แนวทางการส่งเสริมการบริหารกิจการของคณะสงฆ์ไทยในยุคโลกาภิวัตน์

ผู้แต่ง

  • พระครูภัทรธรรมวิสิทธิ์ (พิสิทธิ์ ญาณิสฺสโร)

คำสำคัญ:

การบริหารกิจการของคณะสงฆ์, คณะสงฆ์ไทย, ยุคโลกาภิวัตน์

บทคัดย่อ

บทความวิชาการนี้มุ่งศึกษาและนำเสนอแนวทางการส่งเสริมการบริหารกิจการของคณะสงฆ์ไทยในยุคโลกาภิวัตน์ ท่ามกลางกระแสการเปลี่ยนแปลงของโลกที่ขับเคลื่อนด้วยเทคโนโลยี การสื่อสารไร้พรมแดน และพลวัตทางสังคมที่ซับซ้อน คณะสงฆ์ไทยกำลังเผชิญกับความท้าทายสำคัญในการธำรงรักษาบทบาทและความศรัทธาของพุทธศาสนิกชน ปัญหาหลักที่คณะสงฆ์ไทยเผชิญในการเข้าถึงความศรัทธาของประชาชน ได้แก่ พระสงฆ์ไม่ปฏิบัติตนตามพระธรรมวินัยซึ่งทำให้เกิดภาพลักษณ์และความประพฤติที่ไม่เหมาะสมของพระภิกษุสงฆ์บางรูป ที่บั่นทอนความเชื่อมั่นอย่างรุนแรง ความห่างเหินทางวัยและวัฒนธรรม ระหว่างคณะสงฆ์กับคนรุ่นใหม่ที่สื่อสารกันได้ยาก การปรับตัวด้านการสื่อสารและใช้เทคโนโลยีที่ไม่เต็มศักยภาพ ปัญหาการบริหารจัดการภายในที่ขาดธรรมาภิบาลและความโปร่งใส โดยเฉพาะด้านทรัพย์สิน และการตีความพระธรรมวินัยที่ไม่ทันต่อบริบทสังคมสมัยใหม่ ซึ่งทำให้ธรรมะไม่สามารถตอบโจทย์ปัญหาชีวิตปัจจุบันได้ เพื่อฟื้นฟูและดึงดูดความศรัทธาของประชาชนให้กลับคืนมา จึงจะนำเสนอแนวทางการส่งเสริมการบริหารกิจการคณะสงฆ์ไทยจึงต้องบูรณาการหลักธรรมเข้ากับการบริหารจัดการสมัยใหม่ เทคโนโลยี และธรรมาภิบาล เพื่อธำรงพระพุทธศาสนาให้ยั่งยืนและเป็นที่พึ่งของสังคมต่อไป

เอกสารอ้างอิง

กีรติ ยศยิ่งยง. (2552). องค์กรแห่งนวัตกรรม แนวคิด และกระบวนการ. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ทินพันธ์ นาคะตะ. (2529). พระพุทธศาสนากับสังคมไทย. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์การศาสนา.

ธีรโชติ เกิดแก้ว. (2547). พระพุทธศาสนากับปัญหาสังคม. ปทุมธานี : สื่อตะวัน.

พระณรงค์ สังขวิจิตร. (2560). การปกครองคณะสงฆ์ไทยปัจจุบัน : ปัญหาและแนวทางแก้ไข. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 6(1), 27-40.

พระธรรมเจดีย์ และคณะ. (2566). การบูรณาการหลักพรหมวิหารธรรมเพื่อการปกครองคณะสงฆ์ภาค 11. วารสารสันติสุขปริทรรศน์. 4(1), 1-14.

พระธรรมปิฎก (ป.อ.ปยุตฺโต). (2534). การพัฒนาที่ยั่งยืน. กรุงเทพฯ : สหธรรมิก.

พระมหากฤษฎา กิตฺติโสภโณ และคณะ. (2566). การพัฒนาโครงสร้างเชิงระบบเพื่อการปกครองคณะสงฆ์ที่เข้มแข็งในสังคมไทย. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 12(1), 259-272.

ศูนย์วิจัยสังคมศาสตร์. (2566). สังคมไทยในยุคดิจิทัล : การเปลี่ยนแปลงและการพัฒนาในสังคมยุคใหม่. กรุงเทพฯ : ศูนย์วิจัยสังคมศาสตร์.

สมหมาย เทียนทอง. (2565). คณะสงฆ์ไทยในยุคปัจจุบัน: การศึกษาและทบทวนบทบาทของพระสงฆ์ในสังคมไทย. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

สันติสุข โสภณสิริ. (2562). การเผยแผ่พุทธศาสนาในยุคดิจิทัล. วารสารพุทธศาสตร์และศาสนาเปรียบเทียบ, 12(2), 45-58.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-07-10

รูปแบบการอ้างอิง

พระครูภัทรธรรมวิสิทธิ์ (พิสิทธิ์ ญาณิสฺสโร). (2026). แนวทางการส่งเสริมการบริหารกิจการของคณะสงฆ์ไทยในยุคโลกาภิวัตน์. วารสารรัฐศาสตร์ มจร โคราช, 1(1), 49–59. สืบค้น จาก https://so15.tci-thaijo.org/index.php/JPMK/article/view/3813