Academic management in the digital age of administrators of Nong Wua So Group 2 schools under the Udon Thani Primary Educational Service Area Office 1
Keywords:
academic administration, school administrators, digital ageAbstract
This research aims to: 1. examine academic management in the digital age of school administrators in Nong Wua So Group 2 under the Udon Thani Primary Educational Service Area Office 1, and 2. propose guidelines for developing academic management in the digital age among school administrators in Nong Wua So Group 2 under the Udon Thani Primary Educational Service Area Office 1. The sample consisted of 118 teachers from 11 schools in Nong Wua So Group 2, selected through stratified random sampling and simple random sampling by drawing lots. The research instrument was a 5-point rating scale questionnaire with Index of Item-Objective Congruence values between 0.67 and 1.00 and a reliability of 0.91. Data were analyzed using frequency, percentage, mean, standard deviation, and content analysis. The findings were as follows: 1. The overall level of digital age academic administration was high with low dispersion. When considering individual aspects, all were at high levels. The highest was professional excellence in practice by creating digital age learning culture and digital citizenship. The lowest mean was systemic improvement. 2. The development guidelines for digital age academic administration were identified as follows: school administrators should establish policies and goals primarily focused on student achievement. Creating digitalage learning culture: School administrators should analyze current situations by listening to teachers' and students' opinions. Professional excellence in practice: school administrators should encourage teachers to be ready for continuous learning. Digital citizenship: school administrators should facilitate work development by using the internet for instructional media production.
References
กนกอร สมปราชญ์. (2560). ภาวะผู้นำการเรียนรู้ของผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน: การศึกษาทฤษฎีฐานราก. วารสารวิชาการ และวิจัยสังคมศาสตร์, 12(34), 51-66.
ณัฏฐณิชา พรปทุมชัยกิจ, อุดมพันธุ์ พิชญ์ประเสริฐ และพงษ์ศักดิ์ ทองพันชั่ง. (2564). ภาวะผู้นำยุคดิจิทัลของผู้บริหาร สถานศึกษาในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา มัธยมศึกษา ศรีสะเกษยโสธร. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ, 15(2), 50-64.
นคร จงอนุรักษ์ และสายสุดา เตียเจริญ. (2564). การบริหารงานวิชาการในภาพรวมของโรงเรียนชะอำคุณหญิงเนื่องบุรี. วารสารการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยศิลปากร, 12(2), 50-68.
บุญชม ศรีสะอาด. (2554). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 9). สุวีริยาสาส์น.
ยุพา พรมแย้ม. (2562). การบริหารงานวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาในอำเภอบางบัวทอง สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษานนทบุรี เขต 2. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
สงบ อินทรมณี. (2562). การบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยการจัดการและเทคโนโลยีอีสเทิร์น, 16(1), 353-360.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุดรธานี เขต 1. (2566). รายงานผลการดำเนินงานประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2566. สำนักงานคณะกรรมการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2566). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่สิบสาม (พ.ศ. 2566 - 2570). สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ สำนักนายกรัฐมนตรี.
สุมนา ศรีกงพาน. (2560). การศึกษาบทบาทภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐานในจังหวัดระยอง จันทบุรี และตราด. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี.
Best, J. W., & Kahn, J. V. (1998). Research in education (8th ed). Allyn & Bacon.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.


