การบูรณาการหลักสัปปุริสธรรมเพื่อส่งเสริมภาวะผู้นำทางการเมืองของผู้บริหารเทศบาลตำบลใหม่ อำเภอโนนสูง จังหวัดนครราชสีมา

พระใบฎีกาอภิชัย ชยุตฺตมงฺกุโร; พระมหาศักรินทร์ สุรเมธี

ผู้แต่ง

พระใบฎีกาอภิชัย ชยุตฺตมงฺกุโร มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
พระมหาศักรินทร์ สุรเมธี นักวิชาการอิสระ

คำสำคัญ:

การบูรณาการ, หลักสัปปุริสธรรม, ภาวะผู้นำทางการเมือง

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ คือ 1) เพื่อศึกษาระดับภาวะผู้นำทางการเมืองของผู้บริหารเทศบาลตำบลใหม่ อำเภอโนนสูง จังหวัดนครราชสีมา 2) เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างหลักสัปปุริสธรรมกับภาวะผู้นำทางการเมืองของผู้บริหารเทศบาลตำบลใหม่ อำเภอโนนสูง จังหวัดนครราชสีมา และ 3) เพื่อนำเสนอการบูรณาการหลักสัปปุริสธรรมเพื่อส่งเสริมภาวะผู้นำทางการเมืองของผู้บริหารเทศบาลตำบลใหม่ อำเภอโนนสูง จังหวัดนครราชสีมา การวิจัยเป็นแบบผสานวิธี ได้แก่ การวิจัยเชิงปริมาณใช้แบบสอบถามที่มีค่าความเชื่อมั่น 0.920 ประชากรกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 377 คน สถิติที่ใช้วิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและทดสอบสมมติฐานโดยใช้ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน การวิจัยเชิงคุณภาพโดยการสัมภาษณ์ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 9 รูปหรือคน ผลการวิจัยพบว่า 1. ระดับภาวะผู้นำทางการเมืองของผู้บริหารเทศบาลตำบลใหม่ อำเภอโนนสูง จังหวัดนครราชสีมา โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก
2. ความสัมพันธ์ระหว่างหลักสัปปุริสธรรมกับภาวะผู้นำทางการเมืองของผู้บริหารเทศบาลตำบลใหม่ อำเภอโนนสูง จังหวัดนครราชสีมา พบว่า มีความสัมพันธ์เชิงบวก อยู่ในระดับน้อย (R=0.453**) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 จึงยอมรับสมมติฐานการวิจัย 3. การบูรณาการหลักสัปปุริสธรรมเพื่อส่งเสริมภาวะผู้นำทางการเมืองของผู้บริหารเทศบาลตำบลใหม่ อำเภอโนนสูง จังหวัดนครราชสีมา ตามหลักสัปปุริสธรรม 7 ได้แก่
1) ด้านธัมมัญญุตา รู้จักเหตุ ผู้บริหารเทศบาลมีหลักการและเหตุผลในการตัดสินใจ 2) ด้านอัตถัญญุตา รู้จักผล ผู้บริหารเทศบาลมีเป้าหมายที่ชัดเจนในการบริหารงานเทศบาล 3) ด้านอัตตัญญุตา รู้จักตน ผู้บริหารเทศบาลรู้จักบทบาทหน้าที่ของตนอย่างชัดเจน 4) ด้านมัตตัญญุตา รู้จักประมาณ ผู้บริหารเทศบาลดำเนินโครงการต่าง ๆ โดยคำนึงถึงความคุ้มค่า 5) ด้านกาลัญญุตา รู้จักกาล ผู้บริหารเทศบาลรู้จักเลือกเวลาที่เหมาะสม 6) ด้านปริสัญญุตา รู้จักชุมชน ผู้บริหารเทศบาลมีความเข้าใจต่อปัญหา 7) ด้านปุคคลัญญุตา รู้จักบุคคล ผู้บริหารรู้จักเลือกใช้คนให้เหมาะสมกับงานที่มอบหมาย

เอกสารอ้างอิง

ประธาน สุวรรณมงคล และคณะ. (2537). การกำหนดอำนาจหน้าที่ และความสัมพันธ์ระหว่างส่วนกลาง ส่วนภูมิภาค และส่วนท้องถิ่น. สถาบันดำรงราชานุภาพ สำนักงานปลัดกระทรวงมหาดไทย.

พระครูบรรพตภาวนาวิธาน (มนินท์ จนฺทโก). (2566). การพัฒนาพลเมืองในระบอบประชาธิปไตยตามแนวพระพุทธศาสนาของประชาชนอำเภอเมืองนครนายก. วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระครูปลัดวัชรพงษ์ วชิรปญฺโญ (ปล้องขัน). (2559). ภาวะผู้นำเชิงพุทธเพื่อการบูรณาการพัฒนาชุมชนในจังหวัดน่าน. ดุษฎีนิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระจันนาฤทธิ์ กุลานุรกขิโต (กิม). (2559). ภาวะผู้นำการบริหารจัดการวัดของเจ้าอาวาสในเขตปกครองคณะสงฆ์อำเภอแม่วงก์ จังหวัดนครสวรรค์. วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยจุฬาลงกรณ์.

พระนุกูล อธิวโร (บุญไทย). (2565). ภาวะผู้นำของผู้ปกครองส่วนท้องในการพัฒนาชุมชนตำบลหาดกรวด อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ จังหวัดอุตรดิตถ์. สารนิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระมหานรินทร์ สุรปญฺโญ (เอมพันธ์). (2563). การประยุกต์หลักพุทธจริยธรรมเพื่อพัฒนาจริยธรรมทางการเมืองของผู้นำทางการเมืองในจังหวัดชัยภูมิ. ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระเมธี สิริปญฺโญ (วังใน). (2564). ภาวะผู้นำทางการเมืองตามหลักพุทธธรรมของผู้ปกครองท้องที่ในตำบลป่าแมต อำเภอเมืองแพร่ จังหวัดแพร่. สารนิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระรฤทธิ์ วริทฺธิญาโณ (เขียนโคกกรวด). (2567). ทัศนคติทางการเมืองตามแนวพุทธในการเลือกตั้งท้องถิ่นของผู้มีสิทธิออกเสียงเลือกตั้งในเทศบาลนครนครราชสีมา. วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

ยงยุทธ เกษสาคร. (2541). ภาวะผู้นำและการจูงใจ. ศูนย์เอกสารและตำราสถาบันราชภัฏสวนดุสิต.

Yamane, T. (1973). Statistics: An Introductory Analysis (3rd ed.). New York: Harper and Row.