ปัจจัยที่ส่งผลต่อการมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชนในเขตอำเภอเมืองสกลนคร จังหวัดสกลนคร
คำสำคัญ:
ความไว้วางใจในรัฐบาล, ความสัมพันธ์ทางสังคม, อิทธิพลของสื่อ, ค่านิยมและความเชื่อ, การรับรู้ข้อมูลข่าวสาร ทางการเมือง, การมีส่วนร่วมทางการเมืองบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1. ระดับการมีส่วนร่วมทางการเมือง และปัจจัยต่าง ๆ ที่ส่งผลต่อการมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชนในเขตอำเภอเมืองสกลนคร 2. อิทธิพลของปัจจัยต่าง ๆ ที่ส่งผลต่อการมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชนในเขตอำเภอเมืองสกลนคร กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ประชาชนผู้มีสิทธิ์เลือกตั้งในเขตอำเภอเมืองสกลนคร จำนวน 400 คน ใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบชั้นภูมิ โดยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูล ได้ค่าดัชนีความสอดคล้องระหว่าง 0.60-1.00 ค่าอำนาจจำแนกอยู่ระหว่าง 0.379-0.912 และค่าความเชื่อมั่น 0.899 และสถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ ผลการวิจัยพบว่า 1. การมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชนในเขตอำเภอเมืองสกลนคร โดยภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง ปัจจัยที่ส่งผลต่อการมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชนในเขตอำเภอเมืองสกลนคร ด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุด คือ ค่านิยมและความเชื่อ รองลงมาคือ ความสัมพันธ์ทางสังคม การรับรู้ข้อมูลข่าวสารทางการเมือง อิทธิพลของสื่อ ส่วนด้านที่มีค่าเฉลี่ยต่ำสุด คือ ความไว้วางใจในรัฐบาล 2. ปัจจัยด้านอิทธิพลของสื่อ และค่านิยมและความเชื่อ มีอิทธิพลต่อการมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชนในเขตอำเภอเมืองสกลนคร อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 โดยสามารถร่วมกันทำนายระดับการมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชนในเขตอำเภอเมืองสกลนคร ได้ร้อยละ 31.10 ยกเว้น ปัจจัยด้านความไว้วางใจในรัฐบาล ความสัมพันธ์ทางสังคม และการรับรู้ข้อมูลข่าวสารทางการเมือง
เอกสารอ้างอิง
คามิน พูนกัน, อัญธิชา รุ่งแสง, ณัฐพงษ์ คันธารส และอัมฤตา สารกิจวงศ์. (2567). การมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชนในตำบลแม่ระมาด อำเภอแม่ระมาด จังหวัดตาก. วารสารสานศิลป์ปริทัศน์ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง, 1(1), 18-31.
ฐานิตา เฉลิมช่วง และอัมรินทร์ นาคณุตเศรษฐ์. (2559). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชนในระดับเทศบาล จังหวัดฉะเชิงเทรา. วารสารชุมชนวิจัยและพัฒนาสังคม, 10(1), 82–90. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/NRRU/article/view/93692.
เบ็ญจวรรณ จามน้อยพรหม. (2564). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชนในเขตอำเภอเมืองสกลนคร จังหวัดสกลนคร. วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
พรเพ็ญ เพชรสุขศิริ และอลงกรณ์ คูตระกูล. (2549). โครงการศึกษาข้อคิดเห็นของผู้มีส่วนร่วมโดยตรง (Direct stakeholders) ต่อการมีส่วนร่วมในการปกครองส่วนท้องถิ่นของสตรี ในประเทศไทย (ศึกษากรณี องค์การบริหารส่วนตำบลใน 4 จังหวัด 4 ภาค). สำนักงานกิจการสตรีและสถาบันครอบครัว กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์.
พัชรีญา ฟองจันตา และเพ็ญภัค รัตนคําฟู. (2568). พลังสื่อ: บทบาทสื่อสารมวลชนต่อการพัฒนาการเมืองท้องถิ่น. วารสารวิจัยและวิชาการบวรพัฒน์, 3(1), A1178. https://doi.org/10.14456/journal-rabij.2025.10.
มณฑล อินมณี และสมบูรณ์ สุขสำราญ. (2568). การสื่อสารทางการเมืองและการมีส่วนร่วมทางการเมือง ในองค์การบริหารส่วนตำบลพยุหะ อำเภอพยุหะคีรี จังหวัดนครสวรรค์. วารสาร มจร การพัฒนาสังคม, 10(1), 81-91.
วนัส รสโหมด. (2563). ปัจจัยในการมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชนในเทศบาลตำบลหลักหก อำเภอเมือง จังหวัดปทุมธานี. การค้นคว้าอิสระรัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการเมืองการปกครอง สำหรับนักบริหาร มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร. (2561). การมีส่วนร่วมทางการเมืองในระบอบประชาธิปไตย. สำนักการพิมพ์สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร.
หฤษฏ์ เดชกำแหง, ธนกฤต โพธิ์เงิน และวิทยา สุจริตธนารักษ์. (2567). ความนิยมทางการเมืองของประชาชนที่ส่งผลต่อพฤติกรรมนักการเมืองในจังหวัดปทุมธานี. วารสารรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย, 4(3), 106-129.
Milbrath, L. W., & Goel, M. L. (1977). Political participation: How and why do people get involved in politics (2nd ed). Rand McNally College Publishing Company.
Verba, S., & Nie, N. H. (1975). Political participation. In F. I. Greenstein & N. W. Polsby (Eds.), Handbook of political science: Vol. 4. Nongovernmental politics (pp. 139–195). Addison-Wesley.
Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory analysis (3rd ed). Harper & Row.
