The effects of Buddhist Psychology based group activities on prevent burnout syndrome among working adults
Keywords:
burnout syndrome, group dynamics, working adultsAbstract
The objectives of this research were to develop group‑relation activities based on Buddhist psychology, to compare the outcomes of participation in the activities, and to compare the effects of participating in such activities on the prevention of burnout among working‑age adults. The sample consisted of 30 working‑age individuals residing in Bangkok, divided into an experimental group of 15 participants and a control group of 15 participants, selected through purposive sampling. The research instrument was
a burnout assessment scale for working-age adults. The results of the study showed that, based on the pre‑post comparison of the experimental group, the participants’ levels of burnout significantly decreased after participating in the activities. In particular, emotional exhaustion decreased by an average of 66.82%, feelings of reduced personal accomplishment decreased by an average of 51.92%, and depersonalization decreased by an average of 34.57%. In addition, it was found that positive well‑being, self‑esteem, and work achievement significantly increased at the 0.05 level. Compared with the control group, the experimental group reported lower emotional exhaustion, reduced feelings of diminished accomplishment, and higher scores in all aspects of positive well-being—generosity, kind speech, altruistic conduct, and impartiality—as well as overall work achievement. The experimental group also demonstrated significantly higher levels of positive well‑being in all dimensions (generosity, kind speech, altruistic conduct, and impartiality), as well as higher overall work achievement, compared to the control group at the 0.01 significance level.
References
จุไรภรณ์ วิจักขณวงศ์. (2567). กลยุทธ์สร้างพลังกาย พลังใจ ป้องกันภาวะหมดไฟในการทำงาน. วารสารวิชาการรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์, 6(1), 154-167.
ฐิติกานต์ ศรีม่วง. (2565). ความเหนื่อยหน่ายจากภาระงานและความสมดุลระหว่างชีวิตกับการทำงานของพนักงานบริษัทเอกชนในเขตกรุงเทพมหานคร. สารนิพนธ์การจัดการมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยมหิดล.
ทิพย์ธิดา ณ นคร. (2563). การพัฒนาชีวิตตามแนวพุทธจิตวิทยาเพื่อเสริมสร้างการเห็นคุณค่าในตนเอง. วารสารพุทธจิตวิทยา, 5(2), 2-11.
ทิศนา แขมมณี. (2560). 14 วิธีสอนสำหรับครูมืออาชีพ (พิมพ์ครั้งที่ 13). สํานักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2566). หลักแม่บทของการพัฒนาตน (พิมพ์ครั้งที่ 30). วัดญาณเวศกวัน.
พระธรรมปิฏก (ป.อ. ปยุตฺโต). (2546). ปฏิบัติธรรมให้ถูกทาง (พิมพ์ครั้งที่ 63). มูลนิธิพุทธธรรม.
พระธรรมวิสุทธิกวี (พิจิตร ฐิตวณฺโณ). (2549). การพัฒนาจิต (พิมพ์ครั้งที่ 8). สร้างสรรค์บุ๊คส์.
พัชราภรณ์ สิณัตพัฒนะศุข และธนาสิทธิ์ วิจิตราพันธ์. (2565). ปัจจัยเสี่ยงของภาวะหมดไฟในการทำงานของบุคลากรโรงพยาบาลสันป่าตอง จังหวัดเชียงใหม่. วารสารวิชาการสาธารณสุข, 31(1), 154-163.
ลัญฉน์ศักดิ์ อรรฆยากร. (2566). ภาวะหมดไฟ (Burnout syndromes). MedPark Hospital. สืบค้น 14 มิถุนายน 2568 จาก https://www.medparkhospital.com/lifestyles/burnout-syndrome.
ศุภรี รอดสิน. (2549). ความสัมพันธ์ระหว่างความสามารถในการเผชิญและฟันฝ่าอุปสรรคกับความเหนื่อยหน่ายจากการทำงาน: กรณีศึกษาบุคลากรสถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ. งานวิจัยส่วนบุคคลศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาจิตวิทยาอุตสาหกรรมและองค์การ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2568). ตารางสถิติโครงการสำรวจภาวะการทำงานของประชากร ไตรมาส 1 พ.ศ. 2568 (ระดับจังหวัด). กองสถิติพยากรณ์ สำนักงานสถิติแห่งชาติ กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม.
อัศวินี นามะกันคำ. (2542). ความเหนื่อยหน่ายของพยาบาลประจำการที่ให้บริการปรึกษาในโรงพยาบาลชุมชน เขตภาคเหนือ. วิทยานิพนธ์พยาบาลศาสตรมหาบันฑิต สาขาวิชาสุขภาพจิตและการพยาบาลจิตเวช มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
Campbell, D. T., & Stanley, J. C. (1963). Experimental and quasi-experimental designs for research. Rand McNally.
Cohen, J. (1988). Statistical power analysis for the behavioral sciences (2nd ed). Lawrence Erlbaum Associates.
Corey, M. S., Corey, G., & Corey, C. (2014). Groups: Process and practice (9th ed). Cengage Learning.
Gay, L. R., Mills, G. E., & Airasian, P. (2012). Educational research: Competencies for analysis and applications (10th ed). Pearson.
Gravetter, F. J., & Wallnau, L. B. (2017). Statistics for the behavioral sciences (10th ed). Cengage Learning.
Johnson, D. W., & Johnson, F. F. (2000). Joining together: Group theory and group skill (7th ed). Pearson Education.
Maslach, C., & Jackson, S. E. (1981). The measurement of experienced burnout. Journal of Occupational Behaviour, 2(2), 99-113.
Tuckman, B. (1965). Developmental sequence in small groups. Psychological Bulletin, 63(6), 384-399.
Yalom, I. D. (1995). The theory and practice of group psychotherapy (4th ed). Basic Books.
