดิ์. (2568). ความรู้ ทัศนคติ และพฤติกรรมการบริโภคอาหารของนิสิตระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดสกลนคร. วารสารสาธารณสุขและสุขภาพศึกษา, 55(2), e274995.

วิไลลักษณ์ วงค์ชัย, ธนภัทร กันทาวงค์, พีระพล ศรีวิชัย และทิพย์สุดา ฟองสมุทร. (2568). การพัฒนาผลิตภัณฑ์ชุมชนด้วยภูมิปัญญาท้องถิ่นแบบมีส่วนร่วม เพื่อลดค่าใช้จ่ายครัวเรือน ตำบลทุ่งก่อ อำเภอเวียงเชียงรุ้ง จังหวัดเชียงราย. วารสารสหวิทยาการเพื่อการพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์, 15(1), 1-17.

ศรุดา นิติวรการ. (2557). อาหารไทย: มรดกทางวัฒนธรรมของชาติ. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร (สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์), 5(1), 171-179.

ศุลชัย สระทองหัก. (2565). กระบวนการเรียนรู้ของชุมชนเพื่อพัฒนาองค์ความรู้ชุมชน : กรณีศึกษาชุมชนชาติพันธุ์ไทยทรงดำ บ้านดอนทราย ตำบลสระกะเทียม อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม. Journal of Roi Kaensarn Academi, 7(9), 75-95.

สำนักงานเศรษฐกิจการเกษตร. (2562). รายงานสถานการณ์การผลิตสินค้าเกษตรของประเทศไทย ปี 2562. กรุงเทพฯ: กระทรวงเกษตรและสหกรณ์.

สุชาติ ประสิทธิ์รัฐสินธุ์. (2555). ระเบียบวิธีวิจัยทางสังคมศาสตร์. กรุงเทพฯ: สามลดา.

สุภางค์ จันทวานิช. (2559). ทฤษฎีสังคมวิทยา. พิมพ์ครั้งที่ 7. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

Fishbein, M., & Ajzen, I. (1975). Belief, attitude, intention, and behavior: An introduction to theory and research. Reading, Massachusetts: Addison-Wesley.

Kerlinger, F.N. (1973). Foundations of behavioral research. 2nd edition. New York: Holt, Rinehart and Winston.

Nunnally, J.C., & Bernstein, I.H. (1994). Psychometric theory. 3rd edition. New York: McGraw-Hill.

Rosenberg, M.J., & Hovland, C.I. (1960). Cognitive, affective, and behavioral components of attitudes. In Rosenberg, M.J., Hovland, C.I., McGuire, W.J., Abelson, R.P., & Brehm, J.W. (Eds.), Attitude organization and change (pp. 1-14). New Haven, CT: Yale University Press.

Rovinelli, R.J. & Hambleton, R.K. (1977). On the use of content specialists in the assessment of criterion-referenced test item validity. Dutch Journal of Educational Research, 2, 49-60.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-04-11

รูปแบบการอ้างอิง

ทองมีทิพย์ ก., & ทองนา ข. (2026). ทัศนคติของวัยรุ่นที่มีต่อขนมข้าวแดกงาในพื้นที่ตำบลเมือง อำเภอเมือง จังหวัดเลย. วารสารพิพัฒนสังคม, 3(1), 35–50. สืบค้น จาก https://so15.tci-thaijo.org/index.php/jsdrp/article/view/2491

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย