ปัจจัยการกระทำความผิดเกี่ยวกับยาเสพติดของผู้ต้องขังชายเรือนจำจังหวัดชัยนาท
คำสำคัญ:
การกระทำความผิดเกี่ยวกับยาเสพติด, ผู้ต้องขังชาย, ปัจจัยทางเศรษฐกิจ, ปัจจัยทางสังคมและครอบครัว, เรือนจำจังหวัดชัยนาทบทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1. ปัจจัยด้านเศรษฐกิจ ด้านสังคมและสิ่งแวดล้อม และด้านครอบครัวที่เกี่ยวข้องกับการกระทำความผิดเกี่ยวกับยาเสพติดของผู้ต้องขังชายในเรือนจำจังหวัดชัยนาท และ 2. ศึกษาแนวทางการป้องกันและแก้ไขปัญหาการกระทำความผิดเกี่ยวกับยาเสพติด การวิจัยใช้ระเบียบวิธีแบบผสานวิธี โดยเก็บข้อมูลเชิงปริมาณจากผู้ต้องขังชายจำนวน 236 คน ด้วยแบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ข้อมูลเชิงคุณภาพเก็บข้อมูลจากการสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้างผู้บริหารและเจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องจำนวน 6 คน และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยเชิงปริมาณพบว่า ปัจจัยด้านเศรษฐกิจเป็นปัจจัยที่มีระดับความสำคัญสูงสุด รองลงมาคือปัจจัยด้านสังคมและสิ่งแวดล้อม และปัจจัยด้านครอบครัวตามลำดับ ส่วนผลการวิจัยเชิงคุณภาพสะท้อนแนวทางการป้องกันและแก้ไขปัญหา ได้แก่ การบำบัดฟื้นฟูและปรับทัศนคติ การเสริมสร้างบทบาทครอบครัวและชุมชน การรณรงค์ให้ความรู้แก่สาธารณชน และการบังคับใช้กฎหมายอย่างจริงจังเพื่อแก้ไขปัญหายาเสพติดอย่างยั่งยืน
เอกสารอ้างอิง
กนกลักษณ์ ศิริรุ่งวัฒนากุล. (2562) ประสิทธิผลและปัจจัยที่มีผลต่อการบำบัดรักษาผู้ติดยาและสารเสพติดโดยใช้รูปแบบการบำบัดความคิดและพฤติกรรมแบบประยุกต์ของโรงพยาบาลสวรรค์ประชารักษ์. สวรรค์ประชารักษ์เวชสาร, 16(1), 23–33.
กรมราชทัณฑ์. (2567). รายงานสถิติผู้ต้องราชทัณฑ์คดี พ.ร.บ. ยาเสพติดทั่วประเทศ สำรวจโดยกรมราชทัณฑ์ ณ วันที่ 1 ธันวาคม 2567. สืบค้น 9 มกราคม 2569 จาก http://www.correct.go.th/rt103pdf/report_table.php?date=2024-12-1&area=1&report=drug.
จำเริญ สุภาคำ และนรินทร์ชัย พัฒนพงศา. (2559). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการกระทำความผิดเกี่ยวกับคดียาเสพติดยาบ้าของผู้ค้าที่เป็นนักโทษเด็ดขาดในเรือนจำพื้นที่เขต 5 ในประเทศไทย. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี, 5(1), 1-10.
นัฐวุฒิ หนูทอง. (2562). ปัจจัยที่มีผลต่อพฤติกรรมการค้ายาเสพติดของผู้ต้องขังเรือนจำจังหวัดชุมพร. วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
ธิติรัตน์ เหล่าคมพฤฒาจารย์, จิรัชญา เหล่าคมพฤฒาจารย์ และพัชรีภรณ์ ชมพูวิเศษ. (2565). แนวทางการป้องกันและแก้ไขปัญหายาเสพติดในกลุ่มเด็กและเยาวชนแห่งหนึ่งในจังหวัดชัยภูมิ. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 7(1), 785–800.
บุญธรรม ใจภักดี และศิริพร นุชสำเนียง. (2566). ปัจจัยที่มีผลต่อการกระทำผิดเกี่ยวกับยาเสพติด ในเขตพื้นที่นิคมอุตสาหกรรมอมตะซิตี้ จังหวัดชลบุรี. วารสารวิจัยวิชาการ, 6(4), 289–306.
บุรฉัตร จันทร์แดง. (2560). บทวิเคราะห์สถานการณ์ปัญหายาเสพติดในปัจจุบัน. วารสารสถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 4(2), 37–56.
ผกามาศ โรยทอง. (2565). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการตัดสินใจเสพยาเสพติดของเด็กและเยาวชนที่เข้ารับการบำบัดในสถานบริการ จังหวัดภูเก็ต. วารสารศาสตร์สุขภาพและการศึกษา, 2(3), 63–80.
พรชัย ขันตี, กฤษณพงค์ พูตระกูล และจอมเดช ตรีเมฆ. (2558). ทฤษฎีอาชญาวิทยา: หลักการ งานวิจัย และนโยบายประยุกต์. ส.เจริญการพิมพ์.
พิชเยศ ชูเมือง. (2563). การศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อการเสพยาเสพติดของผู้ต้องหาคดียาเสพติด: กรณีศึกษาในพื้นที่จังหวัดสงขลา. สารนิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
ไพโรจน์ เจริญยิ่ง, วรสิทธิ์ เจริญพุฒ และไกร บุญบันดาล. (2567). แนวทางการป้องกันและปราบปรามการแพร่ระบาดของยาเสพติดในจังหวัดเพชรบุรี: การวิเคราะห์เชิงนโยบายและการปฏิบัติการ. วารสารมณีเชษฐาราม วัดจอมมณี, 7(5), 1124–1140.
รัฐจักรพล สามทองก่ำ, ปุญชรัสมิ์ โตสัมพันธ์, ขวัญชนก อายุยืน, ทนง ทองภูเบศร์, วิภาดา พูลศักดิ์วรสาร และวีระกุล อรัณยะนาค. (2565). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการสร้างภูมิคุ้มกันและป้องกันยาเสพติดในสถานศึกษาแบบมีส่วนร่วม. วารสารวิชาการ การจัดการภาครัฐและเอกชน, 4(2), 27–39.
เสาวลักษณ์ ทูลธรรม. (2564). ประสิทธิผลของการบำบัดฟื้นฟูผู้ติดยาเสพติดในระบบสมัครใจบำบัด กรณีศึกษา พื้นที่อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ. การค้นคว้าอิสระรััฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาบริหารรัฐกิจและกิจการสาธารณะ สำหรับนักบริหาร มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามยาเสพติด. (2567). รายงานผลการดำเนินงานตามแผนปฏิบัติการภายใต้นโยบายและแผนระดับชาติ ว่าด้วยการป้องกัน ปราบปราม และแก้ไขปัญหายาเสพติด ปีงบประมาณ พ.ศ. 2567. กระทรวงยุติธรรม.
สำนักงานสถิติจังหวัดชัยนาท. (2567). สรุปผลการสำรวจความคิดเห็นของประชาชนเกี่ยวกับการดำเนินงานตามแผนปฏิบัติการป้องกันและแก้ไขปัญหายาเสพติดจังหวัดชัยนาท พ.ศ. 2567. สืบค้น 9 มกราคม 2569 จาก https://chainat.nso.go.th/images/infographic/Narcrotic/Presentation%20Narcrotic%202567_compressed.pdf.
อัจฉราวรรณ เคนวัน. (2559). ปัจจัยที่มีผลต่อการกระทำความผิดในคดีเกี่ยวกับยาเสพติดให้โทษ ของเด็กและเยาวชน ศาลเยาวชนและครอบครัว จังหวัดสกลนคร. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
Bandura, A. (1977). Self-efficacy: Toward a unifying theory of behavioral change. Psychological Review, 84(2), 191–215. https://doi.org/10.1037/0033-295X.84.2.191.
Freud, S. (1920). Beyond the pleasure principle. International Psycho-Analytical Press.
Hawkins, J. D., Catalano, R. F., & Miller, J. Y. (1992). Risk and protective factors for alcohol and other drug problems in adolescence and early adulthood: Implications for substance abuse prevention. Psychological Bulletin, 112(1), 64-105.
Heilbrun, K., Lee, R. J., & Cottle, C. C. (2005). Risk factors and intervention outcomes: Meta-analyses of juvenile offending. In K. Heilbrun, N. E. S. Goldstein, & R. E. Redding (Eds.), Juvenile delinquency: Prevention, assessment, & intervention (pp. 111–133). Oxford University Press.
Krushas, A., Hamilton, Z., Kigerl, A., & Mei, X. (2024). Finding an answer in time: Assessing change in needs scores on time to recidivism among justice-involved youth. Journal of Criminal Justice, 90, 102146. https://doi.org/10.1016/j.jcrimjus.2023.102146.
National Institute on Drug Abuse. (2018). Principles of drug addiction treatment: A research-based guide (3rd ed). U.S. Department of Health and Human Services. https://nida.nih.gov/sites/default/files/podat-3rdEd-508.pdf.
Wilson, A. B., Draine, J., Hadley, T., Metraux, S., & Evans, A. (2011). Examining the impact of mental illness and substance use on recidivism in a county jail. International journal of law and psychiatry, 34(4), 264-268.
Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory analysis (3rd ed). Harper & Row.
