An analysis of the alignment of human resource development projects with the 70:20:10 learning model: A case study of the Faculty of Agro-Industry, Prince of Songkla University
Keywords:
70:20:10 learning model, personnel development, EdPEx criteria, strategic communicationAbstract
This research aims to: 1. analyze the development categories of personnel development projects, and 2. evaluate the alignment between these projects and the 70:20:10 learning model at the Faculty of Agro-Industry, Prince of Songkla University, which includes a total of 99 participants. The study utilized documentary analysis, examine 80 personnel development projects over a nine-year period, covering fiscal years 2017 to 2025. The data were analyzed using descriptive statistics, focusing on percentages and means. The findings reveal that most projects place a strong emphasis on “Knowledge, Understanding, and Organizational Communication” (57.50%). In terms of alignment with the 70:20:10 model, the results indicate a significant focus on formal education (10%), which accounts for 71.25% of the total, followed by experiential learning (70%) at 16.25%, and social learning through others (20%) at 12.50%. The newly synthesized knowledge emphasizes that strategic communication acts as a vital upstream mechanism. It serves as a catalyst for social learning (20%) and helps reduce resistance during the transition to experiential learning (70%) within academic organizations. Although there is still a significant reliance on external experts, the incorporation of digital databases supports the move toward smart management and sustainable quality excellence in accordance with EDPEx criteria.
References
กองนโยบาย ยุทธศาสตร์และแผนงาน มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์. (2566a). แผนยุทธศาสตร์การพัฒนามหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ พ.ศ. 2567–2570. มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
กองนโยบาย ยุทธศาสตร์และแผนงาน มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์. (2566b). ประกาศการกำหนดขนาดส่วนงานและจำนวนผู้บริหารส่วนงานในมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ พ.ศ. 2566. มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
กวีรัตน์ เกียรติบุญสนอง. (2567). การปรับตัวและการพัฒนาบุคลากรด้านเทคโนโลยีดิจิทัล. วารสารเมธีวิจัย Savant Journal of Social Sciences, 1(2), 12–18. https://so16.tci-thaijo.org/index.php/SJ_SS/article/view/378.
เกตศิรินทร์ กาญจนกังวาฬกุล และวิเชศ คำบุญรัตน์. (2565). แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำสำหรับผู้บริหารระดับต้นของ รัฐวิสาหกิจ XYZ. วารสารสุทธิปริทัศน์, 36(3), 117–129. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/DPUSuthiparithatJournal/article/view/259805.
คณะอุตสาหกรรมเกษตร มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์. (2568a). ข้อมูลบุคลากร คณะอุตสาหกรรมเกษตร มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ประจำปี 2568. สืบค้น 15 มีนาคม 2569 จาก https://link.psu.th/qMmH9a.
คณะอุตสาหกรรมเกษตร มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์. (2568b). รายงานผลการประเมินคุณภาพ คณะอุตสาหกรรมเกษตร มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ประจำปี 2568. มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
นิศาชล คะนองดี และพัชรา วาณิชวศิน. (2564). การพัฒนากลยุทธ์การเรียนรู้ตามรูปแบบการเรียนรู้ 70:20:10 เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการทำงานเป็นทีมสำหรับพนักงาน บริษัท ไฮ-เทค แอพพาเรล จำกัด. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 8(8), 240–253. https://so03.tci-thaijo.org/index.php/JMND/article/view/254296.
พลัฎฐ์ อารีวงศ์ศิลป์. (2567). การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์จากยุคการบริหารงานบุคคลสู่ยุคดิจิทัล. วารสารสหวิทยาการนวัตกรรมปริทรรศน์, 7(1), 347–356. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/jidir/article/view/267383.
วีระชัย จันทร์สุข. (2563). การสร้างองค์กรที่มีประสิทธิภาพสูง High Performance. สืบค้น 1 ตุลาคม 2568 จาก https://www.gotoknow.org/posts/682286.
ฤาชุตา เทพยากุล. (2566). การจัดการทรัพยากรมนุษย์สมัยใหม่. พี ซี ปริ้นติ้ง.
สำนักงานปลัดกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม. (2567). เกณฑ์คุณภาพการศึกษาเพื่อการดำเนินการที่เป็นเลิศ (EdPEx) ฉบับปี 2567–2570.
อรรถพล ผลประเสริฐ, เชาวฤทธิ์ เชาว์แสงรัตน์ และศุภวัฒน์ สุขะปรเมษฐ. (2569). การประยุกต์ใช้ทักษะดิจิทัลของบุคลากรสายสนับสนุนในสถาบันการศึกษา. วารสารวิจัยวิชาการ, 9(1), 345–358. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jra/article/view/282786.
อาภรณ์ ภู่วิทยพันธุ์. (2560). การพัฒนาสมรรถนะกลุ่มงาน HR บนแนวคิด 70:20:10 Learning model. เอช อาร์ เซ็นเตอร์.
Bloom, B. S., Engelhart, M. D., Furst, E. J., Hill, W. H., & Krathwohl, D. R. (Eds.). (1956). Taxonomy of educational objectives: The classification of educational goals. Handbook I: Cognitive domain. David McKay Company.
Clardy, A. (2018). The 70-20-10 and the dominance of informal learning: A fact in search of evidence. Human Resource Development Review, 17(2), 153–178. https://doi.org/10.1177/1534484318759399.
Jennings, C. (2013). 70:20:10 framework explained: Creating high performance. 70:20:10 Forum Pty Limited.
Kirkpatrick, J. D., & Kirkpatrick, W. K. (2016). Kirkpatrick's four levels of training evaluation. Association for Talent Development.
Kolb, D. A. (1984). Experiential learning: Experience as the source of learning and development. Prentice-Hall.
Lombardo, M. M., & Eichinger, R. W. (1996). The career architect development planner: An expert system offering research-based and experience-tested development plans and coaching tips. Lominger Limited.
McCall, M. W., Lombardo, M. M., & Morrison, A. M. (1988). The lessons of experience: How successful executives develop on the job. Lexington Books.
Nonaka, I., & Takeuchi, H. (1995). The knowledge-creating company: How Japanese companies create the dynamics of innovation. Oxford University Press.
Schreurs, M., & Meingast, A. (2015). A high performance organization: What is it? HPO Center. https://feedforwardanalyse.nl/wp-content/uploads/2017/01/UK-versie-boekje.pdf.
