การจัดการองค์ความรู้ด้านการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม: การยกระดับสมรรถนะนักสื่อความหมายท้องถิ่นบนรถรางนำเที่ยว จังหวัดนครพนม

ผู้แต่ง

  • ปิยะพงษ์ นาไชย สาขาการท่องเที่ยวและอุตสาหกรรมบริการ วิทยาลัยการท่องเที่ยวและอุตสาหกรรมบริการ มหาวิทยาลัยนครพนม
  • ชลิดา ช่วยสุข สาขาการท่องเที่ยวและอุตสาหกรรมบริการ วิทยาลัยการท่องเที่ยวและอุตสาหกรรมบริการ มหาวิทยาลัยนครพนม
  • ธาวิษ ถนอมจิตศ์ สาขาวิชาการจัดการการท่องเที่ยวระหว่างประเทศ คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม

คำสำคัญ:

สมรรถนะ, นักสื่อความหมายผู้สูงอายุท้องถิ่น, รถรางนำเที่ยว, การถอดบทเรียน

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับสมรรถนะของนักสื่อความหมายผู้สูงอายุท้องถิ่นบนรถรางนำเที่ยว จังหวัดนครพนม และ 2) ถอดบทเรียนองค์ความรู้ด้านการเป็นนักสื่อความหมายผู้สูงอายุท้องถิ่นบนรถรางนำเที่ยว จังหวัดนครพนม กิจกรรมที่ใช้คือการอบรมเชิงปฏิบัติการเรื่องการพัฒนาศักยภาพของนักสื่อความหมายผู้สูงอายุท้องถิ่น จังหวัดนครพนมซึ่งเป็นหลักสูตรระยะสั้น จัดโดยเทศบาลเมืองนครพนม มีผู้เข้าร่วมโครงการซึ่งเป็นกลุ่มนักเรียนผู้สูงอายุ โรงเรียนผู้สูงอายุนครพนม จำนวน 40 คน เครื่องมือที่ใช้เก็บรวบรวมข้อมูลคือแบบสอบถาม สถิติที่ใช้คือค่าร้อยละและค่าเฉลี่ย ผลการศึกษาพบว่า 1) ระดับสมรรถนะของนักสื่อความหมายผู้สูงอายุท้องถิ่นบนรถรางนำเที่ยว จังหวัดนครพนม ใน 9 ด้าน มีรายละเอียดดังนี้ ด้านความรู้สถานการณ์การท่องเที่ยวในปัจจุบันอยู่ในระดับมาก ด้านแนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยวจังหวัดนครพนมอยู่ในระดับมาก ด้านความรู้แหล่งท่องเที่ยวท้องถิ่นจังหวัดนครพนมอยู่ในระดับมากที่สุด ด้านทักษะวิชาชีพนักสื่อความหมายท้องถิ่นอยู่ในระดับมาก ด้านทักษะการสื่อสารและการนำเที่ยวอยู่ในระดับปานกลาง ด้านการใช้จิตวิทยาบริการอยู่ในระดับปานกลาง ด้านมนุษยสัมพันธ์ในงานบริการอยู่ในระดับมาก ด้านบทบาทหน้าที่ของนักสื่อความหมายท้องถิ่นบนรถรางอยู่ในระดับปานกลาง และด้านการดูแลนักท่องเที่ยวด้วยจิตบริการอยู่ในระดับมากที่สุด และ 2) การถอดบทเรียนองค์ความรู้พบว่า ผู้สูงอายุมีต้นทุนทางวัฒนธรรมและความรู้เชิงพื้นที่ที่เข้มแข็งสามารถเล่าเรื่องราวท้องถิ่นได้อย่างมีชีวิตชีวาจากประสบการณ์ตรง โดยมีจุดแข็งด้านความรู้แหล่งท่องเที่ยวและจิตบริการ ส่วนด้านที่ควรพัฒนาเพิ่มเติมคือทักษะการสื่อสาร การนำเที่ยว และความเข้าใจบทบาทหน้าที่ของนักสื่อความหมายอย่างเป็นระบบ ทั้งนี้องค์ความรู้ที่ได้สามารถนำไปใช้เป็นแนวทางในการพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมนักสื่อความหมายผู้สูงอายุท้องถิ่นในพื้นที่อื่นต่อไป

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2565). แผนพัฒนาการท่องเที่ยวแห่งชาติ ฉบับที่ 2 (พ.ศ. 2565–2569). สำนักงานปลัดกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.

การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย. (2565). รายงานแผนยุทธศาสตร์การพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม. การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย.

ชนิษฐา ใจเป็ง. (2566). การพัฒนานักสื่อความหมายท้องถิ่นเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมในชุมชนไทยอง ตำบลบวกค้าง อำเภอสันกำแพง จังหวัดเชียงใหม่. วารสารวิจยวิชาการ, 6(5), 283–296. https://doi.org/10.14456/jra.2023.117

เบญญา จริยวิจิตร และ เกสสิณี ตรีพงศ์พันธุ์. (2562). การพัฒนานักสื่อความหมายการท่องเที่ยวเชิงนิเวศชุมชนบ้านส้อง จังหวัดสุราษฎร์ธานี. วารสารราชภัฏสุราษฎร์ธานี, 6(2), 221–240.

พระธวัชชัย อานนฺโท, พระครูโสภณปริยัติสุธี, และ สมยศ ปัญญามาก. (2565). การเสริมสร้างการมีส่วนร่วมของผู้สูงอายุในการถ่ายทอดภูมิปัญญาท้องถิ่นสู่เยาวชนของตำบลแม่ปืม อำเภอเมืองพะเยา จังหวัดพะเยา. วารสารวิจยวิชาการ, 5(3), 35–48. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jra/article/view/252631

พูลศักดิ์ หอมสมบัติ, พระใบฎีกาสุพจน์ ตปสีโล (เกษนคร), บรรยวัสถ์ ฝางคำ, และ สุพิมล ศรศักดา. (2565). โรงเรียนผู้สูงอายุ: การเสริมสร้างศักยภาพผู้สูงอายุในสังคมสูงวัย. วารสารนวัตกรรมการศึกษาและการวิจัย, 6(2), 540–551.

ภฤศสร ฤทธิมนตรี ซีมิค, ปุณยวีร์ ศรีรัตน์, ประนอม การชะนันท์, และ ศราวัสดี นวกัณห์วรกุล. (2566). ศักยภาพชุมชนในการจัดการประสบการณ์การท่องเที่ยวบนฐานมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมของอำเภอลานสกา จังหวัดนครศรีธรรมราช. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยการจัดการและเทคโนโลยีอีสเทิร์น, 20(2).

สมชาย ชัยจันทร์. (2565). ชุมชนท้องถิ่นกับการพัฒนาศักยภาพผู้สูงอายุในชุมชน. วารสารวิจัยและพัฒนาด้านสุขภาพ สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดนครราชสีมา, 8(1), 5–17. https://he02.tci-thaijo.org/index.php/journalkorat/article/view/252772

สำนักงานจังหวัดนครพนม. (2566). แผนพัฒนาจังหวัดนครพนม พ.ศ. 2566–2570. https://www2.nakhonphanom.go.th/files/com_news_struct/2025-02_7b9b968999ef63c.pdf

อัจฉราพรรณ ลาภโพธิ์ชัย, ระพีพรรณ คำหอม, และ ทัศนีย์ ลักขณาภิชนชัช. (2567). บทบาทอาสาสมัครพิทักษ์ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมหมู่บ้าน (ทสม.) ในการดำเนินงานด้านทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมของจังหวัดสมุทรปราการ. วารสารมนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์ และนวัตกรรม มหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์, 3(2), 135–148. https://doi.org/10.14456/hsi.2024.23

Yamane, T. (1967). Statistics: An introductory analysis (2nd ed.). Harper and Row.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-04-28

รูปแบบการอ้างอิง

นาไชย ป., ช่วยสุข ช., & ถนอมจิตศ์ ธ. (2026). การจัดการองค์ความรู้ด้านการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม: การยกระดับสมรรถนะนักสื่อความหมายท้องถิ่นบนรถรางนำเที่ยว จังหวัดนครพนม. วารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 1(1), 39–50. สืบค้น จาก https://so15.tci-thaijo.org/index.php/MS-RMUJournal/article/view/3559