The Uncrossable Otherness in Language: A Case Study of the Chinese Translation of the Four-worded Synonymous Compounds in Sri Burapha’s Novel ‘Behind The Painting’

Authors

  • CAI SIYAO สาขาภาษาไทยเพื่ออาชีพ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย
  • Buaphan Suphanyot2 สาขาวิชาภาษาไทย คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย
  • Burin Srisomthawin สาขาวิชาภาษาจีน คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย

Keywords:

translation, four-worded synonymous compound, uncrossable otherness in language

Abstract

          This research article aimed to studytheinability to overcome the otherness in the Chinese translation of the four-worded synonymous compounds in Sri Burapha’s novel ‘Behind The Painting’. The study found two aspects of the inability to overcome the otherness: 1) word choices that lack aesthetic quality; and 2) partial translation. The reason behind the word choices that lack aesthetic quality and partial translation, or inability to produce the translation that is in accord with Sri Burapha’s intention, is that the translator was unable to choose the words that have equivalent meanings to the Thai version. The translation of the four-worded synonymous compounds into Chinese language was done by using ordinary words, resulting in the readers’ inability to imagine and understand the original meaning, for example the inability to use words that rhyme, which can create emotional effect, or words with components that convey equivalent meaning to the original version. Therefore, the Chinese version is unable to create true and clear image, feeling, and emotion to the readers.

References

กนกพร นุ่มทอง.2554. ตำราการแปลภาษาไทยเป็นภาษาจีน.กรุงเทพมหานคร: สถาบันขงจื๊อ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

กาญจนา ต้นโพธิ์. 2549. “การใช้ภาษาเพื่อสื่อจินตภาพในนวนิยายของศรีบูรพา.” วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาภาษาไทย บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

ชาติชาย สุวรรณเสวก. 2555. “การวิเคราะห์ความหมายชี้บ่งเป็นในสนทนาในนวนิยายของศรีบูรพา เรื่อง “ข้างหลังภาพ” แปล โดย เดวิค สโมธ์”. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิชาการแปลภาษาอังกฤษ และไทย คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

ณฐ บุญธนาธีรโชติ. 2563. “สรุปบทความของซ่งฟ่าน เรื่อง การวิเคราะห์ตัวตนและทางเลือกในมุมมองเชิง จริยธรรมของตัวละครในนนวนิยาย “ข้างหลังภาพ” ของศรีบูรพา.” วารสารศิลปศาสตร์มหาวิทยาลัยรังสิต ฉบับที่ 124-117: 2.

ตรีศิลป์ บุญขจร. 2521. นวนิยายกับสังคมไทย. (พ.ศ.2475-2500). กรุงเทพมหานคร: แผนกวิชาภาษาไทย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

บุรินทร์ ศรีสมถวิล. 2559. พินิจคำพิพากษาฉบับพากย์จีนสองสำนวน: การศึกษาเปรียบเทียบ. วารสารจีน ศึกษามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. ฉบับที่: 2 91-183.

บุรินทร์ ศรีสมถวิล. 2562. การก้าว “ไม่” ข้ามความเป็นอื่นด้านภาษาในพระราชนิพนธ์เรื่อง “แก้วจอมซน” ฉบับพากย์จีน. วารสารจีนศึกษามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. ฉบับที่: 2 259-315.

ประกาศ วัชราภรณ์. 2531. สุภาพบุรุษนักประพันธ์. กรุงเทพมหานคร: ดอกหญ้า.

เพ็ญพิสุทธิ์ สีกาแก้ว ขนิษฐา จิตชินะกุล และบุรินทร์ ศรีสมถวิล. 2565. “ยินเสียงแต่ไร้ความหมาย นัยที่ หายไป ระหว่างการเดินทางของภาษา” กรณีศึกษาการ “ก้าวไม่ข้าม” ความเป็นอื่นด้านภาษาในการแปลชื่อ ตัวละครเอกจากนวนิยายซีไรต์เรื่อง “อมตะ”. วารสารคณะมนุษยศาสตร์สังคมศาสตร์ ปริทัศน์. มหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง. ฉบับที่1: 78-93.

ราชบัณฑิตยสถาน. 2556. พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2544. กรุงเทพมหานคร: ราชบัณฑิตยสถาน.

ราตรี ธันวารชร. 2534. “การศึกษาการซ้อนคำในภาษาไทย”. วิทยานิพนธ์อักษรศาสตร์ดุษฎีบัณฑิต สาขาภาษาไทย คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

วัลยา วิวัฒน์ศร. 2557. การแปลวรรณกรรม. พิมพ์ครั้งที่ 3.กรุงเทพมหานคร: คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

กุหลาบ สายประดิษฐ์. 2510. ข้างหลังภาพ. พิมพ์ครั้งที่ 7. ผดุงศึกษา.

กุหลาบ สายประดิษฐ์. 2545. ปราบพยศ. พิมพ์ครั้งที่ 6. กรุงเทพมหานคร: ดอกหญ้า.

กุหลาบ สายประดิษฐ์. 2545. แลไปข้างหน้า (รวมภาคปฐมวัยและภาคมัชณิมวัย). กรุงเทพมหานคร: ดอกหญ้า.

ศยามล ศรสุวรรณศรี. 2553. “การแปลสำนวนในวรรณกรรมชุดนาร์เนีย เรื่องพิศวงและผจญภัย. โพ้นทะเล เป็นภาษาไทยโดย สุมนา บุณยะรัตเวช.” วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตร มหาบัณฑิต สาชาวิชาภาษา และวัฒนธรรมเพื่อการสื่อสารการพัฒนา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหิดล.

สรุพงษ์ คงสัตย์. 2545. หลักการแปล. กรุงเทพมหานคร: คณะมนุษยศาสตร์มหาวิทยาลัยจุฬาลงกรณราช วิทยาลัย. สมบัติจำปาเงิน. 2540. ปทานุกรมฉบับถ้อยคำ สำนวนโวหาร คำพังเพย สุภาษิตไทย.

กรุงเทพมหานคร: บริษัท ต้นอ้อแกรมมี่จำกัด. สำนักพิมพ์มติชน. 2563.

พจนานุกรม ฉบับติชม. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มติชนปากเกร็ด.

สํานักเลขาธิการนายกรัฐมนตรี. (2540). เกณฑ์การถ่ายทอดเสียงภาษาจีนแมนดาริน ด้วยอักขรวิธีไทย. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

Compiled by the Language Research Office of Hubei University. (1985). A Dictionary of Chinese Idioms. Henan: Henan People's Publishing House.

Institute of Linguistics, CASS. (2019). Dictionary Modern Chinese (Seventh Edition). Beijing: The Commercial Press.

Luan, W. H., Xing, R. H. (1982). Behind The Painting. Beijing: Foreign Language Teaching and Research Press.

Sun, M. M. (2009). Dictionary of Chinese Idioms. Beijing: The Commercial Press International Co., Ltd.

Downloads

Published

2022-08-30

How to Cite

SIYAO, C., Suphanyot2 , B. ., & Srisomthawin, B. . (2022). The Uncrossable Otherness in Language: A Case Study of the Chinese Translation of the Four-worded Synonymous Compounds in Sri Burapha’s Novel ‘Behind The Painting’. Journal of Humanities and Social Sciences Review, Lampang Rajabhat University, 10(2), 38–57. retrieved from https://so15.tci-thaijo.org/index.php/jhssrlpru/article/view/2715

Issue

Section

Research Article