แนวทางการส่งเสริมการบริหารกิจการของคณะสงฆ์ไทยในยุคโลกาภิวัตน์
คำสำคัญ:
การบริหารกิจการของคณะสงฆ์, คณะสงฆ์ไทย, ยุคโลกาภิวัตน์บทคัดย่อ
บทความวิชาการนี้มุ่งศึกษาและนำเสนอแนวทางการส่งเสริมการบริหารกิจการของคณะสงฆ์ไทยในยุคโลกาภิวัตน์ ท่ามกลางกระแสการเปลี่ยนแปลงของโลกที่ขับเคลื่อนด้วยเทคโนโลยี การสื่อสารไร้พรมแดน และพลวัตทางสังคมที่ซับซ้อน คณะสงฆ์ไทยกำลังเผชิญกับความท้าทายสำคัญในการธำรงรักษาบทบาทและความศรัทธาของพุทธศาสนิกชน ปัญหาหลักที่คณะสงฆ์ไทยเผชิญในการเข้าถึงความศรัทธาของประชาชน ได้แก่ พระสงฆ์ไม่ปฏิบัติตนตามพระธรรมวินัยซึ่งทำให้เกิดภาพลักษณ์และความประพฤติที่ไม่เหมาะสมของพระภิกษุสงฆ์บางรูป ที่บั่นทอนความเชื่อมั่นอย่างรุนแรง ความห่างเหินทางวัยและวัฒนธรรม ระหว่างคณะสงฆ์กับคนรุ่นใหม่ที่สื่อสารกันได้ยาก การปรับตัวด้านการสื่อสารและใช้เทคโนโลยีที่ไม่เต็มศักยภาพ ปัญหาการบริหารจัดการภายในที่ขาดธรรมาภิบาลและความโปร่งใส โดยเฉพาะด้านทรัพย์สิน และการตีความพระธรรมวินัยที่ไม่ทันต่อบริบทสังคมสมัยใหม่ ซึ่งทำให้ธรรมะไม่สามารถตอบโจทย์ปัญหาชีวิตปัจจุบันได้ เพื่อฟื้นฟูและดึงดูดความศรัทธาของประชาชนให้กลับคืนมา จึงจะนำเสนอแนวทางการส่งเสริมการบริหารกิจการคณะสงฆ์ไทยจึงต้องบูรณาการหลักธรรมเข้ากับการบริหารจัดการสมัยใหม่ เทคโนโลยี และธรรมาภิบาล เพื่อธำรงพระพุทธศาสนาให้ยั่งยืนและเป็นที่พึ่งของสังคมต่อไป
เอกสารอ้างอิง
กีรติ ยศยิ่งยง. (2552). องค์กรแห่งนวัตกรรม แนวคิด และกระบวนการ. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ทินพันธ์ นาคะตะ. (2529). พระพุทธศาสนากับสังคมไทย. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์การศาสนา.
ธีรโชติ เกิดแก้ว. (2547). พระพุทธศาสนากับปัญหาสังคม. ปทุมธานี : สื่อตะวัน.
พระณรงค์ สังขวิจิตร. (2560). การปกครองคณะสงฆ์ไทยปัจจุบัน : ปัญหาและแนวทางแก้ไข. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 6(1), 27-40.
พระธรรมเจดีย์ และคณะ. (2566). การบูรณาการหลักพรหมวิหารธรรมเพื่อการปกครองคณะสงฆ์ภาค 11. วารสารสันติสุขปริทรรศน์. 4(1), 1-14.
พระธรรมปิฎก (ป.อ.ปยุตฺโต). (2534). การพัฒนาที่ยั่งยืน. กรุงเทพฯ : สหธรรมิก.
พระมหากฤษฎา กิตฺติโสภโณ และคณะ. (2566). การพัฒนาโครงสร้างเชิงระบบเพื่อการปกครองคณะสงฆ์ที่เข้มแข็งในสังคมไทย. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 12(1), 259-272.
ศูนย์วิจัยสังคมศาสตร์. (2566). สังคมไทยในยุคดิจิทัล : การเปลี่ยนแปลงและการพัฒนาในสังคมยุคใหม่. กรุงเทพฯ : ศูนย์วิจัยสังคมศาสตร์.
สมหมาย เทียนทอง. (2565). คณะสงฆ์ไทยในยุคปัจจุบัน: การศึกษาและทบทวนบทบาทของพระสงฆ์ในสังคมไทย. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สันติสุข โสภณสิริ. (2562). การเผยแผ่พุทธศาสนาในยุคดิจิทัล. วารสารพุทธศาสตร์และศาสนาเปรียบเทียบ, 12(2), 45-58.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารรัฐศาสตร์ มจร โคราช

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความนี้ได้รับการเผยแพร่ภายใต้สัญญาอนุญาต Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0) ซึ่งอนุญาตให้ผู้อื่นสามารถแชร์บทความได้โดยให้เครดิตผู้เขียนและห้ามนำไปใช้เพื่อการค้าหรือดัดแปลง หากต้องการใช้งานซ้ำในลักษณะอื่น ๆ หรือการเผยแพร่ซ้ำ จำเป็นต้องได้รับอนุญาตจากวารสาร