A study on customer satisfaction and consumer behavior in using online food delivery services in Loei Province
Keywords:
satisfaction, consumer behavior, online food delivery serviceAbstract
This quantitative research aimed to 1. examine consumers’ behavior in using online food delivery services in Loei Province, 2. investigate the level of satisfaction with online food ordering systems and food delivery services among consumers in Loei Province, and 3. compare consumers’ satisfaction with online food delivery services classified by personal factors. The sample consisted of 200 residents living in Mueang Loei District, Loei Province, who had experience using online food delivery services. The samples were obtained through voluntary response sampling, which is a non-probability sampling method. Data were analyzed using descriptive statistics and inferential statistics, including t-test, one-way analysis of variance, and LSD for pairwise comparisons to examine differences in satisfaction levels and service usage behavior according to personal factors. The findings revealed that 1. consumers’ behavior in using online food delivery services was at a high level, 2. satisfaction with online food ordering systems was at the highest level, with system reliability and security being the most influential factors, while overall satisfaction indicated that expectation–performance comparison received the highest mean score, and 3. comparisons based on personal factors showed no statistically significant differences in satisfaction in terms of gender, age, income, and frequency of service usage, whereas occupation demonstrated a statistically significant difference at the 0.05 level.
References
กรมการปกครอง. (2568). จำนวนประชากรไทยที่มีชื่ออยู่ในทะเบียนบ้านแยกรายอายุรายเดือน. กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย. สืบค้น 1 กรกฎาคม 2568 จาก https://stat.bora.dopa.go.th/new_stat/webPage/statByAgeMonth.php.
กัลยา วานิชย์บัญชา. (2556). การวิเคราะห์สถิติ: สถิติสำหรับการบริหารและวิจัย (พิมพ์ครั้งที่ 16). โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
กิตติอำพล สุดประเสริฐ, บุณยาพร ภู่ทอง, อนุช นามภิญโญ, แววมยุรา คำสุข และสุวัจน์ ด่านสมบูรณ์. (2564). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการสั่งซื้ออาหารออนไลน์ผ่าน Grab Food ของผู้บริโภคในตำบลคลองโยง อำเภอพุทธมณฑล จังหวัดนครปฐม. วารสารบริหารธุรกิจเทคโนโลยีมหานคร, 18(2), 87-113.
เกศกุฎา โกฏิกุล, เย็นจิต นาคพุ่ม และวรอนงค์ โถทองคำ. (2567). แบบจำลองสมการโครงสร้างของปัจจัยที่มีผลต่อคุณภาพบริการสั่งอาหารทางออนไลน์ของผู้บริโภคในเขตเทศบาลเมืองทุ่งสง จังหวัดนครศรีธรรมราช. วารสารการบัญชีและการจัดการ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 16(3), 194-211.
จิตประนอมแก้ว สุ่มทรัพย์ และพัทธ์พสุตม์ สาธุนุวัฒน์. (2568). อิทธิพลของกลยุทธ์ส่วนประสมการตลาดต่อพฤติกรรมการสั่งอาหารออนไลน์ในยุควิถีชีวิตใหม่: การศึกษาเชิงประจักษ์ในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา. วารสารสหวิทยาการนวัตกรรมปริทรรศน์, 8(2), 129–142.
จุฬารัตน์ ปัญญายืน และบุญฑวรรณ วิงวอน. (2565). ส่วนประสมทางการตลาดบริการ คุณภาพบริการทางอิเล็กทรอนิกส์และการยอมรับเทคโนโลยีที่มีผลต่อความพึงพอใจในการสั่งอาหารดิลิเวอรีผ่านแอปพลิเคชันของผู้บริโภคในอำเภอเมืองลำปาง จังหวัดลำปาง. วารสารบริหารธุรกิจและศิลปศาสตร์ ราชมงคลล้านนา, 10(2), 65–82.
ชิดชนก อินทอง, สิริรักษ์ ภู่ริยะพันธ์ และศรัญญา การุณวรรธนะ. (2568). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความตั้งใจในพฤติกรรมของคนไทยในการใช้แพลตฟอร์มสั่งอาหารออนไลน์. วิศวกรรมสารเกษมบัณฑิต, 15(1), 1–22.
ชุติมาพร ภิญญามาศ. (2568). แนวโน้มและการเปลี่ยนแปลงของผู้บริโภคในธุรกิจอาหารและเครื่องดื่มในประเทศไทย. วารสารสหวิทยาการบริหารและธุรกิจ, 1(2), 34–44.
ตวงลาภ เปี่ยมอยู่สุข และนัทธ์หทัย ทองนะ. (2566). พฤติกรรมการใช้บริการรับส่งอาหารผ่าน โอ้โห เดลิเวอรี่ แอปพลิเคชันของผู้บริโภคในจังหวัดชลบุรี. วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา, 31(2), 17–33.
ทรงกลด วณิชเสถียร และพจนา ธูปแก้ว. (2566). พฤติกรรมการเลือกใช้บริการและปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดที่ส่งผลต่อการตัดสินใจสั่งอาหารผ่านแอปพลิเคชันออนไลน์ของผู้บริโภค ในเขตกรุงเทพมหานคร. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 10(11), 209–221.
ธนพร สุขทรัพย์, กชกร สุขทรัพย์ และยศกร สุขทรัพย์. (2565). พฤติกรรมและปัจจัยในการตัดสินใจเลือกใช้บริการสั่งอาหารออนไลน์ของผู้บริโภคในกรุงเทพมหานคร. วารสารสหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 5(2), 489–502.
