Managerial skills of Naphu Subdistrict Administrative Organization executives, Phen District, Udon Thani Province in the 21st century
Keywords:
management skills, Subdistrict Administrative Organization, 21st centuryAbstract
This research aims to examine: 1. the level of 21st-century skills among administrators in Naphu Subdistrict Administrative Organization, Phen District, Udon Thani Province; and 2. the guidelines for developing these skills in the administrators of in Naphu Subdistrict Administrative Organization, Phen District, Udon Thani Province in the 21st century. The sample group consisted of 86 personnel from the Naphu Subdistrict Administrative Organization. They were selected using stratified sampling and simple random sampling methods, specifically the lottery method. The research instrument utilized was a questionnaire, which demonstrated a validity coefficient ranging from 0.67 to 1.00 and a reliability coefficient of 0.80. Data analysis employed descriptive statistics, which included frequency, percentage, mean, standard deviation, and content analysis. The findings indicated that: 1. The 21st-century skills of administrators at the Naphu Subdistrict Administrative Organization in Phen District, Udon Thani Province, were overall at a high level. The aspect with the highest mean score was creativity and innovation, followed by critical thinking and analysis, as well as communication and collaboration. The area with the lowest mean score was digital literacy. 2. Guidelines for developing 21st-century management skills included: analytical thinking and problem-solving administrators should establish mechanisms for collecting comprehensive and reliable data; for communication and collaboration developing modern digital communication systems is essential; creativity and innovation promoting experimentation, learning from mistakes , and encouraging the exchange new ideas among personnel is vital; and digital literacy providing training for proficient use of various programs and applications is necessary.
References
กฤษตะวัน สำสาลี, ปิยาพัชญ์ นิธิศอัครานนท์ และไพรวัลย์ โคตรตะ. (2567). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษากับคุณภาพผู้เรียนในสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุบลราชธานี เขต 5. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ, 18(3), 31-44. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/sskrujournal/article/view/276202/184765.
กรรณิกา เรดมอนด์. (2559). ตัวบ่งชี้ทักษะภาวะผู้นำในศตวรรษที่ 21 สำหรับผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน. ดุษฎีนิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย. http://phd.mbuisc.ac.th/full%20thesis/kanika.pdf.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560–2579. สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
ทัศวรรณ พรมโคตร และกิจพิณิฐ อุสาโห. (2567). การดำเนินงานสถานศึกษาปลอดภัยของผู้บริหารโรงเรียนขนาดกลางสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 1. วารสารการบริหาร การจัดการ และการพัฒนาที่ยั่งยืน, 2(2), 531–540. https://so15.tci-thaijo.org/index.php/jamsd/article/view/413/577.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). หลักการวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 10 ฉบับปรับปรุงใหม่). สุวีริยาสาส์น.
พส สมบูรณ์, จุฬาลักษณ์ โสระพันธ์ และรัตนา ดวงแก้ว. (2567). ทักษะของผู้บริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21 ที่ส่งผลต่อการจัดการเรียนรู้ของครูในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 5. วารสารสังคมศาสตร์บูรณาการ มหาวิทยาลัยมหิดล, 11(2), 151–175. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/isshmu/article/view/269797.
ภัทรานิษฐ์ อินตะยศ. (2564). ประสิทธิผลการนำนโยบายการบริหารงานภาครัฐแบบดิจิทัลไปปฏิบัติในองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น: กรณีศึกษาเทศบาลตำบลชมภู อำเภอสารภี จังหวัดเชียงใหม่. การศึกษาค้นคว้าด้วยตัวเองรัฐประศาสนศาสตรมหาบัญฑิต สาขาวิชานโยบายสาธารณะ มหาวิทยาลัยพะเยา.
มณฑาทิพย์ นามนุ. (2561). ทักษะของผู้บริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปทุมธานี เขต 2. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี. http://www.repository.rmutt.ac.th/dspace/handle/123456789/3537.
วิโรจน์ สารรัตนะ. (2556). กระบวนทัศน์ใหม่ทางการศึกษา กรณีทัศนะต่อการศึกษาศตวรรษที่ 21. ทิพยวิสุทธิ์.
ศุภกิตติ์ พุฒลา และศิริศักดิ์ เหล่าจันขาม. (2566). ปัจจัยความสำเร็จในการขับเคลื่อนการเปลี่ยนแปลงองค์การสู่ท้องถิ่นดิจิทัล กรณีศึกษา องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในเขตอำเภอเมือง จังหวัดขอนแก่น. วารสารการบริหารปกครองมหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์, 12(2), 214–230. https://so01.tci-thaijo.org/index.php/gjournal-ksu/article/view/268497.
สมคิด เลิศไพฑูรย์. (2563). กฎหมายการปกครองท้องถิ่น (พิมพ์ครั้งที่ 5). เอ็กซ์เปอร์เน็ท.
สุพัตรา ผลประสาท. (2566). ทักษะของผู้บริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21 ที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษามุกดาหาร. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารและพัฒนาการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร. https://gsmis.snru.ac.th/e-thesis/thesis_detail?r=64421247109.
สุพัตรา นามขาว, บรรจบ บุญจันทร์ และอริสา นพคุณ. (2567). กลยุทธ์การพัฒนาสมรรถนะดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา. วารสารสมาคมพัฒนาวิชาชีพการบริหารการศึกษาแห่งประเทศไทย (สพบท.), 6(3), 478-493. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/JAPDEAT/article/view/270960.
สุภาภรณ์ สีสุพรรณ์ และอจิรภาส์ เพียรขุนทด. (2565). วัฒนธรรมปรับตัวเพื่อไปสู่การเป็นองค์กรดิจิทัล กรณีศึกษา องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในเขตพื้นที่อำเภอเมือง จังหวัดขอนแก่น. Journal of Roi Kaensarn Academi, 7(8), 246-264. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/JRKSA/article/view/255394.
องค์การบริหารส่วนตำบลนาพู่. (2567). รายงานผลการดำเนินงาน ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2567 รอบ 12 เดือน (ตุลาคม 2566 – กันยายน 2567). องค์การบริหารส่วนตำบลนาพู่ อำเภอเพ็ญ จังหวัดอุดรธานี.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610.
Vandeweyer, M., Espinoza, R., Reznikova, L., Lee, M., & Herabat, T. (2020). Thailand's education system and skills imbalances (OECD Economics Department Working Papers No. 1641). OECD Publishing. https://doi.org/10.1787/b79addb6-en.


