การติดตามและประเมินผลการใช้ประโยชน์จากงานวิจัยที่ได้รับทุนจากสถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อติดตามและประเมินผลการใช้ประโยชน์จากงานวิจัยที่ได้รับการสนับสนุนทุนวิจัยจากสถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์ ในปีงบประมาณ พ.ศ. 2561–2563 และใช้เป็นแนวทางกำหนดหลักเกณฑ์การจัดสรรทุนวิจัยใหม่เพื่อประเมินความคุ้มค่าของงบประมาณด้านการวิจัยที่มีอยู่อย่างจำกัด และเพื่อให้ผลการวิจัยสามารถนำไปใช้ประโยชน์ได้อย่างเป็นรูปธรรมและสอดคล้องกับพันธกิจของมหาวิทยาลัยที่มุ่งสู่การเป็นมหาวิทยาลัยเพื่อการพัฒนาท้องถิ่น การศึกษาครั้งนี้ใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงเอกสาร ประชากรคือโครงการวิจัยทั้งหมด 99 โครงการ โดยกลุ่มตัวอย่างคือ 92 โครงการ ที่สามารถปิดทุนได้ตามกำหนด วิธีการวิจัยใช้การวิเคราะห์ข้อมูลทุติยภูมิจากฐานข้อมูลของมหาวิทยาลัยและแบบบันทึกข้อมูล (Record Form) ผลการศึกษาพบว่า มีการนำผลงานวิจัยไปใช้ประโยชน์เชิงวิชาการสูงที่สุดคิดเป็นร้อยละ 89 รองลงมาคือ การใช้ประโยชน์เชิงชุมชน/สังคม คิดเป็นร้อยละ 8 และเชิงพาณิชย์ คิดเป็นร้อยละ 3 โดยไม่พบการใช้ประโยชน์เชิงนโยบาย การเผยแพร่ผลงานวิจัยเชิงวิชาการส่วนใหญ่เป็นการเผยแพร่ในระดับชาติ คิดเป็นร้อยละ 70 การเผยแพร่ในระดับนานาชาติ คิดเป็นร้อยละ 13 การยื่นขอทรัพย์สินทางปัญญาร้อยละ 2 และการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ (KM) ร้อยละ 15 จากข้อค้นพบนี้สะท้อนว่าการจัดสรรทุนวิจัยของมหาวิทยาลัยยังมุ่งเน้นด้านวิชาการเป็นหลัก จึงควรปรับยุทธศาสตร์การสนับสนุนให้เพิ่มการใช้ประโยชน์เชิงพาณิชย์และเชิงนโยบาย เพื่อสนับสนุนการเปลี่ยนผ่านสู่มหาวิทยาลัยแห่งนวัตกรรมในระยะถัดไป ซึ่งผลการติดตามประเมินนี้ช่วยให้มหาวิทยาลัยสามารถใช้ข้อมูลเชิงประจักษ์ในการทบทวนและกำหนดหลักเกณฑ์การจัดสรรทุนวิจัยให้เกิดประสิทธิภาพและตอบโจทย์การพัฒนาท้องถิ่นและประเทศได้อย่างคุ้มค่าสูงสุด
Article Details
เอกสารอ้างอิง
เก็จกนก เอื้อวงศ์. (2560). กลยุทธ์การส่งเสริมการใช้ประโยชน์จากงานวิจัยเพื่อพัฒนาสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารศึกษาศาสตร์ มสธ. ปีที่ 10(2) หน้า 190-207.
เก็จกนก เอื้อวงศ์. (2561). การใช้ประโยชน์จากงานวิจัยเพื่อพัฒนาคุณภาพการศึกษา: คุณค่าและแนวทางการส่งเสริมเพื่อการพัฒนาและการแก้ไขปรับปรุงการปฏิบัติงาน. วารสาร Edu Journal (BSRU).
นันทัชพร ปานะรัตน์, และ ปิยะนุช เงินคล้าย. (2562). ประสิทธิผลของการบริหารมหาวิทยาลัยราชภัฏเพื่อการพัฒนาท้องถิ่น. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร. ปีที่ 10(2) หน้า 101–110.
ฝ่ายประเมินผลการวิจัยของประเทศ กองประเมินผลและจัดการความรู้การวิจัย สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ. (2562). การใช้ประโยชน์งานวิจัยในความหมายของ วช. คืออะไร. https://i4biz.nrct.go.th/ewt_news.php?nid=34
ภาคภูมิ ทิพคุณ. (2562). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการใช้ประโยชน์จากงานวิจัยโดยหน่วยงานภาครัฐของไทย.
วารสารศรีนครินทรวิโรฒวิจัยและพัฒนา (สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์). ปีที่ 11(21) (มกราคม - มิถุนายน 2562)
วิจารณ์ พานิช. (2551). R2R: Routine to Research สยบงานจำเจด้วยการวิจัยสู่โลกใหม่ของงานประจำ (พิมพ์ครั้งที่ 1). สถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข.
ศศิธร ศักดิ์เทวินทร์. (2551). สถานะองค์ความรู้เกี่ยวกับการคุ้มครองสิทธิเด็กเมื่อเข้าสู่กระบวนการยุติธรรม: วิธีวิทยาการสังเคราะห์งานวิจัยอภิมานเชิงคุณภาพ [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์].
สานิต ศิริวิศิษฐ์กุล, และ สมยศ อวเกียรติ. (2559). ตัวแบบปัจจัยเชิงสาเหตุที่มีอิทธิพลต่อประสิทธิผลการบริหารงานวิจัยในสถาบันอุดมศึกษาเอกชนในประเทศไทย. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยธนบุรี, ปีที่ 10(23).
สำนักงานสภานโยบายการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม. (2564). สาระสำคัญ พระราชบัญญัติส่งเสริมการใช้ประโยชน์งานวิจัยและนวัตกรรม. https://www.nxpo.or.th/
อิทธิพร ขำประเสริฐ. (2563). ความท้าทายของบุคลากรสายสนับสนุนวิชาการ. วารสารการพัฒนางานประจำสู่งานวิจัย. ปีที่ 7(2) (ตุลาคม - ธันวาคม 2563)