Developing an agile-based framework for digital business curricula to enhance 21st century competencies
Keywords:
agile curriculum, digital business, curriculum agilityAbstract
The rapid advancement of digital technologies and the dynamics of the global digital economy have significantly transformed higher education, particularly in digital business programs that must continuously adapt to emerging competency requirements and volatile labor market demands. This academic article aims to analyze and synthesize the application of agile concepts in adapting digital business curricula. Its goal is to enhance flexibility, increase curriculum agility, and ensure alignment between graduate outcomes and stakeholder expectations. A systematic literature review and knowledge synthesis were conducted, drawing on research related to the agile manifesto, agile curriculum management, and contemporary learning approaches such as project-based learning and competency-based education, including case studies on curriculum development in higher education institutions that apply the agile framework at the program level, aimed at enhancing the agility of design and improvement processes through iterative development, continuous feedback and adaptation, and active engagement of stakeholders, including lecturers, students, and industry partners. Integrating agile principles with project-based and competency-based learning further promotes the development of key twenty-first-century competencies, such as critical thinking, creativity, complex problem-solving, and innovative use of digital technologies, thereby improving graduate employability in the digital economy. In conclusion, an agile-informed curriculum design for digital business education can act as a strategic framework. It can enhance curriculum quality, modernizing program structures, and enable sustainable responsiveness to ongoing change.
References
กชกร หาญวิเศษ และนิพัชชา โรจน์รัตนวาณิชย์. (2566). การศึกษากรอบแนวคิดการบริหารงานวิชาการของการศึกษาระดับอุดมศึกษา ตามแนวคิดภาวะผู้นำแบบคล่องแคล่ว. วารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, 10(1), 273-286.
ชุตินันท์ จันทบูรณ์, ชุติมา มานะกิจสมบูรณ์ และสุรารักษ์ นิลอรุณ. (2568). การเรียนรู้โดยปัญหาเป็นฐาน: เสริมทักษะการคิดวิเคราะห์ยุคใหม่. Journal of Education and Social Agenda, 2(2), 49-62.
ดนุพล วันชัยสถิร, วัชรพงษ์ ณ เชียงใหม่, นิลาวรรณ วงษ์ศิลปมรกต และ Goh, C. K. (2568). การประยุกต์ใช้แนวคิด Agile จากอุตสาหกรรมซอฟต์แวร์สู่ห้องเรียนในบริบทของการศึกษาระดับอุดมศึกษา. การประชุมวิชาการระดับชาติและนานาชาติ เบญจมิตรวิชาการ ครั้งที่ 15, 15(2), 76-88.
ทรงศักดิ์ รักพ่วง. (2567). งานสังคมสงเคราะห์ภายใต้ VUCA World: ข้อท้าทายด้านการจัดการเรียนการสอน การฝึกภาคปฏิบัติและการสร้างความตระหนักด้านจริยธรรมในการทำงานกับผู้ใช้บริการ ในประเทศไทย. วารสารวิจัยสังคมและปริทัศน์, 47(1), 270140. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/socialresearchjournal/article/view/270140.
นวรัตน์ ไวชมภู. (2568). แนวคิด Agile ในการบริหารการศึกษา. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยธนบุรี (ฉบับบัณฑิตศึกษา), 3(3), 150-162.
บุญเลี้ยง ทุมทอง. (2566). แนวทางการปรับหลักสูตรสถานศึกษา และการจัดการเรียนรู้สู่ฐานสมรรถนะ. วารสารวิชาการหลักสูตรและการสอน มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 15(43), 186-197.
พิมพลักษณ์ โมรา. (2561). การจัดการเรียนรู้โดยใช้โครงงานเป็นฐาน: ทางเลือกในการจัดการศึกษาสำหรับผู้เรียนในศตวรรษที่ 21. วารสารวิจัยและพัฒนาหลักสูตร, 8(1), 42-52.
มุจลินท์ ราชรักษ์, ประภาพร บุญปลอด และพนา จินดาศรี (2567). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำแบบอไจล์ของผู้บริหารสถานศึกษา กับประสิทธิภาพการสอนของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสุรินทร์. วารสารพุทธศาสตร์ มจร. อุบลราชธานี, 6(2), 417–430.
วัชราภรณ์ ประภาสะโนบล และมาเรียม นิลพันธุ์. (2564). การจัดการเรียนรู้โดยใช้โครงงานเป็นฐานตามแนวทฤษฎีการสร้างความรู้ด้วยตนเองโดยการสร้างสรรค์ชิ้นงาน. วารสารวิจัยและพัฒนาหลักสูตร, 11(2), 8-23. https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jrcd/article/view/242560.
เสาวคนธ์ ศักดิ์ชัยศรี. (2568). การบริหารงานแบบ อไจล์ ในองค์กรสมัยใหม่. วารสาร มจร ปรัชญาปริทรรศน์, 8(2), 300-311.
อิสรา พลนงค์ และวาสนา กีรติจำเริญ. (2566). การศึกษาผลการใช้หลักสูตร Sandbox บนพื้นฐานของการจัดการเรียนรู้โดยใช้งานเป็นฐาน เพื่อส่งเสริมสมรรถนะการเรียนรู้ของนักเรียนระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารชุมชนวิจัย มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา, 17(3), 141-153.
Beck, K., Beedle, M., van Bennekum, A., Cockburn, A., Cunningham, W., Fowler, M., Grenning, J., Highsmith, J., Hunt, A., Jeffries, R., Kern, J., Marick, B., Martin, R. C., Mellor, S., Schwaber, K., Sutherland, J., & Thomas, D. (2001). Manifesto for agile software development. Retrieved February 20, 2026, from https://agilemanifesto.org/.
Bloom, B. S. (1968). Learning for mastery (Topical Papers and Reprints, Number 1). Regional Education Laboratory for the Carolinas and Virginia.
Dewey, J. (1938). Experience education. Macmillan.
Fitsilis, P., Damasiotis, V., & Boti, E. (2023). Agile learning: An innovative curriculum for educators. Qeios. https://doi.org/10.32388/RQX9T9.2.
Khabbali, H., Seghroucheni, Y. Z., & Ziti, S. (2023). Agile pedagogy: Using Scrum and project-based learning for enhanced educational experiences. In Proceedings of the 2023 7th IEEE Congress on Information Science and Technology (CiSt) (pp. 445–449). IEEE. https://doi.org/10.1109/CiSt57621.2023.10207988.
Kwasek, A., Kocot, M., Pieszyńska-Golińska, M., Fiks, A., & Kandefer, K. (2024). Attributes of the agile university education program in the conditions of knowledge-based economy. European Research Studies Journal, 27(2), 500–516. https://doi.org/10.35808/ersj/3415.
Schon, E.-M., Buchem, I., & Sostak, S. (2022). Agile in higher education: How can value-based learning be implemented in higher education? In Proceedings of the 18th International Conference on Web Information Systems and Technologies (WEBIST 2022) (pp. 45–53). SciTePress. https://doi/org/10.5220/0011537100003318.
Vogelzang, J., & Admiraal, W. F. (2017). eduScrum: A student-centred approach to collaborative learning in secondary education. International Journal of Learning, Teaching and Educational Research, 16(12), 111-128.
