แรงจูงใจในการเรียนภาษาจีนของนักศึกษาสาขาวิชาการสอนภาษาจีนชั้นปีที่ 4 มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี

ผู้แต่ง

  • วรรณา เหล่าเขตกิจ สาขาวิชาการสอนภาษาจีน คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี
  • ยอดขวัญ ขันติยู สาขาวิชาการสอนภาษาจีน คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี
  • ญานิกา จิตกลาง สาขาวิชาการสอนภาษาจีน คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี
  • ณัฐนันท์ ดวงภักดี สาขาวิชาการสอนภาษาจีน คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี

คำสำคัญ:

แรงจูงใจ, การเรียน, ภาษาจีน

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. ศึกษาแรงจูงใจในการเรียนภาษาจีน และ 2. เพื่อศึกษาแนวทางส่งเสริมแรงจูงใจในการเรียนภาษาจีนของนักศึกษาสาขาวิชาการสอนภาษาจีน ชั้นปีที่ 4 มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ นักศึกษาสาขาวิชาการสอนภาษาจีน ชั้นปีที่ 4 คณะครุศาสตร์มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี จำนวน 18 คน เป็นการวิจัยเชิงสำรวจ ผลการศึกษา พบว่า ในกลุ่มปัจจัยภายนอกด้านผู้สอนและสถานศึกษา มีค่าเฉลี่ย 4.61 ด้านสังคม มีค่าเฉลี่ย 4.72  ด้านครอบครัว มีค่าเฉลี่ย 4.56 ส่วนปัจจัยภายใน คือ ด้านความสนใจในด้านต่าง ๆ มีค่าเฉลี่ย 4.67 และด้านการนำภาษาจีนไปใช้ในอนาคต มีค่าเฉลี่ย 4.67 จากผลการศึกษาดังกล่าว ทำให้ทราบแนวทางในการส่งเสริมแรงจูงใจในการเรียนภาษาจีนของนักศึกษา และการเพิ่มประสิทธิภาพในการเรียนการสอน การวางแผน และการปรับปรุงสาขาวิชาให้ดียิ่งขึ้น

เอกสารอ้างอิง

กุลนรี นุกิจรังสรรค์ และกรองจันทน์ จันทรพาหา. (2564). การศึกษาเบื้องต้นว่าด้วยนักศึกษาจีนในไทย. รายงานการวิจัย. สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.).

แพรวา รัตนทยา. (2564). แรงจูงใจและกลวิธีการเรียนภาษาจีนของนักศึกษามหาวิทยาลัยแม่โจ้. วารสารการจัดการและพัฒนาท้องถิ่น มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม, 1(1), 1–9.

ศุภกา นิรัติศัย. (2561). ทัศนคติ แรงจูงใจ และพฤติกรรมการเรียนภาษาอังกฤษของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ต. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 9(2), 138–170.

Bandura, A. (1997). Self-efficacy: The exercise of control. W. H. Freeman.

Broussard, S. C., & Garrison, M. E. B. (2004). The relationship between classroom motivation and academic achievement in elementary-school-aged children. Family and Consumer Sciences Research Journal, 33(2), 106–120.

Gardner, R. C. (1985). Social psychology and second language learning: The role of attitudes and motivation. Edward Arnold.

Liu, M. (2023). University students’ dynamic motivation to learn Chinese as a second language. SAGE Open, 13(1), 1–14. https://doi.org/10.1177/21582440231207450.

Ooi, B. K., & Ma, J. (2023). The impact of Chinese language learning motivation on intercultural identity among international students at a private university in Henan Province. Journal of Law and Sustainable Development, 11(3), 1–12. https://doi.org/10.55908/sdgs.v11i3.1335.

Spratt, M., Humphreys, G., & Chan, V. (2002). Autonomy and motivation: Which comes first?. Language Teaching Research, 6(3), 245–266.

Ryan, R. M., & Deci, E. L. (2000). Intrinsic and extrinsic motivations: Classic definitions and new directions. Contemporary Educational Psychology, 25(1), 54–67.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-01-01

รูปแบบการอ้างอิง

เหล่าเขตกิจ ว., ขันติยู ย., จิตกลาง ญ., & ดวงภักดี ณ. (2026). แรงจูงใจในการเรียนภาษาจีนของนักศึกษาสาขาวิชาการสอนภาษาจีนชั้นปีที่ 4 มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี. วารสารการบริหาร การจัดการ และการพัฒนาที่ยั่งยืน, 3(4), 1657–1669. สืบค้น จาก https://so15.tci-thaijo.org/index.php/jamsd/article/view/1920

ฉบับ

ประเภทบทความ

Research Articles