การพัฒนาชุดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน เรื่องระบบการแลกเปลี่ยนแก๊ส สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2

กัญญาภรณ์  เพ็งปรางค์; วิระภรณ์  ไหมทอง; ฉัตรชัย เครืออินทร์

ผู้แต่ง

กัญญาภรณ์ เพ็งปรางค์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่
วิระภรณ์ ไหมทอง ภาควิชาฟิสิกส์และวิทยาศาสตร์ทั่วไป คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่
ฉัตรชัย เครืออินทร์ ภาควิชาฟิสิกส์และวิทยาศาสตร์ทั่วไป คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่

คำสำคัญ:

ระบบการแลกเปลี่ยนแก๊ส, การใช้ปัญหาเป็นฐาน, ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรู้

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์คือ (1) เพื่อหาประสิทธิภาพชุดกิจกรรมการจัดการเรียน ปัญหาเป็นฐาน เรื่อง ระบบการแลกเปลี่ยนแก๊ส สำหรับนักเรียนชันมัธยมศึกษาปีที่ 2 โดยใช้เกณฑ์80/80 (2) เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรู้ และความสามารถในการคิด แก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์ระหว่างก่อนและหลังเรียนด้วยชุดกิจกรรมการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน เรื่อง ระบบการแลกเปลี่ยนแก๊ส สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2

ผลการวิจัย พบว่า (1) การหาประสิทธิภาพชุดกิจกรรมการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน เรื่อง ระบบการแลกเปลี่ยนแก๊ส สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 มีความเหมาะสมขององค์ประกอบต่างๆ ของชุดกิจกรรมที่ระดับมาก และมีประสิทธิภาพเท่ากับ 83.25/80.20 เป็นไปตามเกณฑ์ที่กำหนด (2) นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ที่เรียนด้วยชุดกิจกรรมการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน เรื่อง ระบบการแลกเปลี่ยนแก๊ส มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรู้และมีความสามารถในการคิดแก้ปัญหาอย่าสร้างสรรค์ หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05

เอกสารอ้างอิง

กรมวิชาการ กระทรวงศึกษาธิการ. (2545). การวิจัยเพื่อพัฒนาการเรียนรู้ตามหลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน.กรุงเทพมหานคร: คุรุสภาลาดพร้าว.

กันตภณ วิชัยทา, ปริยาพร กองคำ และกฤษฎา บุญชม (2564). การพัฒนาทักษะการแก้ไขสถานการณ์ปัญหาด้วยการจัดประสบการณ์การเรียนรู้แบบ มรภ.ชม. วารสารการศึกษาและนวัตกรรมพัฒนาการเรียนรู้, 3(1), 19-36.

กฤษณะ ประฉิมมะ และเอื้อมพร หลินเจริญ (2567). การพัฒนาชุดกิจกรรมการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน เพื่อส่งเสริมผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน เรื่อง ปริมาณทางไฟฟ้า สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3. Journal of Modern Learning Development, 9(2), 57-72.

จันทรา บุญยะรัตน์ (2553). การพัฒนาหน่วยการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน เรื่องภาวะโลกร้อน สาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 (ปริญญานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต). พิษณุโลก: มหาวิทยาลัยนเรศวร.

เฉลิมชัย กาญจนคเชนทร์ และสมเกียรติ พรพิสุทธิมาศ (2559). การศึกษาความสามารถในการคิดแก้ปัญหาทางวิทยาศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายในรายวิชาชีววิทยาที่ได้รับการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน (รายงานการประชุมวิชาการ). การประชุมวิชาการระดับชาติ ครุศาสตร์ ครั้งที่ 1 หัวข้อ “การจัดการศึกษาเพื่อพัฒนาท้องถิ่นสู่ประชาคมอาเซียน: ทิศทางใหม่ในศตวรรษที่ 21” (น. 279-387). มหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์.

ธีระสันต์ ช่วยรักษา. (2567). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนวิทยาศาสตร์โดยใช้ปัญหาเป็นฐานเพื่อเสริมทักษะการแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์และเจตคติต่อการเรียนวิทยาศาสตร์ วิชาฟิสิกส์เพิ่มเติมสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5, วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 47(4), 130-145.

พวงรัตน์ บุญญานุรักษ์. (2544). การเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นหลัก. กรุงเทพมหานคร: ธนาเพรสแอนด์กราฟฟิค.

พิมพ์ใจ เกตุการณ์, สพลณภัทร์ ศรีแสนยงค์ และสมศิริ สิงห์ลพ. (2558). ผลการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาวิทยาศาสตร์ทำสามารถในการแก้ปัญหาและเจตคติทางวิทยาศาสตร์ของนักเรียนชั้นปีที่ 6 (ปริญญานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต). ชลบุรี: มหาวิทยาลัยบูรพา.

วัลลี สัตยาศัย. (2547). การเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นหลัก รูปแบบการเรียนรู้โดยผู้เรียนเป็นศูนย์กลาง.กรุงเทพมหานคร: บุ๊คเน็ท.

สถาบันทดสอบทางการศึกษาแห่งชาติ. (2567). รายงานผลการทดสอบทางการศึกษา ปีการศึกษา 2567. กรุงเทพมหานคร: สถาบันทดสอบทางการศึกษาแห่งชาติ (สทศ.).

สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2567). ผลการประเมินด้านความคิดสร้างสรรค์ของ PISA 2022. กรุงเทพมหานคร: สสวท.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาชั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ชุมนุมสทกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.

อนุสสรา เฉลิมศรี. (2555). การพัฒนาชุดกิจกรรมการจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการภายในกลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ ชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร (ฝ่ายประถม). กรุงเทพมหานคร: โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร (ฝ่ายประถม).

อภิสิทธิ์ ธงไชย. (2556). สะเต็มศึกษากับการพัฒนาการศึกษาวิทยาศาสตร์เทคโนโลยี วิศวกรรมศาสตร์และคณิตศาสตร์ในประเทศสหรัฐอเมริกา. วารสารสมาคมครูวิทยาศาสตร์ คณิตศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย, 21(1), 15-18.

Barrows, H. S., & Tamblyn, R. M. (1980). Problem-based learning an approach to medical education. USA: Springer Publishing Company.

Treffinger, D. J., Edwin, S. C., & Isaken, S. G. (2008). Understanding individual problem-solving style: A key to learning and applying creative problem solving. Learning and individual differences, 18, 390-401.

Zhan Z., He L., & Zhong, X. (2024). How does problem-solving pedagogy affect creativity? A meta-analysis of empirical studies. Frontiers in Psychology, 15, 1-16.