ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจซื้อเครื่องประดับเสริมดวง ผ่านช่องทางออนไลน์ของผู้บริโภคในจังหวัดเชียงราย
คำสำคัญ:
ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาด, การตัดสินใจซื้อ, เครื่องประดับเสริมดวง, จังหวัดเชียงรายบทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1. ความแตกต่างระหว่างลักษณะทางประชากรศาสตร์และการตัดสินใจซื้อเครื่องประดับเสริมดวงผ่านช่องทางออนไลน์ของผู้บริโภคในจังหวัดเชียงราย และ 2. เพื่อศึกษาปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจซื้อเครื่องประดับเสริมดวงผ่านช่องทางออนไลน์ของผู้บริโภคในจังหวัดเชียงราย การศึกษาครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ โดยใช้แบบสอบถามเก็บรวบรวมข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 405 คน ที่เคยซื้อเครื่องประดับเสริมดวงผ่านช่องทางออนไลน์ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การเปรียบเทียบความแตกต่างระหว่างตัวแปรมากกว่า 2 ตัวแปร ด้วยการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว และการวิเคราะห์การถดถอยเชิงพหุคูณโดยทดสอบที่ระดับนัยสำคัญทางสถิติ 0.05 ผลการวิจัยพบว่า ปัจจัยลักษณะทางประชากรศาสตร์ด้านเพศ ด้านอายุ ด้านสถานภาพการสมรส ด้านระดับการศึกษา และด้านอาชีพ ที่แตกต่างกันส่งผลให้การตัดสินใจซื้อเครื่องประดับเสริมดวงผ่านช่องทางออนไลน์ของผู้บริโภคในจังหวัดเชียงรายแตกต่างกัน ในขณะที่ด้านรายได้ไม่มีผลต่อการตัดสินใจซื้อสินค้า และปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจซื้อเครื่องประดับเสริมดวงผ่านช่องทางออนไลน์ของผู้บริโภคในจังหวัดเชียงราย จำแนกเป็นรายด้าน พบว่า ระดับความคิดเห็นของปัจจัยส่วนประสมทางการตลาด โดยภาพรวมอยู่ในระดับมากผลการวิเคราะห์การถดถอยเชิงพหุคุณสำหรับตัวแปรที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจซื้อเครื่องประดับเสริมดวงผ่านช่องทางออนไลน์ของผู้บริโภคในจังหวัดเชียงราย พบว่า ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาด ด้านผลิตภัณฑ์ ด้านช่องทางการจัดจำหน่าย และด้านการส่งเสริมการตลาด มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจซื้อเครื่องประดับเสริมดวงผ่านช่องทางออนไลน์ของผู้บริโภคในจังหวัดเชียงราย ในขณะที่ด้านราคาไม่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจซื้อเครื่องประดับเสริมดวงผ่านช่องทางออนไลน์ของผู้บริโภคในจังหวัดเชียงราย
เอกสารอ้างอิง
พรรณวดี หิรัญศุภโชค. (2564). ปัจจัยพยากรณ์ที่มีอิทธิพลต่อความตั้งใจซื้อและบริการเสริมดวงของกลุ่มผู้บริโภค. วิทยานิพนธ์นิเทศศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชานิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ศิระประภา จีระเดชาธรรม, อริสรา คชายุทธเดช, วิชชากร วณิชเดโชชัย, สุวิภา ครุปิติ และ อภิรัฐกุญช์ หลวงหล้า. (2565). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความตั้งใจซื้อวอลเปเปอร์มือถือเสริมดวง. ภาควิชาการตลาด คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. https://www.brandbuffet.in.th/2022/06/chula-mbm-present-mutelu-mobile-wallpaper-research/.
สำนักงานพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์. (2567). ETDA เผยมูลค่าอีคอมเมิร์ซไทย ปี 66 พุ่งแตะ 5.96 ล้านล้านบาท อุตสาหกรรมประกันภัยโตมากสุด ร้อยละ 31. สืบค้น 20 กรกฎาคม 2568 จาก https://www.etda.or.th/th/pr-news/Dgt_ecom_survey2024.aspx.
สำนักบริหารการทะเบียน. (2566). ระบบสถิติทางการทะเบียน. สำนักบริหารการทะเบียน กรมการปกครอง. สืบค้น 20 กรกฎาคม 2568 จาก https://stat.bora.dopa.go.th/stat/statnew/statyear/#/.
สุภาวดี กังวานวาณิชย์. (2556). ทัศนคติและพฤติกรรมของผู้บริโภคกับความเชื่อในเรื่องเครื่องรางของขลังในเขตกรุงเทพมหานคร. สารนิพนธ์การจัดการมหาบัณฑิตมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยมหิดล.
อดุลย์ จาตุรงคกุล และดลยา จาตุรงคกุล. (2550). พฤติกรรมผู้บริโภค. (พิมพ์ครั้งที่ 8). โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
อิสยาภรณ์ วงศ์ธรรมกูล. (2561). การเปิดรับสื่อและทัศนคติที่มีต่อเครื่องรางของขลังประเภทเครื่องประดับ. การค้นคว้าอิสระวารสารศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการการสื่อสารองค์กร มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
Avci, I., & Yildiz, S. (2021). The effect of superstitions on consumer luck, horoscope, and evil-oriented purchasing behavior: A study in Turkey. In C. Cobanoglu & V. Della Corte (Eds.), Advances in global services and retail management (Vol. 2, pp. 1–9). USF M3 Publishing.
Cochran, W. G. (1977). Sampling techniques (3rd ed). John Wiley & Sons.
Hanna, N., & Wozniak, R. (2001). Consumer behavior. Prentice Hall.
Kotler, P. (2003). Marketing management (11th ed). Prentice Hall.
Kotler, P. (2016). Marketing management: Analysis, planning, implementation and control (14th global ed). Prentice-Hall.
Kotler, P., & Keller, K. L. (2016). Marketing management (15th global ed). Pearson Education.
Marketing Oops! (2567). 88% ของคนไทยเชื่อเรื่องมู! เปิดอินไซต์ “สายมู” Gen X-Y-Z เน้นเงินโชคลาภมากสุด และกลยุทธ์ “Muketing” เจาะคนแต่ละเจน. สืบค้น 20 กรกฎาคม 2568 จาก https://www.marketingoops.com/reports/mutelu-muketing/.
McCarthy, E. J. (1993). Basic marketing: A global-managerial approach. Irwin.
Nunnally, J. C. (1978). Psychometric theory (2nd ed). McGraw-Hill.
Rovinelli, R. J., & Hambleton, R. K. (1976). On the use of content specialists in the assessment of criterion- referenced test item validity. American Educational Research Association Annual Meeting, Sanfrancisco, CA.
Salkind, N. J. (Ed.). (2010). Encyclopedia of research design. SAGE Publications.
Shiffman, L. G., & Kanuk, L. L. (2003). Consumer behavior. Prentice Hall.