ธรรมรัตน์ สืบประยงค์ และจรัญญา ปานเจริญ. (2564). การยอมรับเทคโนโลยีและแรงจูงใจที่มีต่อความตั้งใจใช้บริการสั่งอาหารผ่าน Mobile Application ซ้ำของผู้บริโภคในกรุงเทพมหานคร ช่วงสถานการณ์ โควิด 19. วารสารสุทธิปริทัศน์, 35(2), 50–62.
ธัญลักษณ์ เพชรประดับสุข. (2563). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการใช้บริการสั่งอาหารผ่านแอปพลิเคชันบนสมาร์ทโฟนของผู้บริโภคในเขตกรุงเทพมหานคร. ปริญญานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ธารีทิพย์ ทากิ. (2564). ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดที่ส่งผลต่อการตัดสินใจใช้ร้านอาหารออนไลน์ของผู้บริโภคในเขตกรุงเทพมหานครระหว่างการแพร่ระบาดของโควิด-19. วารสารสหวิทยาการเพื่อการพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์, 11(2), 43–53.
บุศรา นิยมเวช, รุ่งโรจน์ สงสระบุญ, จิตระวี ทองเถา, สกุลกาญจน์ ชัยจริยาเวทย์ และปทิตตา โอภาสพงษ์. (2565). นวัตกรรมบริการที่ส่งผลต่อความสำเร็จของการใช้บริการสั่งอาหารออนไลน์ผ่านแอปพลิเคชันในช่วงการระบาดของไวรัสโควิด-19. วารสารสหวิทยาการวิจัยและวิชาการ, 2(4), 433–446.
เปรมปวีณ์ ทรัพย์มา. (2565). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการเปลี่ยนแปลงมาใช้บริการสั่งอาหารออนไลน์ผ่านแอปพลิเคชันโรบินฮู้ด (Robinhood). สารนิพนธ์การจัดการมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยมหิดล.
พรทิมา เจียรนัยธนะกิจ, สมปอง สุวรรณภูมา และณัฐดนัย แก้วโพนงาม. (2566). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการตัดสินใจสั่งซื้อสินค้าผ่านผู้ให้บริการในระบบออนไลน์ Food delivery online ในจังหวัดชัยภูมิ. วารสาร มรจ. อุบลปริทรรศน์, 8(2), 821–830.
พรรณทิมา วรรณสุทธิ์. (2565). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการใช้บริการสั่งอาหารแบบเดลิเวอรี่ผ่านสื่ออิเล็กทรอนิกส์ในเขตภาคเหนือตอนล่าง. วารสารวิทยาลัยนครราชสีมา สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 16(3), 401–414.
ภรญ์สุภัศศ์ สิริโชคโสภณ และเอนก ชิตเกษร. (2564). การยอมรับเทคโนโลยีและปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดที่ส่งผลต่อการตัดสินใจสั่งอาหารออนไลน์ของผู้บริโภคในเขตอำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่. วารสารสุทธิปริทัศน์, 35(4), 19–36.
ยุพิน ป้องศิริ, ดวงเดือน คำอ่อน และพิมพ์ใจ จันทาคำ. (2565). พฤติกรรมผู้บริโภคในการตัดสินใจสั่งอาหารแบบเดลิเวอรี่ผ่านโมบายแอปพลิเคชัน ในยุคการแพร่ระบาดของเชื้อไวรัสโคโรนาสายพันธ์ใหม่ 2019 (COVID-19) ในอำเภอเมือง จังหวัดเลย. วารสารวิจัยและนวัตกรรมการอาชีวศึกษา, 6(2), 125–131.
ศิริกาญจนา พิลาบุตร, ปัณชิกา ลับเหลี่ยม และนราธิป มังคละสินธุ์. (2564). ปัจจัยในการเลือกใช้แอปพลิเคชันสั่งอาหารและพฤติกรรมผู้บริโภคในจังหวัดนครราชสีมา. วารสารวิชาการและวิจัย มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ, 11(3), 317–331.
สุพัตรา จันทนะศิริ และอุไรวรรณ เตียนศรี. (2568). การสร้างเสริมความสำเร็จของผู้ประกอบการธุรกิจสุขภาพผ่านช่องทางออนไลน์. วารสารการบริหาร การจัดการ และการพัฒนาที่ยั่งยืน, 3(3), 994–1005.
Davis, F. D. (1989). Perceived usefulness, perceived ease of use, and user acceptance of information technology. MIS Quarterly, 13(3), 319–340.
Kim, D. J., Ferrin, D. L., & Rao, H. R. (2008). A trust-based consumer decision-making model in electronic commerce: The role of trust, perceived risk, and their antecedents. Decision Support Systems, 44(2), 544–564.
Kotler, P., & Armstrong, G. (2010). Principles of marketing (13th ed). Pearson.
Nunnally, J. C., & Bernstein, I. H. (1994). Psychometric Theory (3rd ed). McGraw-Hill.
Oliver, R. L. (2010). Satisfaction: A behavioral perspective on the consumer (2nd ed). M.E. Sharpe.
Pizam, A., & Ellis, T. (1999). Customer satisfaction and its measurement in hospitality enterprises. International journal of contemporary hospitality management, 11(7), 326–339.
Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory analysis (3rd ed). Harper & Row.
