The development of a supervision manual focusing on active learning management at Sarasas Witaed Romklao School
Keywords:
supervision manual, active learning management, Sarasas Witaed RomklaoAbstract
This study aimed to: 1. investigate the conditions, problems, and recommendations related to instructional supervision with an emphasis on active learning management at Sarasas Witaed Romklao School; 2. examine best practices in instructional supervision for active learning management; and 3. develop an instructional supervision manual for Sarasas Witaed Romklao School. A research and development approach was employed. Research instruments included questionnaires, semi-structured interviews, and evaluation forms designed to assess suitability, feasibility, and utility. Data analysis involved the use of frequency, percentage, mean, standard deviation, and content analysis. The findings indicated that: 1. the overall conditions, problems, and recommendations across five aspects of Sarasas Witaed Romklao School were at a high level. The greatest emphasis was placed on collaborative evaluation processes between administrators and teachers, followed by promoting classroom interaction, ensuring continuous communication, enhancing teachers’ readiness in activity design, and fostering positive learning environments; 2. the results of a study on instructional supervision, which emphasizes active learning in schools with best practices indicate that implementation shoud follow the POLCA framework systemtically. This begins with (P) planning, which fosters teacher participation and builds trust (O), and is complemented by organizing resources, media, and creating an environment that supports active learning (L). Supervisors play a vital role as academic leaders and coaches, essential for empowering teachers and enhancing their confidence (C). Monitoring efforts should prioritize the quality of student interaction and participation, utilizing shared criteria and PLC mechanisms. and the evaluation should incorporate a variety of tools to thoroughly assess the quality of teaching and utilize the results for the ongoing development of teachers and schools.; and 3. the developed manual demonstrated the highest level of suitability, feasibility, and utility. It aligns with the POLCA framework and active learning principles, providing a systematic approach to enhancing instructional practices.
References
กมล โพธิเย็น. (2564). Active learning: การจัดการเรียนรู้ที่ตอบโจทย์การจัดการศึกษาในศตวรรษที่ 21. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร, 19(1), 11–28. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/suedujournal/article/view/245317.
ชารี มณีศรี. (2538). การนิเทศการศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 3 ฉบับแก้ไขเพิ่มเติม). ศิลปาบรรณาคาร.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 10). สุวีริยาสาส์น.
วาสนา บุญมาก และมนสิช สิทธิสมบูรณ์. (2564). การพัฒนารูปแบบการนิเทศแบบบูรณาการเพื่อส่งเสริมสมรรถนะการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของครูระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 23(2), 269–280. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/edujournal_nu/article/view/190689.
วิชิรตา วรธาดาสวัสดิ์. (2566). รูปแบบการนิเทศการศึกษาแบบผสมผสานเพื่อส่งเสริมการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของครูโรงเรียนมัธยมศึกษา. วิทยานิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยนเรศวร.
วิรัลพัชร นิลแก้วบวรวิชญ์ และธัชชัย จิตรนันท์. (2564). การพัฒนารูปแบบการนิเทศแบบร่วมพัฒนาวิชาชีพ เพื่อพัฒนางานวิชาการ ด้านการวัดผลและประเมินผลการเรียนรู้ในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร, 9(1), 122–138. https://so03.tci-thaijo.org/index.php/journal-peace/article/view/240325.
ศจีทิพย์ ตาลพันธ์ และเอกราช โฆษิตพิมานเวช. (2565). การนิเทศการศึกษา. วารสารมณีเชษฐาราม วัดจอมมณี, 5(2), 100–114. https://so07.tci-thaijo.org/index.php/JMCR/article/view/1911.
ศุภรัตน์ จิระโสภา, โสภณ เพ็ชรพวง และนัฏจรีย์ เจริญสุข. (2564). การพัฒนาคู่มือการนิเทศภายในของโรงเรียนในเครือข่ายท่าฉาง สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุราษฎร์ธานี เขต 2. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 18(80), 23–31. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/SNGSJ/article/view/239265.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2562). แนวทางการนิเทศเพื่อพัฒนาและส่งเสริมการจัดการเรียนรู้เชิงรุก (Active Learning) ตามนโยบายลดเวลาเรียนเพิ่มเวลารู้. สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. https://academic.obec.go.th/images/document/1603180137_d_1.pdf.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560–2579. สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ.
สุนิสา สุวรรณรัตน์, สถาพร สังข์ขาวสุทธิรักษ์ และบรรจง เจริญสุข. (2565). การพัฒนาคู่มือการนิเทศภายในสำหรับโรงเรียนขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชุมพร เขต 2. วารสารรัชต์ภาคย์, 16(45), 99–114. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/RJPJ/article/view/255327.
Acheson, K. A., & Gall, M. D. (2003). Clinical supervision and teacher development: Preservice and inservice applications (5th ed). John Wiley & Sons.
Bonwell, C. C., & Eison, J. A. (1991). Active learning: Creating excitement in the classroom (ASHE-ERIC Higher Education Report No. 1). School of Education and Human Development, The George Washington University.
Glickman, C. D., Gordon, S. P., & Ross-Gordon, J. M. (2017). Supervision and instructional leadership: A developmental approach (10th ed). Pearson Education.
Harris, B. M. (1963). Supervisory behavior in education. Prentice-Hall.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610. https://doi.org/10.1177/001316447003000308.
