Stress management among male pretrial detainees: A case study of Phra Nakhon Si Ayutthaya Provincial Prison
Keywords:
stress management, male prisoner, Phra Nakhon Si Ayutthaya provincial prisonAbstract
This study aimed to: 1. examine the level of stress among male pretrial detainees in Phra Nakhon Si Ayutthaya Provincial Prison, and 2. explore appropriate stress management approaches for male detainees awaiting trial. The research employed a mixed-methods approach that combined quantitative and qualitative research methods. Quantitative data were collected from 200 male pretrial detainees selected through stratified random sampling. A five-point Likert-scale questionnaire was utilized for data collection, and the resulting data were analyzed using descriptive statistical measures, namely frequency, percentage, mean, and standard deviation. Qualitative data were collected through in-depth interviews with eight key informants, including criminologists, psychologists, and expertspenology, and were subsequently analyzed using content analysis. The results indicated a moderate overall level of male pretrial detainees. Among the factors examined, those related to legal proceeding and penalties were associated with the highest level of stress. compared to other factors. When classified by personal characteristics, detainees aged 18–20 years, those with lower levels of education, and those without previous recidivism tended to experience higher levels of stress. Effective stress management for male pretrial detainees should adopt an integrated approach, including the promotion of physical and mental health, family support, improvement of social and physical environments within prisons, and the provision of legal education and counseling. These measures may contribute to reducing stress and facilitating inmates’ adjustment throughout the judicial process.
References
กรมสุขภาพจิต. (2561). ผู้ต้องขังป่วยทางจิตสูงกว่า 3 เท่า นำร่องตรวจรักษาผ่านทางไกล 5 แห่ง. https://dmh.go.th/news-dmh/view.asp?id=27997.
คณิน จินตนาปราโมทย์ และพรชัย สิทธิศรัณย์กุล. สรีรวิทยาความเครียดจากการทำงาน และการแก้ปัญหาเมื่อเผชิญความเครียดในอาชีพแพทย์. Journal of Medicine and Health Sciences, 26(2), 112-123.
จอมเดช ตรีเมฆ. (2565). ทฤษฎีอาชญาวิทยา (Theories of Crime). สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยรังสิต.
ชลิยา วามะลุน, เพชรไทย นิรมานสกุลพงศ์, โสภิต ทับทิมหิน, กัญญณิช อเนกบุณย์, เพชรมณี บุญฉวี และพิมพ์พิศา มรกตเขียว. (2565). ความชุกของความเครียดและภาวะซึมเศร้าของผู้รับบริการโรงพยาบาลมะเร็งอุบลราชธานีในสถานการณ์การระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019. วารสารวิทยาศาสตร์สุขภาพ วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนีสรรพสิทธิประสงค์, 6(1), 16–30.
ชุติมา พระโพธิ์. (2558). ความสัมพันธ์ระหว่างความเครียด การจัดการความเครียด และคุณภาพชีวิตการทำงานของข้าราชการครูในจังหวัดสระบุรี. การค้นคว้าอิสระบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
ทัณฑสถานโรงพยาบาลกรมราชทัณฑ์. (2067). 10 วิธีคลายเครียดในคุก. สืบค้น 16 สิงหาคม 2567 จาก https://hosdoc.com/service/ccioc-mainmenu-14/item/44-10-ways-to-relax.
ธงชัย ทองคำ. (2563). ปัจจัยที่ส่งผลต่อคุณภาพชีวิตของผู้ต้องขังเรือนจำจังหวัดมหาสารคาม. วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
ประเทือง ธนิยผล. (2548). อาชญาวิทยาและทัณฑวิทยา (พิมพ์ครั้งที่ 3). สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
พวงผกา เจริญรื่น. (2558). การศึกษาความคิดเห็นเกี่ยวกับโครงการบำบัดฟื้นฟูผู้ติดยาเสพติดของนักเรียนโรงเรียนวิวัฒน์พลเมือง กองพลทหารราบที่ 11 จังหวัดฉะเชิงเทรา. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏราชนครินทร์.
พิรญาณ์ โคตรชมภู. (2561). การพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้ต้องขังเชิงบูรณาการ. ดุษฎีนิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
มรรยาท รุจิวิชชญ์. (2556). การจัดการความเครียดเพื่อสร้างเสริมสุขภาพจิต (พิมพ์ครั้งที่ 2). ซีเอ็ดยูเคชั่น.
สนธยา โจมกัน, วรรณอนงค์ รักดี, กนกพร คำสมัย, ศิริกัลยา เกียรติประการ และสิทธิโชค กิตติญานุกูล. (2562). ปัญหาการฆ่าตัวตายของผู้ต้องขังในเรือนจำ. ใน การประชุมวิชาการระดับชาติ ครั้งที่ 11 (น. 1021–1027). มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม.
สวรรยา งานวิวัฒน์ถาวร และญัฏฐพงษ์ กุลสิทธิจินดา. (2563). ความเครียดและภาวะซึมเศร้าในแพทย์ฝึกหัด โรงพยาบาลตำรวจ. วารสารสมาคมจิตแพทย์แห่งประเทศไทย 65(4), 373-384.
สุพัฒน์ จำปาหวาย และอุทัยวรรณ นุกาศ. (2564). ปัญหาสุขภาพและความต้องการการดูแลสุขภาพของผู้ต้องขังในทัณฑสถานบำบัดพิเศษขอนแก่น. วารสารวิจัยและพัฒนาด้านสุขภาพ สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดนครราชสีมา, 7(1), 18-31.
สุรางค์ โค้วตระกูล. (2559). จิตวิทยาการศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 12). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อภิมุข สดมพฤกษ์. (2558). การศึกษากระบวนการตีตราทางสังคมที่ทำให้บุคคลกลายเป็นผีปอบ. วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
อุนิษา เลิศโตมรสกุล และอัณณพ ชูบำรุง. (2561). อาชญากรรมและอาชญาวิทยา (พิมพ์ครั้งที่ 2). โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Erikson, E. H. (1963). Childhood and society (2nd ed.). W. W. Norton & Company.
Merton, R. K. (1938). Social structure and anomie. American Sociological Review, 3(5), 672–682.
Merton, R. K. (1957). Social theory and social structure (Rev. ed.). Free Press.
Nye, F. I. (1958). Family relationships and delinquent behavior. John Wiley & Sons.
University of Oxford, Department of Psychiatry. (2024). People in prison have higher rates of mental illness, infectious diseases and poor physical health. Retrieved December 21, 2024, from https://www.psych.ox.ac.uk/news/people-in-prison-have-higher-rates-of-mental-illness-infectious-diseases-and-poor-physical-health-2013-new-study.
