การประยุกต์หลักพรหมวิหารธรรมเพื่อส่งสริมการปกครองท้องที่ของกำนันและผู้ใหญ่บ้านในตำบลหนองระเวียง อำเภอเมือง จังหวัดนครราชสีมา

พระครูสุวิชานชโยดม; ไพวรรณ  ปุริมาตร

ผู้แต่ง

พระครูสุวิชานชโยดม
ไพวรรณ ปุริมาตร

คำสำคัญ:

พรหมวิหารธรรม, การปกครองท้องที่, การประยุกต์

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับการปกครองท้องที่ของกำนันและผู้ใหญ่บ้านในตำบลหนองระเวียง อำเภอเมือง จังหวัดนครราชสีมา 2) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างหลักพรหมวิหารธรรมกับการปกครองท้องที่ของกำนันและผู้ใหญ่บ้านในตำบลหนองระเวียง อำเภอเมือง จังหวัดนครราชสีมา 3) นำเสนอการประยุกต์หลักพรหมวิหารธรรมเพื่อส่งเสริมการปกครองท้องที่ของกำนันและผู้ใหญ่บ้านในตำบลหนองระเวียง อำเภอเมือง จังหวัดนครราชสีมา การวิจัยเป็นการวิจัยแบบผสาน ผสานวิธี การวิจัยเชิงปริมาณใช้แบบสอบถามที่มีค่าความเชื่อมั่น 0.896 กับกลุ่มตัวอย่างจำนวน 361 คน จากนั้นสถิติที่เลือกใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และทดสอบสมมติฐานโดยใช้ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน และการสัมภาษณ์ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 9 รูปหรือคน ผลการวิจัยพบว่า 1. ระดับการปกครองท้องที่ของกำนันและผู้ใหญ่บ้านในตำบลหนองระเวียง อำเภอเมือง จังหวัดนครราชสีมา ในภาพรวมอยู่ในระดับมาก ( = 3.99) 2. ความสัมพันธ์ระหว่างหลักพรหมวิหารธรรมกับการปกครองท้องที่ของกำนันและผู้ใหญ่บ้านในตำบลหนองระเวียง อำเภอเมือง จังหวัดนครราชสีมา โดยภาพรวม มีความสัมพันธ์เชิงบวก อยู่ในระดับมาก (R=0.748**) จึงยอมรับสมมติฐานการวิจัย 3. การประยุกต์หลักพรหมวิหารธรรมเพื่อส่งสริมการปกครองท้องที่ของกำนันและผู้ใหญ่บ้านในตำบลหนองระเวียง อำเภอเมือง จังหวัดนครราชสีมา พบว่า 1) เมตตา คือปรารถนาดีและเปิดรับความคิดเห็นของประชาชน 2) กรุณา คือเข้าใจและช่วยเหลือผู้ประสบความทุกข์ 3) มุทิตา คือยินดีและสนับสนุนความสำเร็จของคนในชุมชน และ4) อุเบกขา คือวางใจเป็นกลาง ทำหน้าที่อย่างยุติธรรมและโปร่งใส

เอกสารอ้างอิง

กรมการปกครอง. (2550). คู่มือปฏิบัติงาน กำนัน ผู้ใหญ่บ้าน. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์อาสารักษาดินแดน.

กุลิสรา อินอัญชัญ. (2566). การบูรณาการหลักพรหมวิหารธรรมเพื่อการปกครองของผู้บริหารเทศบาลตำบลสุรนารี จังหวัดนครราชสีมา. สารนิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

โกวิทย์ พวงงาม. (2554). การปกครองท้องถิ่น: ว่าด้วยทฤษฎีแนวคิดและหลักการ. กรุงเทพฯ: เอ็กซเปอร์เน็ท.

นครินทร์ เมฆไตรรัตน์ และคณะ. รายงานการศึกษาวิจัยเสนอต่อสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา. บทบาทอำนาจหน้าที่ของกำนันผู้ใหญ่บ้านและการปกครองท้องที่. เข้าถึงได้จาก www.lawreform.go.th สืบค้นเมื่อ 19 มกราคม 2568.

นพเดช เพ็ชรขุนทด และคณะ. (2566). การประยุกต์หลักพุทธธรรมเพื่อส่งเสริมการปกครองของผู้นำท้องที่ในอำเภอเนินสง่า จังหวัดชัยภูมิ. วารสารวิชาการและนวัตกรรมทางสังคมศาสตร์, 5(1), 16-32.

พระปิติพงษ์ ธมฺมปาโล (แน่นนอก). (2566). คุณลักษณะผู้นำทางการเมืองตามแนวพระพุทธศาสนาของผู้บริหารเทศบาลตำบลเมืองคง อำเภอคง จังหวัดนครราชสีมา. สารนิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระมหาปณวัศ ปุญฺญโชตโก และคณะ. (2567). การประยุกต์หลักพลธรรมเพื่อส่งเสริมการปกครองท้องที่ในอำเภอเมือง จังหวัดระยอง. วารสารพุทธนวัตกรรมและการจัดการ, 7(4), 78-90.

ยศพล อินทฤทธิ์. (2565). บทบาทกำนันผู้ใหญ่บ้านที่ควรจะเป็นในอนาคต ศึกษาเฉพาะกรณีอำเภอเมืองกาฬสินธุ์ จังหวัดกาฬสินธุ์. สารนิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.

วันดี ขันแก้ว. (2566). การประยุกต์หลักพุทธธรรมเพื่อพัฒนาภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารท้องถิ่นในการพัฒนาชุมชนองค์การบริหารส่วนตำบลพลงตาเอี่ยม อำเภอวังจันทร์ จังหวัดระยอง. วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

สุจิต กิ่งเกล้า. (2562). การบูรณาการหลักปาปณิกธรรมเพื่อส่งเสริมคุณลักษณะผู้นำที่พึงประสงค์ ของผู้บริหารสำนักงานประกันสังคมจังหวัดสมุทรสาคร. วารสารสหวิทยาการนวัตกรรมปริทรรศน์, 2(2), 34-43.

Yamane, T. (1973). Statistics: An Introductory Analysis (3rd ed.). New York: Harper and Row.